Δημόσια περιουσία σε τιμή ευκαιρίας

Νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών που κατετέθη χθες στη Βουλή νομιμοποιεί την καταπάτηση γης για να εισπράξει 700 εκατ. ευρώ

Εκποιείται δημόσια περιουσία σε τιμή ευκαιρίας! Αυτό είναι, δυστυχώς, το μήνυμα του νομοσχεδίου που κατέθεσε χθες το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών σχετικά με τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων και καταπατητών της περιουσίας του Δημοσίου. Είναι γνωστό ότι ο ελληνικός χώρος κτίζεται κατά... εκλογικά κύματα, αλλά αυτό δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι συνεχούς επανάληψης μιας αδιέξοδης και αναχρονιστικής πρακτικής. Μπορεί το υπουργείο να υπολογίζει ότι θα εισπράξει τουλάχιστον 700 εκατομμύρια ευρώ από τις καταβολές των αυθαιρετούντων, μπορεί να ελπίζει ότι θα κεφαλαιώσει μια ευρύτερη εκλογική υπεραξία, αλλά η απειλή ενθάρρυνσης μιας νέας γενιάς αυθαιρέτων είναι δυσανάλογο κόστος. Βεβαίως, το βασικό -και όχι αβάσιμο- επιχείρημα των κυβερνητικών στελεχών είναι ότι πρόκειται για περιπτώσεις μακρόχρονης καταπάτησης, άνω των 20 ετών. Χρειάζεται μια τακτοποίηση, να κλείσουμε τις παλιές υποθέσεις, που έτσι κι αλλιώς έχουν πάρει ένα τελεσίδικο χαρακτήρα, για να ασχοληθούμε με τα πιο σύγχρονα προβλήματα, λένε οι εισηγητές. Τα επιχειρήματα αυτά θα διέθεταν ικανή ισχύ εάν δεν είχαν επαναληφθεί πολλές φορές στο παρελθόν! Αλλά ο πληθωρισμός «δεσμεύσεων» που δεν τηρούνται υποτιμά την αξία τους, όπως συμβαίνει και με το πληθωριστικό χρήμα. Επίσης, ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί ότι το κόστος που καλούνται να καταβάλουν οι καταπατητές είναι αισθητά χαμηλότερο από αυτό που θα πλήρωναν εάν μπορούσαν να αγοράσουν τις ιδιοκτησίες σήμερα. Ετσι, όχι μόνο δεν αποθαρρύνονται, αλλά ενισχύονται οι επόμενοι «εισβολείς» στη δημόσια περιουσία. Επιπλέον, παρά το γεγονός ότι το προτεινόμενο νομοσχέδιο αποκλείει από τις περιπτώσεις νομιμοποίησης ιδιοκτησίες που βρίσκονται σε περιοχές ειδικής περιβαλλοντικής προστασίας, σε αρχαιολογικούς χώρους και σε δασικές ή αναδασωτέες εκτάσεις, εκφράζονται έντονες ανησυχίες, ειδικά για την προστασία των δασών. Δυστυχώς, μέχρι τώρα, κάθε προσπάθεια μαζικής νομιμοποίησης αυθαιρέτων οδηγεί σε καταπατήσεις δασών. Πόσω μάλλον, όταν υπάρχει και η φιλολογία περί υποτίμησης της συνταγματικής προστασίας των δασών. Στο πλαίσιο αυτό είναι φανερό ότι το νομοσχέδιο πρέπει να εξεταστεί πολύ προσεκτικά.