Των Σταυρου Τζιμα – Ζωγιας Κουταλιανου

Tι γνωρίζουμε για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων; Σίγουρα ότι το διέπραξαν οι ναζί εξοντώνοντας στα στρατόπεδα συγκέντρωσης 6 εκατ. ανθρώπους, στην πλειονότητά τους Εβραίους. Και ακόμα ότι μερικοί αλλόθρησκοί τους, στις κατεχόμενες περιοχές, διακινδυνεύοντας τη ζωή τους και των οικογενειών τους, βοήθησαν να σωθούν κάποιοι εξ αυτών. Πολλά έχουν γραφεί για τους θαρραλέους αυτούς ανθρώπους και τους έχουν αποδοθεί, δικαίως, δημόσιοι έπαινοι. Υπάρχει ωστόσο και η λιγότερο φωτεινή πλευρά του φεγγαριού. Ηταν δυνατόν να πετύχουν οι χιτλερικοί το σκοπό τους χωρίς τη συνεργασία ή ανοχή των ντόπιων; Τι απέγιναν οι περιουσίες των εβραϊκών οικογενειών που αφανίστηκαν στα κρεματόρια; Γιατί γνωστοί ξένοι και Ελληνες μελετητές του Ολοκαυτώματος αλλά και ιστορικοί «καρφώνουν» τη χριστιανική κοινωνία Θεσσαλονίκης, αλλά και την κοσμική ελίτ, για τη στάση που τήρησε; Εχουν βάση οι ισχυρισμοί τους περί αντισημιτικού αισθήματος με εθνικιστικές ρίζες σχετιζόμενες με την ένταξη της Θεσσαλονίκης στο ελληνικό κράτος μόλις λίγες δεκαετίες πριν; Διακεκριμένοι επιστήμονες από Ευρώπη και Αμερική, συζητούν από σήμερα στη Θεσ/νίκη, την πόλη που έχασε 50.000 Εβραίους της στο Αουσβιτς, πτυχές του Ολοκαυτώματος που παραμένουν εν πολλοίς άγνωστες ή αποσιωπούνται, στο πλαίσιο διεθνούς συνεδρίου με θέμα: «Tο Oλοκαύτωμα ως τοπική ιστορία: παρελθόν και παρόν μια σύνθετης σχέσης». «Πήγα να κρυφτώ σ' ένα ορφανοτροφείο με χριστιανόπουλα, αλλά τα παιδιά με εξανάγκασαν να φύγω γιατί ήμουν Εβραίος», περιγράφει ένα παιδάκι που ξέφυγε από το γκέτο της Βαρσοβίας, ενώ ένας παγκόσμιας εμβέλειας ιστορικός, αναφερόμενος στην εξόντωση των Εβραίων της Ουκρανίας τονίζει ότι: «Η επίσημη ιστορία αναφέρει ότι το Ολοκαύτωμα έγινε από τους ναζί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι μαρτυρίες επιζώντων ωστόσο αποκαλύπτουν μια ιστορία συνεργασίας με τις ναζιστικές δυνάμεις».