Του Πασχου Μανδραβελη

Σ’ αυτό τουλάχιστον, πραγματικά, φταίει ο νεοφιλελευθερισμός. Απελευθέρωσε τις αγορές της Νοτιοανατολικής Ασίας, οι χώρες αναπτύσσονται, οι πεινασμένοι των πρώην κομμουνιστικών χωρών απέκτησαν πλούτο κι έχουν πλέον ένα κομμάτι ψωμί να φάνε. Ακόμη χειρότερα: καταναλώνουν και κρέας μια φορά την εβδομάδα. Κι αυτές οι καπιταλιστικές συνήθειες δεν δημιουργούν μόνο οικολογικές πιέσεις. Η αυξημένη ζήτηση αυξάνει και τις τιμές των τροφίμων. Ο πάλαι ποτέ ένοχος για την πείνα νεοφιλελευθερισμός, είναι τώρα είναι ένοχος επειδή τρώνε οι Κινέζοι και οι Ινδοί. Πολλοί ισχυρίζονται ότι η παραγωγή βιοκαυσίμων ευθύνεται για την άνοδο της τιμής των τροφίμων. Οι αγρότες, λένε, προτιμούν να καλλιεργούν ενεργειακά φυτά και όχι τροφή. Αποφεύγουν βέβαια να πουν ότι η παραγωγή ενεργειακών φυτών είναι απειροελάχιστη σε σύγκριση με τις καλλιέργειες αγροτικών προϊόντων. Και, παρά το γεγονός ότι τα τελευταία δύο χρόνια μειώθηκε ελάχιστα η παραγωγή τροφίμων (κυρίως επειδή η τιμή τους πέφτει: από το 1974 μέχρι σήμερα μειώθηκε κατά 75%), η παραγωγή δημητριακών παρά τις διακυμάνσεις αυξάνεται διαρκώς: το 1990/91 ήταν περί 1.800 εκατ. τόνους, φέτος θα ξεπεράσει τους 2.000 εκατ. τόνους. Σημαντικοί παράγοντες για την αύξηση της τιμής είναι επίσης η άνοδος του κόστους παραγωγής, εξαιτίας του πετρελαίου όπως και η αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες λόγω αύξησης του πλούτου: Στην Κίνα μόνο η κατά κεφαλήν κατανάλωση του κρέατος υπερδιπλασιάστηκε (2,4) από το 1990.