Του Γιωργου Σ. Mπουρδαρα

Η κίνηση του χεριού ήταν διακριτική: Αγγιγμα του παρακαθήμενου με τον αγκώνα. Ταυτόχρονα, ο δηλωτικός απαξιωτικού σχολίου μορφασμός, αποκρυπτογραφούσε το μήνυμα: «Ελα τώρα, που θα τον χειροκροτήσουμε»… Στο βήμα της Βουλής ανέπτυσσε τον αντιπολιτευτικό του λόγο ο κ. Γ. Παπανδρέου. «Αποστολέας» του μηνύματος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, που κάθε άλλο παρά είχε καλή σχέση με το λεγόμενο εκσυγχρονιστικό στρατόπεδο της περιόδου πρωθυπουργίας του κ. Κ. Σημίτη. Αποδέκτης; Εκ των νέων μελών της Κ.Ο. της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο οποίος τελικώς «πειθάρχησε» στην προτροπή.

Το περιστατικό, που κατεγράφη προ περίπου ενός μηνός, είναι ένα από τα αρκετά που καταδεικνύουν την όχι κολακευτική για τον κ. Γ. Παπανδρέου κατάσταση, η οποία επί μακρόν επικρατεί στις τάξεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Μια κατάσταση που παραπέμπει σε εικόνα «χαλαρής ομοσπονδίας».

Η εικόνα αποτυπώνεται και τώρα στον τρόπο με τον οποίο οι βουλευτές του Κινήματος «υποδέχονται» την πολιτική αποπομπή του πρώην πρωθυπουργού από τις τάξεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ο, όχι ευρύς, κύκλος των θερμών υποστηρικτών του κ. Παπανδρέου την επικροτεί απολύτως, υποστηρίζοντας όχι μόνο ότι ο πρώην πρωθυπουργός με τη στάση του υπονόμευε την εικόνα του ΠΑΣΟΚ: «Αρκεί να δείτε τα καυστικά σχόλια των νεοδημοκρατών, που έσπευσαν να αξιοποιήσουν τη διαφοροποίηση Σημίτη», σχολίαζε ένα εκ των στελεχών αυτών στην «Κ». Αλλά και πως «με την πράξη του αυτή ο πρόεδρος, έκοψε τον ομφάλιο λώρο με ό,τι πιο αρνητικό σηματοδοτούσε η περίοδος Σημίτη, για την οποία και πλήρωσε το ΠΑΣΟΚ, χάνοντας την εξουσία το 2004».

Απέναντί τους, μια μεγαλύτερη ομάδα βουλευτών, στέκεται αποστασιοποιημένη έως και αρνητική: Βουλευτές που βρίσκονται στο «κλίμα Βενιζέλου», στελέχη των κυβερνήσεων Σημίτη, αλλά και «παραδοσιακοί» που δεν αξιοποιήθηκαν από την ηγεσία του κ. Γ. Παπανδρέου, συναντώνται στην εκτίμηση ότι «το τελευταίο που είναι αναγκαίο σήμερα για το ΠΑΣΟΚ, είναι η απώλεια δυνάμεων, ειδικά δε προσώπων μέσω των οποίων εκφράζονται τμήματα της εκλογικής βάσης».

Ενα τρίτο κομμάτι, το οποίο απαρτίζεται από στελέχη και βουλευτές που δεν ταυτίστηκαν ούτε με την εκσυγχρονιστική πτέρυγα, ούτε όμως και «αξιοποιήθηκαν» από την ηγεσία Παπανδρέου, περιορίζονται να εκφράσουν την ανησυχία τους («Μόλις βγήκαμε από τη μετωπική σύγκρουση Γιώργου - Βενιζέλου, ήρθε νέα ρήξη, με ένα άλλο στέλεχος πρώτης γραμμής», λένε). Στις παρασκηνιακές συζητήσεις τους, μάλιστα, αρχίζουν ήδη να εκφράζουν σκέψεις για την προοπτική αλλαγής μοντέλου ή και προσώπων στη διευθυντική ομάδα του Κινήματος. Οι ενστάσεις τους, που έχουν από καιρό αγγίξει τη στρατηγική Παπανδρέου έναντι της Αριστεράς, αλλά και τη «θολή» στάση απέναντι στην κυβέρνηση, αγγίζουν τώρα και τον αρχηγικό σχεδιασμό στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, δίνοντας έτσι νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά και εύρος στο κλίμα της αμφισβήτησης.

Πρώτη συνολική γεύση για το κλίμα της νέας περιόδου στην οποία έχει εισέλθει το κόμμα του κ. Παπανδρέου, αναμένεται να δοθεί ουσιαστικά την ερχόμενη Τρίτη, όταν στην Ολομέλεια της Βουλής θα συζητηθεί η πρόταση για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την Ευρωσυνθήκη. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, πάντως, αναμένονται και οι επόμενες μεγάλες συνεδριάσεις, όπως εκείνη η οποία ακολουθεί αμέσως μετά (την Τετάρτη) επί της σύμβασης για τον ΟΤΕ: Σε αυτές, εκτιμάται ότι θα δοκιμαστεί η ανοχή και αντοχή του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, αφού θεωρείται ότι είναι θέμα χρόνου η έκφραση έστω και «κρυπτογραφημένων» νέων διαφοροποιήσεων σε σειρά ζητημάτων από τους εσωκομματικούς αντιπάλους του.