Του Ν. Α. Κωνσταντοπουλου

Ποιο αγόρι δεν «έχει βάλει χέρι» με κάποιον φίλο του για να διαπιστώσει ποιο είναι πιο δυνατό; Το γνωστό σε όλους μας «μπρα ντε φερ» (σιδερένιο χέρι) είναι ίσως το πιο δημοφιλές άθλημα - παιχνίδι για τα παιδιά. Στην Ελλάδα, κατά καιρούς, αναδείχθηκαν εξαιρετικοί αθλητές. Ο Σωτήρης Μπατσινίλας, ο Βασίλης Στροφύλλας, ο Παναγιώτης Ρούσσης, ο Μιχάλης Μανιαδάκης, ο Φόντας Σαραντινός κ.ά. Κορυφαίος τώρα είναι ο παλαιός αρσιβαρίστας, μέλος των κλιμακίων των προεθνικών ομάδων παίδων κι εφήβων, Γιώργος Χαραλαμπόπουλος. Στα 34 του, πλέον, διακρίνεται στη χειροπάλη και πήρε την 5η θέση στο πρωτάθλημα Ευρώπης. Ολα αυτά χωρίς να υπάρχει οργανωμένο άθλημα, αφού τώρα γίνονται οι διαδικασίες για την ίδρυση ομοσπονδίας. Είχαν προηγηθεί κάποιες άλλες, αλλά αποδείχθηκαν ατελέσφορες. Η τωρινή φαίνεται πιο οργανωμένη.

«Είχα αρχίσει από παλιά να παίζω. Μ’ άρεσε να ‘‘βάζω χέρι’’ με όλους. Μια φορά με είδε ο Ηλίας Μπαζίνας. Βλέπει ότι έχω μεγάλη παλάμη μου και λέει: ‘‘Να ένα χέρι που θα διαπρέψει στο μπρα ντε φερ’’. Ο προπονητής μου στην άρση βαρών, ο Νίκος Ηλιάδης, του είπε να μη με παρασύρει. Είχε δίκιο, όμως, ο κ. Μπαζίνας. Μετά λίγες ημέρες έγινε αγώνας στο γυμναστήριο του Αγίου Δημητρίου, όπου αγωνίστηκα. Πέτυχα νίκες, αλλά δεν πήρα μετάλλιο. Εχω πάρει 5η θέση σε πρωτάθλημα Ευρώπης και δύο φορές χρυσό μετάλλιο σε διεθνή τουρνουά. Πολλές γνώσεις για την ενδυνάμωση απέκτησα από τον Παντελή Φιλικίδη, έναν προπονητή της άρσης βαρών και άλλων δυναμικών αθλημάτων, που έχει έλθει από τη Σοβιετική Ενωση».

Τι παίζει μεγαλύτερο ρόλο όμως; Η τεχνική ή η δύναμη; «Πιστεύω ότι είναι σαν το οπλισμένο σκυρόδεμα. Μόνο του το καλύτερο μπετόν δεν κάνει τίποτα, όπως και μόνο του το καλύτερο σίδερο δεν αρκεί. Χωρίς τεχνική, η δύναμη μένει ανεκμετάλλευτη. Και αν δεν έχεις δύναμη, δεν μπορείς να ‘‘βγάλεις’’ τεχνική. Ο χειροπαλαιστής πρέπει να εξοπλίσει το μυϊκό περικάλυμμά του σε αρθρώσεις και συνδέσμους, ώστε ν’ αποφύγει τους τραυματισμούς.

Ο προπονητής πρέπει πρώτα να προσέξει να ‘‘ψηθεί’’ ο αθλητής, ώστε κι αν χάσει, να μην πονέσει. Για ν’ αγωνισθεί κάποιος πρέπει να είναι έτοιμος από όλες τις πλευρές. Οι τένοντες παίζουν μεγάλο ρόλο. Αυτοί φτιάχνονται με στατική, ισομετρική άσκηση και στο τραπέζι στην προπόνηση σε αγώνες με αντιπάλους, με το 70-80% της έντασης, ώστε να ‘‘ψηθεί’’ το χέρι».

