Του Στεφανου Μανου

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε την περασμένη Πέμπτη τη δημιουργία Μητροπολιτικού Πάρκου έκτασης τουλάχιστον 5.000 στρεμμάτων στον χώρο του παλαιού αεροδρομίου. Την ίδια ανακοίνωση είχε κάνει τον Φεβρουάριο 2001 ο κ. Σημίτης και την επανέλαβε τον Απρίλιο 2003. Το εντυπωσιακό στοιχείο στις δηλώσεις Σημίτη ήταν ότι έτσι η Αθήνα θα αποκτήσει το μεγαλύτερο πάρκο της Ευρώπης.

Με δηλώσεις μου τον Φεβρουάριο 2001 και το 2003 προέβαλα έντονες αντιρρήσεις στην επιχειρούμενη παρέμβαση.

Ελεγα τότε ότι η απόφαση της κυβέρνησης να μετατρέψει 5.000 στρέμματα του αεροδρομίου του Ελληνικού σε μητροπολιτικό πάρκο ήταν μια απίστευτη επίδειξη ματαιοδοξίας νεόπλουτων και τρανή απόδειξη βαθιάς πνευματικής κούρασης.

Αν κάτι χρειάζεται η πρωτεύουσα είναι να δημιουργηθούν 20-25 κήποι των 100 στρεμμάτων (ή και περισσότεροι μικρότεροι) στις διάφορες πυκνοκατοικημένες περιοχές. Τέτοιους κήπους –κοντά στο σπίτι τους– χρειάζονται οι μητέρες με τα παιδιά τους και όχι ένα απροσπέλαστο και άρα άχρηστο γι’ αυτές μεγαλεπήβολο πάρκο στα προάστια.

Τα χρήματα για την απόκτηση των εκτάσεων αυτών μπορούν να προέλθουν από ένα μέρος του Ελληνικού.

Αν η κυβέρνηση θέλει οπωσδήποτε να έχει το μεγαλύτερο πάρκο της Ευρώπης δεν έχει παρά να φροντίσει να γίνουν πάρκο οι καμένες υπώρειες του Υμηττού (πριν ανεχθεί την αυθαίρετη δόμησή τους) και η κορυφή του Υμηττού (αφού δημιουργηθούν 2-3 τελεφερίκ) όπου σήμερα υπάρχει ένα πάρκο αυθαίρετων κεραιών (πάρκο του υπουργού Επικρατείας και ΜΜΕ). Δήλωσε ο κ. Σουφλιάς ότι στο πάρκο του αεροδρομίου θα φυτευτούν 36.800 δέντρα και 17.500 θάμνοι (sic). Αν οι αριθμοί είναι σωστοί (αναλογούν 7 δέντρα και 3 θάμνοι σε κάθε στρέμμα πάρκου), το νέο πάρκο θα μοιάζει περισσότερο με τοπίο της Αριζόνα και όχι με σκιερό κήπο. Η καθολική αναδάσωση του Υμηττού που θα απαιτήσει τη φύτευση ενός και πλέον εκατομμυρίου δέντρων θα ήταν ένα απείρως χρησιμότερο για την υγεία και την αναψυχή των Αθηναίων έργο από το κακής έμπνευσης μεγαλεπήβολο και εν πολλοίς άχρηστο πάρκο στο αεροδρόμιο.

Επειδή από τότε που έκανα τις δηλώσεις αυτές, πέρασαν χρόνια χωρίς να γίνει τίποτε, ήλπιζα ότι πρυτάνευσαν ωριμότερες σκέψεις. Προφανώς έκανα λάθος.

B Η έκταση του παλαιού αεροδρομίου είναι 5.200 στρέμματα. Αν το 50% της έκτασης δοθεί σε κοινή χρήση (1.600 στρέμματα για δρόμους και πλατείες και 1.000 στρέμματα για πάρκα και κήπους), τα υπόλοιπα 2.600 στρέμματα ως οικοδομήσιμα οικόπεδα έχουν αξία που με βεβαιότητα υπερβαίνει τα 4,0 δισεκατομμύρια ευρώ.

