Υπουργός Υγείας της Παλαιστινιακής Αρχής, ο Φάτχι Αμπού Μόγλι μας υποδέχεται στο υπουργείο του με ένα ζεστό «καλημέρα». Σπούδασε Ιατρική στην Ελλάδα, πήρε μέρος στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, το 1973, και διετέλεσε πρόεδρος της Ενωσης Παλαιστινίων Φοιτητών. Σήμερα, επωμίζεται το δύσκολο έργο να συντονίσει από τη Ραμάλα τη διαχείριση της τεράστιας ανθρωπιστικής κρίσης στη Γάζα. Στην «αίθουσα επιχειρήσεων» που έχει στήσει, υπάλληλοι του υπουργείου ενημερώνονται τηλεφωνικά για κάθε νέο επείγον περιστατικό, αίτημα, ανάγκη. Από εδώ γίνεται η διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας, αν και περνάει πάντα μέσω του ειδικού γραφείου συντονισμού του ΟΗΕ (UNSCO). Είναι κι αυτό μία από τις τραγικές συνέπειες της εμφύλιας σύρραξης του 2006: Ο κ. Αμπού Μόγλι στη Ραμάλα δεν μπορεί να επικοινωνήσει απευθείας με τον ομόλογό του στη Γάζα, έναν άλλο γιατρό που σπούδασε στη Δύση (Γερμανία), τον δρ Μπασίμ Ναΐμ, με τον οποίο τόσα πολλά πράγματα τους δένουν.

Μας μιλάει για τα πιο τραγικά θύματα αυτού του πολέμου, τα παιδιά της Γάζας: «Περίπου το 30% των νεκρών, γύρω στους 200, είναι μικρά παιδιά. Η Γάζα είναι μια κατ’ εξοχήν νεανική περιοχή, χάρη στον μεγάλο ρυθμό γεννήσεων, και τα παιδιά της υπέφεραν πάρα πολύ ήδη πριν από τον πόλεμο, λόγω του εμπάργκο των Ισραηλινών. Η αναιμία και ο υποσιτισμός θερίζουν. Τώρα, ο πόλεμος ξεκληρίζει οικογένειες, αφήνει παιδιά ορφανά και οικογένειες χωρίς εισοδήματα. Ανοίγει πληγές που είναι πολύ δύσκολο να κλείσουν, όχι μόνο στο σώμα, αλλά και στην ψυχή του παιδιού. Το ίδιο είχε συμβεί με τα παιδιά της Δυτικής Οχθης, στις πολεμικές επιχειρήσεις του 2002. Από τότε πέρασαν επτά χρόνια, αλλά αυτά τα παιδιά εξακολουθούν μέχρι σήμερα να πάσχουν από εφιάλτες, από νυχτερινή ενούρηση, να αγκιστρώνονται στους γονείς τους, να φοβούνται τη μοναξιά και το σκοτάδι, να μην μπορούν να προσαρμοστούν εύκολα στο κοινωνικό τους περιβάλλον. Και σκεφθείτε ότι αυτά που γίνονται τώρα στη Γάζα είναι πολύ χειρότερα από εκείνα που έζησε η Δυτική Οχθη. Η γη τρέμει συνέχεια κάτω από τα πόδια τους και οι γονείς τους μάταια προσπαθούν να τα προστατέψουν και να τα ησυχάσουν».