Tων Ελλης Τριανταφυλλου - Γιωργου Π. Τερζη

Η τεχνική είναι παλιά και σε λαϊκή ρήση την έχει αναδείξει ο πολιτικός μέντορας του αρχηγού της Ν.Δ. Ευάγγελος Αβέρωφ. «Οποιος βγαίνει από το μαντρί, τον τρώει ο λύκος» σκέφτηκε, λοιπόν, προ καιρού ο Αντώνης Σαμαράς και αποφάσισε ότι την κατάλληλη στιγμή θα κάνει τις αναγκαίες κινήσεις στην εσωκομματική σκακιέρα, προκειμένου, με τον φόβο του... λύκου, να οδηγήσει τους απείθαρχους είτε σε οπισθοχώρηση και ευθυγράμμιση με την κομματική γραμμή, είτε σε οριστική έξοδο από το κόμμα. Το «παιχνίδι» ξεκίνησε λίγο νωρίτερα απ' ό,τι αρχικώς υπολόγιζε ο κ. Σαμαράς, με την «επανάσταση» του κ. Χρ. Μαρκογιαννάκη.

«Θα τον διαγράψω και θα στείλω μήνυμα παντού αφού δεν φοβάμαι τι θα γίνει στην Κρήτη» έκρινε ο αρχηγός της Ν.Δ. Και είναι αλήθεια ότι η αποπομπή του πρώην υπουργού πάγωσε αρκετούς στο κόμμα - κυρίως αυτούς που γνώριζαν ότι οι σχέσεις του βουλευτή με την οικογένεια Μητσοτάκη, αν και υπαρκτές, ουδέποτε υπήρξαν ιδιαίτερα ζεστές. «Από τη στιγμή που διαγράφει τον Μαρκογιαννάκη, θα ακολουθήσουν κι άλλοι» σχολίαζαν βουλευτές με πείρα στα νεοδημοκρατικά. Μέσα σε αυτό το κλίμα, το οποίο σημειωτέον ενίσχυσε και η απροθυμία της κυρίας Μπακογιάννη να ανταμείψει τον συμπατριώτη της χρίζοντάς τον υποψήφιο για την Περιφέρεια Κρήτης, ο κ. Σαμαράς αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να κλείσει, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, το μέτωπο με τους βουλευτές που συγκροτούν τον στενό πυρήνα της πρώην υπουργού στη Ν.Δ.

Η πρώτη κίνηση ήταν να τηλεφωνήσει στον βουλευτή Ηλείας Γ. Κοντογιάννη, ο οποίος επιθυμούσε το γαλάζιο χρίσμα για την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Ο κ. Σαμαράς, ο οποίος πράγματι μέτρησε την πιθανότητα να τον αξιοποιήσει στον αυτοδιοικητικό στίβο, εξήγησε στον βουλευτή ότι η απόφαση να μην του δοθεί τελικά το χρίσμα ελήφθη όχι με βάση την κομματική του προέλευση ή τη στάση του στις εσωκομματικές εκλογές, αλλά αποκλειστικά με γεωγραφικά και πληθυσμιακά κριτήρια. Οι πληροφορίες λένε ότι η κουβέντα ήταν φιλική και ότι ο κ. Κοντογιάννης δεν προτίθεται να δημιουργήσει ζητήματα στον αρχηγό με τη στάση του. Αλλωστε, σε αντίθεση με την κυρία Ελσα Παπαδημητρίου και τον κ. Παν. Γιαννόπουλο, που μετρούν πολλά χιλιόμετρα στον πολιτικό στίβο και πιθανότατα δεν διακινδυνεύουν πολλά με μία μετωπική σύγκρουση, ο βουλευτής Ηλείας έχει μπροστά του όλο τον πολιτικό χρόνο και την άνεση να αναμένει τις εξελίξεις για να λάβει τις τελικές του αποφάσεις.

