BBC

ΛονδΙνο. Αδεια για την κατασκευή υβριδικών εμβρύων, τα οποία θα προκύψουν από την «ανάμειξη» ανθρώπινου γενετικού υλικού και ωαρίων βοοειδών, ζήτησαν Βρετανοί ερευνητές. Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Νιούκαστλ και το King’s College του Λονδίνου κατέθεσαν τη σχετική αίτηση στην Αρχή Ανθρώπινης Γονιμότητας και Εμβρυολογίας.

Ενώ, όμως, αναμένεται η απάντηση της Αρχής, και μόνο η επιθυμία δημιουργίας τέτοιων εμβρυικών οργανισμών προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων αφού για πολλούς συμβολίζει το ξεπέρασμα των ορίων. Το εγχείρημα θεωρείται ότι στερείται ηθικής βάσης και μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά επικίνδυνο.

Τα υβρίδια αυτά θα επιβιώσουν μερικές ημέρες από τη δημιουργία τους προτού καταστραφούν, ώστε να συλλεγούν τα βλαστοκύτταρα και να χρησιμοποιηθούν σε έρευνες για την εξεύρεση θεραπειών κατά της νόσου του Πάρκινσον, του διαβήτη ή του Αλτσχάιμερ ή την αποκατάσταση βλαβών από εγκεφαλικά επεισόδια.

Οι ερευνητές για να βρουν τα βλαστοκύτταρα που χρειάζονται προτίμησαν τη δημιουργία υβριδικών εμβρύων, επειδή τα ανθρώπινα ωάρια είναι πολύ περιορισμένα, ενώ η λήψη τους από γυναίκες που θα ήθελαν να τα δωρίσουν απαιτεί χειρουργική επέμβαση.

Για τη δημιουργία των εμβρύων, οι ερευνητές θα τοποθετήσουν ανθρώπινο γενετικό υλικό σε ένα ωάριο αγελάδας από το οποίο θα έχουν αφαιρέσει το δικό του DNA. Στη συνέχεια με κλωνοποίηση και ειδικότερα με τη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία της Ντόλι, θα δημιουργήσουν όσα έμβρυα χρειάζονται. Τα έμβρυα που θα προκύψουν θα είναι κατά 99,9% άνθρωπος αφού το μοναδικό DNA βοοειδούς θα είναι αυτό που βρίσκεται εκτός του κυτταρικού πυρήνα. Θα δημιουργήσουν εν ολίγοις μια χίμαιρα, ένα ον που θα είναι μισός άνθρωπος, μισό ζώο.

Σύμφωνα με διαβεβαιώσεις των ερευνητών, κάθε έμβρυο θα καταστρέφεται αφού περάσουν έξι ημέρες από τη δημιουργία του και θα συλλέγονται τα βλαστοκύτταρα. Στη συνέχεια, θα ελέγχεται η ποιότητα και η βιωσιμότητα των βλαστοκυττάρων, για να διαπιστωθεί κατά πόσο ήταν αποτελεσματική η τεχνική που ακολουθήθηκε.

Επίσης, οι ερευνητές θα εξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο τα κύτταρα αναδιοργανώθηκαν και επαναπρογραμματίστηκαν μετά τη σύντηξή τους έτσι ώστε να δουν κατά πόσο υπάρχουν διαδικασίες που θα μπορούσαν να αναπαραχθούν στο εργαστήριο.

Ο δρ Λάιλ Αρμστρονγκ, συντονιστής της ομάδας, εξηγεί το σκεπτικό της έρευνας λέγοντας ότι «αν μπορέσουμε να μάθουμε από το ωάριο με ποιον τρόπο να κάνουμε εμβρυικά βλαστοκύτταρα χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε τέτοια γεννητικά κύτταρα, ίσως κάποια μέρα να καταφέρουμε να θεραπεύσουμε νοσήματα που σήμερα παραμένουν ανίατα».

Επίσης, ο δρ Στίβεν Μίντζερ, του Κing’s College του Λονδίνου, επισημαίνει ότι με την υπάρχουσα τεχνολογία θα χρειάζονταν εκατοντάδες ωοκύτταρα νεαρών γυναικών για να δημιουργηθεί μια μόνη σειρά ανθρώπινων βλαστοκυττάρων. Γι’ αυτόν το λόγο θεωρήθηκε προτιμητέα λύση η δημιουργία υβριδικών εμβρύων.

Δεν είναι όμως λίγοι όσοι αντιτίθενται στις προτάσεις των ερευνητών. Αυτοί υποστηρίζουν ότι η ανάμειξη χρωμοσωμικού υλικού ανθρώπων και ζώων στην ουσία καταργεί τη διάκριση ανάμεσα στους δύο, θέτοντας σε κίνδυνο την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα του ανθρώπου.