ΛΟΝΔΙΝΟ. Ο πόλεμος στο Ιράκ ναι μεν αποδείχθηκε εφιάλτης, αλλά ο Τόνι Μπλερ δεν μετανιώνει για την απόφασή του να μετάσχει στην αμερικανική εισβολή. Επίσης, οι θάνατοι στρατιωτών και αμάχων ομολογεί ότι του άγγιξαν την καρδιά, τόσο, που του έφεραν δάκρυα στα μάτια, αλλά «η παραμονή του Σαντάμ Χουσεΐν στην εξουσία εγκυμονούσε μεγαλύτερους κινδύνους για την ασφάλειά μας»...

Αυτά αναλύει, μεταξύ άλλων, ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ στα απομνημονεύματά του, με τίτλο «Ενα Ταξίδι», που είναι από χθες διαθέσιμα στα βιβλιοπωλεία και προβλέπεται να γίνουν μπεστ-σέλερ αλλά και αιτία αναμόχλευσης παλαιών παθών. Τα έσοδα θα δωρηθούν σε φιλανθρωπική οργάνωση υποστήριξης τραυματιών πολέμου...

«Δεν μπορώ να μετανιώσω για την απόφασή μου να πάμε σε πόλεμο», διακηρύσσει στο βιβλίο του ο Τόνι Μπλερ, 57 ετών, ενώ χαρακτηρίζει τον Τζορτζ Μπους «πραγματικό ιδεαλιστή». Σε ό,τι αφορά τον επί έτη αντίπαλο, συνάδελφο και τελικά διάδοχο, Γκόρντον Μπράουν, ρίχνει λάδι στη φωτιά, αποδίδοντάς του «μηδενική» συναισθηματική ωριμότητα. Πρόκειται για έναν «ειλικρινή και ευθύ» απολογισμό μιας ζωής σε υψηλό αξίωμα, σχολίασε ο εκδοτικός οίκος Random House, υποσχόμενος στους αναγνώστες μια εκ των έσω ματιά στις εμπειρίες ενός πρωθυπουργού.

Ο ίδιος ο Μπλερ, ο οποίος βρισκόταν χθες στην Ουάσιγκτον με την ευκαιρία των ειρηνευτικών συνομιλιών Ισραηλινών και Παλαιστινίων στις οποίες παρέστη ως διεθνής μεσολαβητής, δήλωσε ότι είχε την επιθυμία να περιγράψει τόσο τις ανθρώπινες όσο και τις πολιτικές διαστάσεις της πρωθυπουργικής ζωής. Ετσι, το «Ταξίδι» αποκαλύπτει ποικίλα παρασκηνιακά συμβάντα σχετικά με τις μεγάλες ειδήσεις της εποχής, από τον θάνατο της Νταϊάνα έως την 11η Σεπτεμβρίου και την εισβολή στο Ιράκ.

Είναι απίθανο όμως να λειτουργήσει κατευναστικά, αίροντας τις διαφωνίες για τον πόλεμο στο Ιράκ ή την αρνητική γνώμη πολλών Βρετανών για το πρόσωπό του. Οπως το έθεσε ο βιογράφος του, Αντονι Σέλντον, ο Μπλερ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του «ως ένας ηγέτης ο οποίος υπήρξε φίλος όλων, αλλά κατέληξε να μην έχει σχεδόν κανέναν φίλο στη Βρετανία».

Μεταξύ άλλων «ανθρώπινων» εμπειριών, ο Μπλερ περιγράφει στο βιβλίο του μια παλιά και καταδικασμένη ερωτική ιστορία με μια Γαλλίδα, την οποία δεν κατονομάζει. «Μια μέρα ερωτεύτηκα μια Γαλλίδα. Ηταν φλογερή, ενώ εγώ ήμουν μάλλον... Αγγλος»... «Σταμάτα να σκέφτεσαι και μάθε να χαίρεσαι τον εαυτό σου, μου έλεγε. Ισως και να είχε δίκιο».