Του Γιαννη Κουκουλα

Ηταν ένα φθινοπωρινό πρωινό του 1905, όταν μια παρέα της 5ης τάξης του αριστοκρατικού γυμνασίου της ομώνυμης περιοχής του Πέρα, στο Γκαλατάσαραϊ, αποφάσισε να δημιουργήσει μία ποδοσφαιρική ομάδα. Το σχολείο, το οποίο είχε ιδρύσει το 1482 ο σουλτάνος Μπεγιαζίτ ο 2ος με σκοπό να μορφώσει νέους που θα ακολουθούσαν πολιτική σταδιοδρομία, έμελλε να είναι ο χώρος όπου, 423 χρόνια μετά, θα έμπαιναν οι υπογραφές για να γεννηθεί μία από τις μεγαλύτερες ομάδες του τουρκικού ποδοσφαίρου.

«Θέλουμε να παίζουμε όπως οι Αγγλοι και να κερδίζουμε τις ομάδες που δεν είναι τουρκικές», ήταν η ιδρυτική διακήρυξη του εμπνευστή αυτής της ομάδας, Αλί Σαμί Γιεν, το όνομα του οποίου έχει το γήπεδο, όπου στις 23 του μήνα θα αγωνιστεί ο Ολυμπιακός. Ενα γήπεδο που είναι μία από τις πιο σκληρές έδρες της Ευρώπης.

Δεν είναι τυχαίο που το βασικό πανό το οποίο αναρτούν οι οπαδοί της στην κεντρική εξέδρα αναγράφει, παραφράζοντας την ονομασία του, «Ali Sami Hell» (Κόλαση του Αλί Σαμί). Ο στόχος αυτός του πρώτου προέδρου του συλλόγου φαίνεται πως εισχώρησε για τα καλά στο DNA των παραγόντων, των παικτών και του κόσμου που την ακολούθησε και την ακολουθεί. Δεν είναι τυχαίο πως η «αιώνια» αντίπαλος των οπαδών της Γκαλατάσαραϊ είναι η Φενέρμπαχτσε. Και η αντιπαλότητα αυτή ξεκίνησε όταν σ' αυτήν αγωνίστηκε και μεγαλούργησε ο κορυφαίος ίσως παίκτης που ανέδειξε η Τουρκία.

Κι αυτός ήταν ο Λευτέρης Αντωνιάδης. Lefter Kioutsoukantoniadis (Μικροαντωνιάδη) των καθιέρωσαν οι Τούρκοι, λόγω της εμφάνισής του.

Οπως ήταν φυσικό, εκείνη τη δεκαετία, 1950-60, η συντριπτική πλειοψηφία των 300.000 ομογενών που τότε ζούσαν στην Πόλη έγιναν φανατικοί οπαδοί της Φενέρμπαχτσε. Σε σημείο, μάλιστα, που σε λίγα χρόνια έχασε τους οπαδούς και άρχισε να έχει οικονομικά προβλήματα η κατ' εξοχήν ελληνική ομάδα της Πόλης, ο Αθλητικός Σύλλογος Πέρα (Beyoglou Spor Kulubu).

Ετσι, έως το 1964, οπότε άρχισε σταδιακά πρώτα η απέλαση των Ελλήνων υπηκόων από την Τουρκία και εν συνεχεία ο εξαναγκασμός σε εκπατρισμό των ομογενών, τα παιχνίδια Γκαλατάσαραϊ - Φενέρμπαχτσε ήταν εν μέρει και μια μάχη γοήτρου μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων που ζούσαν στην Πόλη.

Ο σύλλογος, που είχε τα πρώτα του γραφεία σε ένα γαλατάδικο της περιοχής και μάλιστα Βούλγαρου, σήμερα διαθέτει ένα από τα πιο σύγχρονα προπονητικά κέντρα σε μία από τις πιο όμορφες περιοχές της Πόλης, τα Φλόρια. Σε δύο χρόνια θα ολοκληρωθούν οι νέες της εγκαταστάσεις στην περιοχή του Ασλάντεπε, όπου θα είναι και το νέο γήπεδό της.

Η ομάδα, που ο πρώτος της τίτλος ήταν «Το πρωτάθλημα της Κυριακής της Κωνσταντινούπολης», έχει κατακτήσει 17 πρωταθλήματα και 14 Κύπελλα Τουρκίας, ενώ το 2000 πέτυχε τη μεγαλύτερη επιτυχία της, το Κύπελλο UEFA και το Super Cup, υπό τις οδηγίες του σημερινού προπονητή της εθνικής Τουρκίας, Φατίχ Τερίμ. Του «αυτοκράτορα», όπως τον αποκαλούν οι οπαδοί της και, φυσικά, ακόμα πίνουν νερό στο όνομά του. Η φετινή της πορεία έως τώρα στο πρωτάθλημα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί επιτυχημένη. Βρίσκεται στην 5η θέση με 11 βαθμούς, που συγκέντρωσε με τρεις νίκες και δύο ισοπαλίες, ενώ ηττήθηκε δύο φορές.

Παρά τα πολλά λεφτά που έδωσε εφέτος η διοίκησή της για να πάρει τους Λίνκολ, Μίλος Μπάρος, Κίουελ, ο Γερμανός προπονητής της, Μίχαελ Σκίμπε, δεν κατόρθωσε να παρουσιάσει ένα καλό σύνολο, με αποτέλεσμα η ομάδα να έχει σκαμπανεβάσματα από αγώνα σε αγώνα. Σ' αυτό έχουν συντελέσει και οι πολλοί τραυματισμοί.