Της Μαριλιας Παπαθανασιου

Στην προμετωπίδα της ιστοσελίδας του στο Διαδίκτυο, διαβάζουμε ότι «ο Βάλτερ Βελτρόνι, είναι δήμαρχος όλων». Η διατύπωση δεν είναι τυχαία. Ο Βελτρόνι, ο δήμαρχος της Ρώμης που εξελέγη το 2001 με το 53% και το 2006 με το 61,4% των ψήφων, προσπαθεί να ενσαρκώσει τη συναίνεση. Αυτή που τόσο έχει ανάγκη η Ιταλία – θυμηθείτε το οριακό ποσοστό της νίκης της Κεντροαριστεράς, στις εκλογές του 2006, που έκανε τους πολιτικούς σχολιαστές να μιλούν για την Ιταλία που χωρίστηκε στα δύο. Με την ανάδειξή του, σε ηγέτη του νέου κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος, – και πιθανό διάδοχο του Ρομάνο Πρόντι στην πρωθυπουργία– στις προκριματικές εκλογές της περασμένης Κυριακής, με το εντυπωσιακό ποσοστό του 75%, ο Βάλτερ Βελτρόνι δείχνει ότι, προς το παρόν, καταφέρνει να συγκεντρώσει στο πρόσωπό του, τις ελπίδες της, μόνον κατ’ επίφασιν, ενωμένης ιταλικής Κεντροαριστεράς.

Η εκλογή του Βελτρόνι έρχεται σε μια πραγματική κρίσιμη περίοδο, στο ιταλικό πολιτικό σκηνικό. Ο κεντροαριστερός συνασπισμός του Ρομάνο Πρόντι, μετά μόλις 18 μήνες στην εξουσία πνέει τα λοίσθια. Η δημοτικότητά του βρίσκεται στο ναδίρ και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι, αν γίνονταν σήμερα εκλογές, η Κεντροδεξιά θα τις κέρδιζε με άνεση μέχρι και οκτώ ποσοστιαίων μονάδων. Δεδομένου ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός είναι ετερόκλητος, – αποτελούμενος από σοσιαλδημοκράτες, πρώην κομμουνιστές, κεντρώους, και ακροαριστερούς, ώς και πρώην χριστιανοδημοκράτες– ο Πρόντι επιστρατεύει όλο του το ταλέντο ως ισορροπιστής για να αντέξει τις κρίσεις που πυροδοτούν οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι. Με οριακή πλειοψηφία μιας ψήφου στη Γερουσία, δεν έχει περιθώρια να περάσει οικονομικές μεταρρυθμίσεις που θα έδιναν νέα πνοή στην Ιταλία της οποίας η ανάπτυξη έχει καθηλωθεί στο 1,5%. Και δεν είναι μόνο η οικονομική πολιτική εναντίον της οποίας ετοιμάζονται να αντιδράσουν 3,5 εκτομμύρια εργαζόμενοι οι οποίοι θα κατεβούν σε απεργία στις 26 Οκτωβρίου. Μη έχοντας προσδιορίσει το ιδεολογικό της στίγμα, η κυβέρνηση Πρόντι κινδύνευσε σοβαρά να καταρρεύσει, στις αρχές του έτους, όταν η αριστερή της πτέρυγα, εξεγέρθηκε, με αφορμή τη διατήρηση των ιταλικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν. Υπό αυτές τις συνθήκες, γίνεται σαφές ότι αν η ιταλική Κεντροαριστερά επιθυμεί να διατηρηθεί στην εξουσία και να κερδίσει τις επόμενες εκλογές, έχει ανάγκη από ενωτικό πνεύμα, σαφές πολιτικό πρόγραμμα και έναν ηγέτη με χαρισματική προσωπικότητα. Οι υποστηρικτές του λένε ότι αυτόν τον ηγέτη τον βρήκε στο πρόσωπο του Βελτρόνι. Ηδη από την περασμένη άνοιξη, όταν αποφασιζόταν η δημιουργία του μεγάλου Δημοκρατικού Κόμματος, ο Πιέρο Φασίνο και ο Ρομάνο Πρόντι, ηγέτες των Δημοκρατικών της Αριστεράς (Σοσιαλδημοκράτες), και της Μαργαρίτας (κεντρώοι), των δύο μεγαλύτερων πολιτικών σχηματισμών που συγκροτούν το Δημοκρατικό Κόμμα, έδωσαν το χρίσμα στον δήμαρχο της Ρώμης. Την ευλογία του στον Βελτρόνι έδωσε και ο Φάουστο Μπερτινότι, ηγέτης της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, η οποία λίγο έλειψε να ρίξει την κυβέρνηση Πρόντι εξαιτίας της διαφωνίας της για το Αφγανιστάν.

