Σε όλους τους τομείς που αφορούν το περιβάλλον, η Ελλάδα έχει να επιδείξει μόνο αρνητικές επιδόσεις:

Είναι πρωταθλήτρια στην Ε.Ε. στα αιωρούμενα μικροσωματίδια, με συγκεντρώσεις πολύ πάνω από τα όρια. Υπερβάσεις κατά 10 μg/m3 προκαλούν 5.000 θανάτους στην Αθήνα.

Διαθέτει 2.200 ανεξέλεγκτες χωματερές, 10.000 σκουπιδότοπους σε ρεματιές και αρκετούς ΧΥΤΑ στα όρια ασφυξίας. Χωματερές και διαλυμένοι ΧΥΤΑ εκπέμπουν αέρια του θερμοκηπίου.

Εχει ρυπογόνα ανάπτυξη. Μέσα σε μια δεκαετία οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα αυξήθηκαν κατά 26% και τα κατά κεφαλήν σκουπίδια 40%.

Το 35% των εδαφών της παρουσιάζει σημάδια ερημοποίησης, ενώ ο υδροφόρος ορίζοντας σε πολλές περιοχές έχει κατέβει επικίνδυνα. Αργολίδα και Θεσσαλία πλήττονται από υφαλμύρωση.

Τα υπόγεια ύδατα στην Αττική είναι δηλητηριασμένα από βαρέα μέταλλα και τοξικά, αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης βιομηχανικής δραστηριότητας. Στις αγροτικές περιοχές από νιτρικά, λόγω των φυτοφαρμάκων.

Καταγράφει ποσοστά λαθρεμπορίας στα καύσιμα μέχρι και 30%. Το πετρέλαιο ναυσιπλοΐας έχει 1.000 φορές περισσότερο θείο από το πετρέλαιο κίνησης.

Εχει επιβάλλει στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ΦΠΑ 19%, όταν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν 9%.

Δεν διαθέτει δασικούς χάρτες και κτηματολόγιο, με αποτέλεσμα αθρόες ιδιωτικές καταπατήσεις των κοινών μας πνευμόνων.

Δεν έχει θεσμοθετήσει την ενεργειακή ταυτότητα των κτιρίων.