Για να έχει κανείς ένα μέτρο σύγκρισης, σημειώνω ότι το οικοδομήσιμο τμήμα του Παλαιού Ψυχικού δεν υπερβαίνει τα 2.100 στρέμματα (το σύνολο της έκτασης του Π. Ψυχικού μαζί με τους κοινόχρηστους χώρους είναι 2.776 στρέμματα).

B Το ποσό των 4 δισεκατομμυρίων ευρώ αρκεί για την απαλλοτρίωση 20 εκτάσεων των 100 στρεμμάτων στις πυκνοκατοικημένες περιοχές της πρωτεύουσας και τη διαμόρφωσή τους σε ισάριθμους κήπους. Η Κυψέλη μπορεί να αποκτήσει Κήπο. Το ίδιο και ο Κολωνός, το Περιστέρι, το Αιγάλεω κ.ο.κ.

Οι οικονομικές συνέπειες της παρέμβασης στην αξία της γης είναι τεράστιες. Ας αναλογιστεί κανείς τις αξίες των ακινήτων επί της οδού Ηρώδου Αττικού και ας σκεφτεί ότι θα υπάρχουν 4 τέτοιοι δρόμοι γύρω από κάθε νέο κήπο που θα δημιουργηθεί. Ογδόντα δρόμοι με πρόσωπο σε Εθνικό Κήπο.

Η αξία της γης στο Ελληνικό θα είναι η υψηλότερη σε όλο το Λεκανοπέδιο. Διότι πουθενά στο Λεκανοπέδιο δεν θα προσφέρεται γη για οικοδόμηση με καλύτερες συνθήκες. Παραθαλάσσια, με σύγχρονη πολεοδόμηση, με συντελεστή δόμησης 0,2 το μισό του Σ.Δ. της Εκάλης, με υπόγειες όλες τις κοινωφελείς υπηρεσίες (ηλεκτρικό, τηλέφωνο, γκάζι, κεραίες τηλεόρασης, κ.λπ.), με πρόβλεψη για οργανωμένη στάθμευση, με πάρκα έξω από τις κατοικίες στην πρωτοφανή αναλογία 1 στρέμμα πάρκο για κάθε 2,6 στρέμματα οικόπεδο, που και αυτό θα είναι πράσινο λόγω του εξαιρετικά χαμηλού συντελεστή δόμησης, κ.λπ.

Η δημιουργία ενός νέου «προνομιούχου» προαστίου και η κατακόρυφη αναβάθμιση είκοσι περιοχών του Λεκανοπεδίου (εκεί όπου θα δημιουργηθούν οι νέοι Κήποι) θα δώσει διέξοδο υψηλής ποιότητας κατοικίας στις ομάδες του πληθυσμού που την αναζητούν.

Οι κοινωνικές αυτές ομάδες σήμερα είναι υποχρεωμένες είτε να πιέζουν προς τα πάνω τις τιμές στις υπάρχουσες «καλές» περιοχές, είτε να πιέζουν τους πολιτικούς τους φίλους για να επιτραπεί η καταστρεπτική τσιμεντοποίηση της περιοχής των Μεσογείων, καθώς και των δασών του Λεκανοπεδίου.

Αυτά είναι τα στοιχεία. Ομολογώ ότι δεν κατανοώ τη στάση των Δημοτικών Αρχών της πρωτεύουσας. Ενώ έχουν την ευκαιρία να αλλάξουν κυριολεκτικώς τη ζωή των κατοίκων προς το πολύ καλύτερο, αδιαφορούν και ανέχονται τον πρωτοφανή αβδηριτισμό της κυβέρνησης.

Τέτοιες ευκαιρίες για την αναμόρφωση μιας ολόκληρης πόλης δεν ξαναπαρουσιάζονται και όλοι έχουμε καθήκον να βλέπουμε και λίγο πιο πέρα από τη μύτη μας.

Στον κ. Καραμανλή θα ήθελα να πω ότι η δημιουργία στην πρωτεύουσα 20 Κήπων, αδάπανα για τους πολίτες της, θα του εξασφάλιζε πολύ ασφαλέστερη θέση στην Ιστορία απ’ ό,τι τα αμφιβόλου σημασίας άλλα «επιτεύγματά» του.