Tης Σαντυς Τσαντακη / sandytsantaki@kathimerini.gr

Τα ποδήλατα «φοριούνται» τον τελευταίο καιρό πολύ. Μη φανταστείτε τίποτα ξεχαρβαλωμένα, παλιομοδίτικα δίτροχα αλλά κάτι σούπερ τρούπερ, χάιτεκ καταστάσεις. Ποδήλατα που θα ζήλευε και ο Λανς Αρμστρονγκ που, αν κρίνουμε από την τιμή τους, θα μπορούσαν να συγκριθούν με μία υπερπολυτελή μηχανή. Ακόμη και οι αυτοκινητοβιομηχανίες, φροντίζουν να μας βάζουν σε πειρασμό, προτείνοντάς μας να αγοράσουμε μαζί με το νέο μοντέλο και ποδήλατα που φέρουν το ίδιο λογότυπο και να αλλάξουμε τρόπο ζωής. Ισως γιατί είναι η μόνη φορά που διαφημίζουν σαν μόνη εναλλακτική στο αυτοκίνητο ένα ποδήλατο με την προϋπόθεση φυσικά ότι έχει κατασκευαστεί από την ίδια εταιρεία, για να γίνει η σχετική πλύση εγκεφάλου. Αρα το χρήμα μπαίνει στο ίδιο ακριβώς ταμείο. Τι σημασία έχει; Ο κόσμος των αυτοκινήτων αντιμετώπιζε μέχρι σήμερα με καχυποψία, σνομπισμό, ίσως και… ρατσισμό, το ποδήλατο σαν τρόπο μετακίνησης ή άσκησης. Τώρα όλοι μιλούν για το απαραίτητο αξεσουάρ του σύγχρονου λάιφ στάιλ. Και σίγουρα είναι. Πώς αλλιώς να δικαιολογήσει κανείς το γεγονός ότι όλοι από τη Φεράρι μέχρι τη Φίατ, τη Μερσεντές και τη BMW βάζουν τις υπογραφές τους τώρα και σε ποδήλατα;

Το ποδήλατο θεωρείται πλέον κάτι καλτ, δεν γνωρίζει ταξικές διαφορές, μοιάζει να είναι βγαλμένο από ιταλική ταινία, είναι σίγουρα από άλλη εποχή. Ρετρό, φροντισμένο με λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά. Γιατί η μόδα κάνει παντού την εμφάνισή της, για να ανανεώσει το ενδιαφέρον του κοινού. Το ντιζάιν λοιπόν είναι ιδιαίτερο. Και υπάρχουν δυο κυρίως κατηγορίες. Αυτά που προορίζονται για αποκλειστική χρήση στην πόλη και τα άλλα για το βουνό. Η σέλα είναι ιδιαίτερα φροντισμένη. Κόκκινη και άσπρη ή στο χρώμα του δέρματος; Εξαρτάται πάντα από το μοντέλο που θα επιλέξετε, με την αντίστοιχη ονομασία φυσικά. Αν ψάχνετε κάτι ακόμη πιο προχωρημένο, θα πρέπει να δείτε τι έφτιαξε η Φεράρι σε συνεργασία με την εταιρεία Colnago για τα 60 της χρόνια. Οι δυο τους είχαν ξανασυνεργαστεί πριν από 21 χρόνια και ο Εντζο Φεράρι είχε επιμεληθεί ο ίδιος τις ρόδες, αν αυτό λέει κάτι.

Ακόμη κι αν ξέρεις εκ των προτέρων ότι δεν θα τρέξεις ποτέ σε αγώνες μαζί του, το θέλεις και μόνο, για να το… στολίσεις στο σπίτι σου, σαν έργο τέχνης, σαν ζωντανό installation. Και όταν ξέρεις ότι ορισμένα ποδήλατα κυκλοφορούν σε περιορισμένο αριθμό, με την πρώτη φουρνιά να βγαίνει μόλις σε 60 αντίτυπα, τα οποία, γίνονται ανάρπαστα στο λεπτό, ξέρεις πως σύντομα και οι δυο εταιρείες θα δεσμευτούν να ξαναβγάλουν στην παραγωγή τουλάχιστον άλλα τόσα. Προσφορά και ζήτηση.

Ο Μάικλ Σουμάχερ φρόντισε πάντως και απέκτησε παραπάνω από ένα. Αν και δύσκολα τον φανταζόμαστε να κάνει ποδήλατο. Κι όμως έχει εκπαιδευτεί με επαγγελματίες ποδηλάτες και ήταν άριστος οδηγός. Και εκεί. Η αλήθεια είναι ότι πολλοί που τρέχουν σε αγώνες, αγοράζουν αγωνιστικά ποδήλατα, για να είναι σε φόρμα.

Κόκκινα να υποθέσουμε. Ομως δεν είναι μόνο οι Ιταλοί στο παιχνίδι, έχουν μπει και οι Γερμανοί. Η ΒΜW βγάζει ποδήλατα από το 1990 και τώρα προσφέρει μια εναλλακτική για κάθε ενδιαφερόμενο. Για παιδιά και μεγάλους, ακόμη και για εκείνους που δεν έχουν φτάσει ακόμη σε ηλικία που θα μπορούσαν να αποκτήσουν το δικό τους αυτοκίνητο και να το οδηγήσουν. Ας κάνουμε την αρχή με ένα ποδήλατο λοιπόν. Το DNA ενός ποδήλατου και του αυτοκίνητου δεν έχει και πολλές διαφορές τελικά. Και το κίτρινο τελικά, μοντέρνο θα μοιάζει. Χωρίς το καλαθάκι.