The Guardian

Οι υποστηρικτές του Ιντερνετ μοιράζονται κάτι κοινό με τους εμπόρους θαυματουργών βοτάνων: και οι δύο θέλουν να υπερτονίσουν κάθε επιτυχία, αγνοώντας τις αποτυχίες. Η αποτυχίες της προεκλογικής εκστρατείας του Τζον Εντουαρντς για το χρίσμα των Δημοκρατικών προσφέρει καλό παράδειγμα για τη μικρή επιρροή του Ιντερνετ στις πολιτικές διεργασίες. Ο Εντουαρντς θα έπρεπε να αποτελεί τον ιδανικό υποψήφιο, χάρη στις προοδευτικές του θέσεις για τη φτώχεια και την ιατρική περίθαλψη, ενώ προσέλαβε πολλούς συμβούλους και μπλόγκερ και χρησιμοποίησε στο έπακρο την ιστοσελίδα YouTube.

Η μαγεία, όμως, δεν λειτούργησε. Ο Εντουαρντς δεν επικράτησε σε καμιά προκριματική αναμέτρηση και τελικά αποσύρθηκε από τη διεκδίκηση. Μία από τις ερμηνείες που δόθηκαν για την αποτυχία του αφορά την έλλειψη προσοχής από τα έντυπα ΜΜΕ. Αυτό, όμως, αντιβαίνει στις σύγχρονες θεωρίες που κάνουν λόγο για υποχώρηση της επιρροής των παραδοσιακών ΜΜΕ, προς όφελος των νέων τεχνολογιών, όπως οι ιστιακοί χώροι συζήτησης και τα μπλογκς. Η παραπάνω εκτίμηση αποκαλύπτει επίσης πόσο εξαρτημένοι παραμένουν οι δήθεν επαναστάτες της νέας τεχνολογίας στον «καθεστωτικό» Τύπο, για τη διασπορά του δήθεν ανατρεπτικού μηνύματός τους.

Παρά την αποτελεσματική ενσωμάτωση των νέων τεχνολογιών -και ειδικά του Ιντερνετ- στη χρηματοδότηση υποψηφίων, η πρόοδος αυτή δεν έχει τίποτε το επαναστατικό, ιδιαίτερα εάν τη συγκρίνουμε με προηγούμενες τεχνολογικές καινοτομίες του προεκλογικού αγώνα, όπως οι πρώτες πολιτικές τηλεοπτικές διαφημίσεις, η χρήση του τηλεφώνου ως προεκλογικού εργαλείου και οι ομαδικές ταχυδρομικές επιστολές.

Τη στιγμή που ένα εργαλείο γίνεται κτήμα του πολιτικού γίγνεσθαι, χάνει κάθε δημοκρατικό χαρακτηριστικό και ουτοπική προοπτική, που κάποτε διέθετε. Το γνωμικό που λέει ότι η νίκη έχει χίλιους πατέρες, αλλά η ήττα είναι ορφανή, ταιριάζει απόλυτα στις ημέρες μας. Κάθε επιτυχημένη πολιτική προσπάθεια οφείλεται πάντα σε μεγάλες ομάδες ανθρώπων, ενώ κάθε επιτυχημένος υποψήφιος θα αξιοποιεί σίγουρα το Ιντερνετ με κάποιο τρόπο. Παρά τις διαβεβαιώσεις των «γκουρού» της τεχνολογίας ότι η πολιτική επιτυχία περνάει μέσα από το Διαδίκτυο, όσοι επιθυμούν πραγματική μεταρρύθμιση στη λαϊκή συμμετοχή, θα πρέπει να ψάξουν αλλού.