Η ανακύκλωση στην Ελλάδα «ανακυκλώνεται» στα λόγια για δεκαετίες. Τελευταίοι στην Ε.Ε., πετάμε τα σκουπίδια χωρίς επεξεργασία στις χωματερές. Οταν, για παράδειγμα, στη Γερμανία το 90% του γυαλιού, του χαρτιού και των συσκευασιών ανακυκλώνονται και έχει απαγορευθεί η απόρριψη σκουπιδιών σε χωματερές, εμείς ανακυκλώνουμε μόλις το 26% του γυαλιού και το 29% του χαρτιού. Ολα τα μέχρι τώρα προγράμματα ανακύκλωσης έχουν αποτύχει και η πολιτεία έχει τεράστια ευθύνη. Διότι, το βάρος σήμερα δεν πέφτει στους ΧΥΤΑ -για την εγκατάσταση των οποίων ακόμη τσακωνόμαστε- αλλά σε πιο προηγμένα συστήματα διαχείρισης. Στη Γερμανία, οι 55.000 ΧΥΤΑ έχουν αντικατασταθεί από 70 αποτεφρωτήρες, 60 εργοστάσια βιολογικής - μηχανικής επεξεργασίας απορριμμάτων και 800 εγκαταστάσεις δημιουργίας κομπόστ από οργανικά απόβλητα, ενώ το 2020, η χώρα αυτή θα εκμεταλλεύεται το 100% των υλικών και της ενέργειας των σκουπιδιών. Εμείς, το πιθανότερο είναι ότι ακόμη θα «προσπερνάμε» τα κονδύλια για το περιβάλλον. Τραγική είναι η απορροφητικότητα των έργων περιβαλλοντικής προστασίας και αναβάθμισης της ποιότητας ζωής: μόλις 36%, με απώλεια δεκάδων δισ. ευρώ.