Είναι μουσουλμάνος. Αποφοίτησε από μεντρεσέ εξτρεμιστών, σαν κι αυτούς που φιλοξενούν μελλοντικούς μαχητές του Λάντεν, στην Ινδονησία. Ορκίστηκε γερουσιαστής όχι στη Βίβλο, αλλά στο Κοράνι. Οχι, δεν είναι μουσουλμάνος, είναι μεν χριστιανός, αλλά μισεί την Αμερική, όπως και ο εξτρεμιστής παπάς της ενορίας του, γι’ αυτό δεν βάζει το χέρι του στην καρδιά όταν ακούγεται ο εθνικός ύμνος και δεν καρφιτσώνει στο πέτο την αστερόεσσα. Oχι, στην πραγματικότητα είναι από μικρός άθεος, μαρξιστής - λενινιστής και έχει φίλους τρομοκράτες.

Oλες αυτές οι τερατολογίες έχουν γραφτεί και ειπωθεί σε αμερικανικά μίντια για τον Μπαράκ Ομπάμα. Η «είδηση» εμφανίζεται συνήθως σε κάποιο εντελώς περιθωριακό μέσο ή, ακόμη συχνότερα, σε κάποιο blog, η ταυτότητα του οποίου είναι πολύ δύσκολο να εντοπισθεί. Το σημαντικό είναι ότι κάποια στιγμή η τερατολογία βρίσκει τον δρόμο της προς τα σοβαρά μίντια, έστω και ως «φήμη» και κάνει τη δουλειά της, κατά το γκαιμπελικό «πες, πες, στο τέλος κάτι μένει».

Η τελευταία κατηγορία είναι ότι ο Ομπάμα, αν δεν είναι ακριβώς αντισημίτης, πάντως δεν είναι σίγουρος φίλος του Ισραήλ. Ο δαιμόνιος Καρλ Ρόουβ, σύμβουλος του Μπους μέχρι τον περασμένο Αύγουστο, ανέπτυξε στο Fox News του Μέρντοχ, όπου προσελήφθη προσφάτως ως πολιτικός σχολιαστής, την άποψη ότι ο Ομπάμα, αν εκλεγεί, θα σταματήσει τη γενναία, αμερικανική βοήθεια στο Ισραήλ. Το παράδοξο είναι ότι και οι φιλελεύθεροι, υποτίθεται, Los Angeles Times έσπευσαν να παραλάβουν τη σκυτάλη της λασπολογίας.

Το κατηγορητήριο υπογράφεται από τον Πίτερ Βάλστεν, στο φύλλο της 10 Απριλίου: Ο Ομπάμα συμμετείχε, το 1998, σε εκδήλωση με ομιλητή τον Αμερικανοπαλαιστίνιο καθηγητή του Κολούμπια, Εντουαρντ Σαΐντ, όπου ο τελευταίος έκανε έκκληση για ειρηνική εκστρατεία «εναντίον του ισραηλινού απαρτχάιντ». Ο Ομπάμα είχε στενές, φιλικές σχέσεις στο Σικάγο με τον Ρασίντ Χαλίντι, έναν άλλο, διεθνούς φήμης Παλαιστίνιο διανοούμενο των ΗΠΑ, ο οποίος εμφανίζεται (εντελώς εσφαλμένα) στο ρεπορτάζ της εφημερίδας να έχει διατελέσει εκπρόσωπος Τύπου της PLO στον Λίβανο. Η υφέρπουσα λογική του αρθρογράφου είναι σαφής: αν ένας υποψήφιος πρόεδρος έχει φίλους Παλαιστίνιους, αυτό σημαίνει ότι δεν μισεί αρκετά τους Αραβες, οπότε προφανώς μισεί το Ισραήλ, άρα δεν μπορεί να είναι πρόεδρος των ΗΠΑ!

Την εκστρατεία λάσπης εναντίον του Μπαράκ Ομπάμα τροφοδοτούν και ορισμένοι κύκλοι του εβραϊκού λόμπι στις ΗΠΑ, οι οποίοι απέχουν από το να εκπροσωπούν τις μεγαλύτερες οργανώσεις ή και την πλειονότητα των Αμερικανοεβραίων - π.χ. στην Καλιφόρνια, ο Ομπάμα εξασφάλισε τις περισσότερες ψήφους του εβραϊκού στοιχείου. Στους διαπρύσιους εχθρούς του Ομπάμα περιλαμβάνεται ο Μόρτον Κλάιν, επικεφαλής της Σιωνιστικής Οργάνωσης Αμερικής και ο Μάλκλολμ Χόενλαϊν, αντιπρόεδρος της Συνδιάσκεψης Προέδρων των κυριότερων οργανώσεων των Αμερικανοεβραίων.

Η ασφυκτική πίεση δεν είναι χωρίς αποτελέσματα. Αν και στο παρελθόν ο Ομπάμα είχε όντως εκφράσει την αλληλεγγύη του στους Παλαιστίνιους, υποστηρίζοντας ότι «δεν υπάρχει λαός στον κόσμο που να υποφέρει τόσο πολύ», στην προεκλογική εκστρατεία έβαλε πολύ νερό στο κρασί του. Η πρώτη του σημαντική ομιλία για θέματα εξωτερικής πολιτικής, τον Μάρτιο του 2007, έγινε από το βήμα της AIPAC, της ισχυρότερης οργάνωσης του εβραϊκού λόμπι. Στο ρεπορτάζ του από την Ουάσιγκτον, ο ανταποκριτής της ισραηλινής Haaretz, Σμούελ Ρόσνελ, έγραφε ότι ο Ομπάμα ακουγόταν «δυνατός σαν τον Κλίντον, υποστηρικτικός όσο ο Μπους και φιλικός όσο ο Τζουλιάνι. Τουλάχιστον στο επίπεδο της ρητορείας, ο Ομπάμα πέρασε όλες τις εξετάσεις που θα μπορούσε να τον υποβάλει κανείς. Επομένως, είναι φιλοϊσραηλινός. Τέλος».