Για τον κ. Κοντογιάννη, όπως και για τους υπόλοιπους βουλευτές της Ν.Δ. που θα ένιωθαν πιο άνετα ως μέλη ενός κόμματος υπό την κυρία Μπακογιάννη, η τρέχουσα περίοδος είναι μάλλον αμήχανη, αφού το εγχείρημα της πρώην υπουργού βρίσκεται ακόμη στα σκαριά και στην πολιτική σκηνή επικρατεί έντονη ρευστότητα. Η επανεμφάνιση του κ. Γιαννόπουλου, μόλις δύο εικοσιτετράωρα μετά τη συνάντησή του με τον κ. Σαμαρά και τη δημόσια δήλωση στήριξης της κομματικής υποψηφιότητας, καταδεικνύει πολύ ανάγλυφα αυτή την αμηχανία. Το ίδιο και η σπουδή του Γερ. Γιακουμάτου να δηλώσει νομιμοφροσύνη στην ηγεσία (σ.σ. βάλλοντας πάντως κατά του «περιβάλλοντος Σαμαρά» - πριν καν του ζητηθεί από τη Ρηγίλλης).

Ο αρχηγός της Ν.Δ. προφανώς γνωρίζει καλά πόσο λεπτά είναι τα τοιχώματα αυτού του κύκλου της εσωστρέφειας που έκλεισε προ ημερών. Πιστεύει, ωστόσο, ότι το γενικότερο μήνυμα που εξεπέμφθη έχει μεγαλύτερη αξία και από την ίδια τη στάση των βουλευτών και τη συνέπειά τους ή μη σε μία σταθερή γραμμή πλεύσης...

Αλλωστε, η ευθυγράμμιση με την κομματική γραμμή είναι μόνο το ένα κομμάτι της στρατηγικής του κ. Σαμαρά. Το δεύτερο είναι οι κινήσεις ενσωμάτωσης και αξιοποίησης στελεχών με κομματική ακτινοβολία, όπως ο Βαγγ. Μεϊμαράκης. Η ολική του επαναφορά αναμένεται να λειτουργήσει θετικά για τον αρχηγό της Ν.Δ. αφού όχι μόνον προσθέτει ένα ισχυρό «όπλο» στη φαρέτρα του, αλλά ταυτόχρονα «αναγκάζει» τον κ. Μεϊμαράκη να ισορροπήσει μεταξύ της νέας του θέσης και των πάγιων απόψεών του.

Να απομακρυνθεί από το «εσωκομματικό κάδρο» της Νέας Δημοκρατίας επιχειρεί με κάθε τρόπο η κ. Ντόρα Μπακογιάννη, καθώς διαπιστώνει ότι οι όροι «βεντέτας» μεταξύ της ιδίας και του κ. Αντ. Σαμαρά που κυριαρχούν στην επικαιρότητα κάθε άλλο παρά εξυπηρετούν τον σχεδιασμό της. Η πρώην υπουργός μοιάζει, πλέον, να δυσφορεί με τις συνεχείς αναφορές για το «πόσοι και ποιοι» βουλευτές της Ν.Δ. θα την ακολουθήσουν, έστω κι αν η σχετική συζήτηση διατηρείται ζωηρή και με ευθύνη της δικής της πλευράς. Η ίδια, λέει σε συνομιλητές της, θα προτιμούσε να προβάλλονται περισσότερο οι θέσεις της και λιγότερο τα σενάρια για τα επόμενα επεισόδια της σύγκρουσής της με την ηγεσία της Ν.Δ.

Με την εξαίρεση της Κρήτης, όπου η σύγκρουση είναι πλέον δρομολογημένη, η κ. Μπακογιάννη αναμένεται να αποστασιοποιηθεί, κατά το δυνατόν, από τις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, σημειώνοντας ότι «δεν έχω κόμμα, δεν υπάρχουν συνεπώς διαδικασίες υπόδειξης υποψηφίων». Αλλωστε, εξυπηρετεί περισσότερο να παρακολουθεί τις «αυτοδιοικητικές περιπέτειες» του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. ελπίζοντας ότι θα ενισχύσουν την απαξία της κοινής γνώμης προς τα κόμματα εξουσίας και, συνεπώς, τη δυναμική του υπό διαμόρφωση νέου πολιτικού σχήματος.

Στον «μικρόκοσμο» της Κρήτης, όμως, η κ. Μπακογιάννη μοιάζει έτοιμη να δώσει τη μάχη, κυρίως με τη Ν.Δ., χωριό - χωριό. Ο επιχειρηματίας και πρώην πρόεδρος της ΝΟΔΕ Ηρακλείου, Δημήτρης Γιαννουλάκης, θα είναι, όπως όλα δείχνουν, ο εκλεκτός της για την περιφέρεια Κρήτης.