Πολλοί άνθρωποι βέβαια αναρωτιούνται αν πρόκειται για άθλημα επικίνδυνο για τραυματισμούς; «Οχι, αν το παιδί αρχίσει με άνθρωπο που θα το καθοδηγήσει σωστά. Δεν έχει ηλικία και δεν είναι επικίνδυνο για καμία ηλικία. Εξω αθλητές 45 και 50 ετών αγωνίζονται στην κατηγορία ανδρών, όχι των βετεράνων» τονίζει ο κ. Χαραλαμπόπουλος.

«Επίσημα το άθλημα άρχισε τη δεκαετία του 1970 στις ΗΠΑ, αλλά υπάρχουν αρχαίοι ελληνικοί αμφορείς, που απεικονίζουν αθλητές ν’ αγωνίζονται στη χειροπάλη», λέει ο Γιώργος Γκουλιούμης, πρωταθλητής και προπονητής.

«Είναι άθλημα που όλοι έχουν κάνει έστω μία φορά. Εχει τραυματισμούς, αλλά όχι σοβαρούς. Οι πιο σοβαροί είναι τενοντίτιδες. Γι’ αυτό συστήνουμε, στην προπόνηση η ένταση να μη ξεπερνά το 60%. Στις προπονήσεις κάνουμε ασκήσεις με βάρη και πάλη στο ειδικό τραπέζι. Δεν αναπτύσσεται μόνο το ένα χέρι, διότι γυμνάζουμε και τα δύο. Αλλωστε στον αγώνα μετέχει και το χέρι, που δεν παίζει. Η τεχνική παίζει σημαντικό ρόλο. Εχουμε αθλητές, αλλά όχι συστηματικούς, διότι το άθλημα δεν είναι ακόμη θεσμικά οργανωμένο. Οταν βλέπω παιδιά που κάνουν βάρη για να ‘‘φουσκώσουν’’, τα ρωτώ, τι άθλημα κάνουν και δεν ξέρουν ν’ απαντήσουν. Τα παρακινώ, λοιπόν, ν’ ασχοληθούν με το μπρα ντε φερ, χωρίς ν’ αφήσουν τα βάρη. Καλή ηλικία για ν’ αρχίσει το παιδί είναι τα 14-16 χρόνια. Πρώτα πρέπει να μάθει την τεχνική και μετά ν’ αρχίσει να δυναμώνει. Κάνουμε μικρούς αγώνες, για να κρατάμε ‘‘ζεστά’’ τα παιδιά. Προγραμματίζουμε μετά τον Σεπτέμβριο να διοργανώσουμε πανελλήνιο πρωτάθλημα. Στα παγκόσμια μετέχουν περί του 2.000 αθλητές από, περίπου, 45 χώρες», υπογραμμίζει.

Δεν «μασάει τα λόγια του» ο Κώστας Ψαρράκης, που πρωτοστατεί στην ίδρυση ομοσπονδίας. Δεν αρνείται ότι κάποιος μπορεί να πονέσει, αγωνιζόμενος στην χειροπάλη. Αλλά σπεύδει να συμπληρώσει: «Οσο μαθαίνεις, παίζεις και χρησιμοποιείς το σώμα σου (το χέρι είναι προέκταση του σώματος), τόσο αποφεύγεις τους τραυματισμούς. Το όρθιο μπρα ντε φερ διαφέρει από το καθιστό, που έπαιζαν παλιά. Τώρα χρησιμοποιείς όλο το σώμα. Δεν δουλεύει μόνο το χέρι. Χρειάζονται γερά πόδια, ώμοι, πλάτη. Ακόμη και το μικρό δαχτυλάκι του χεριού χρησιμοποιείται».

Πιστεύει, δε, ότι το άθλημα μπορεί ν’ αναπτυχθεί γιατί δεν απαιτεί μεγάλο χώρο. Η διαδικασία για την ίδρυση ομοσπονδίας έχει προχωρήσει. Στα μέσα Μαΐου εκδικάσθηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών η αίτηση 21 σωματείων για την ίδρυσή της και αναμένεται η απόφαση. Εως ότου η Πανελλήνια Ομοσπονδία Χειροπάλης βρει στέγη, όποιος θέλει ν’ ασχοληθεί με το άθλημα, μπορεί ν’ απευθύνεται στον κ. Ψαρράκη, στο 6972-694645.