Πώς εξασφαλίζει τη στήριξη τόσο διαφορετικών ρευμάτων ο Βελτρόνι; Χάρη στους ήπιους τόνους του και τις άριστες επικοινωνιακές του ικανότητες, λένε οι επικριτές του. Ο Βελτρόνι είναι καλός με όλους, είναι «ο κ. Καλοσύνη», της Ιταλίας. Ως δήμαρχος, βρίσκεται πάντα στο πλευρό των αδυνάμων, με τους οποίους σπεύδει να φωτογραφηθεί. Οργανώνει ταξίδια στην Μοζαμβίκη και το Μαλάουι, για να ευαισθητοποιήσει τους Ιταλούς στο ζήτημα της φτώχειας στην Αφρική. Δηλώνει άθεος και παρ’ ότι είχε συγκρουστεί με τον πάπα Ιωάννη Παύλο τον Β΄, στο ζήτημα της χρήσης των προφυλακτικών για την αποτροπή της διάδοσης του AIDS, προετοίμασε με τον καλύτερο τρόπο τη Ρώμη για να δεχθεί τα εκατομμύρια των πιστών που συνέρρευσαν για την κηδεία του Πάπα το 2005. Κατά γενική ομολογία, ο Βελτρόνι έχει επιτύχει στο να αναδείξει την πολιτιστική κληρονομιά της Ρώμης, προικίζοντάς την με νέα μουσεία, αναθέτοντας την κατασκευή τους σε διάσημους αρχιτέκτονες όπως η ιρακινή Ζάχα Χαντίντ, και οργανώνοντας επιτυχημένα φεστιβάλ. Παρότι όμως αύξησε κατά 8% τον αριθμό των τουριστών στην Αιώνια Πόλη, μόνον το τελευταίο έτος, ο Βελτρόνι, δεν κατόρθωσε να επιλύσει χρόνια προβλήματα όπως της καθαριότητας, της ασφάλειας και το κυκλοφοριακό. Δεν κατάφερε σε μια εξαετία να βελτιώσει την κατάσταση των δρόμων της Ρώμης, υποστηρίζουν οι πολέμιοί του, θα καταφέρει να κυβερνήσει την Ιταλία; Και επιπλέον τώρα, με την ανάδειξή του σε νέο ηγέτη της Κεντροαριστεράς, δεν υπάρχει κίνδυνος δυαρχίας και υπονόμευσης του κυβερνητικού έργου;

«Ο ηγέτης βρέθηκε μένει όμως να συγκροτηθεί το κόμμα», έγραψε η κεντροαριστερή εφημερίδα La Repubblica, την επομένη της εκλογής Βελτρόνι. Και ίσως εδώ να βρίσκεται το «κλειδί» για την μετέπειτα πορεία της ιταλικής Κεντροαριστεράς. Μπορεί να βρήκε τον ηγέτη της, στον επικοινωνιακό, πρώην δημοσιογράφο και πνευματικό παιδί του Ενρίκο Μπερλινγκουέρ, όμως θα πρέπει να αποφασίσει –και σύντομα– ποια πολιτική θα ακολουθήσει το νέο μεγάλο Δημοκρατικό Κόμμα της.