Η απώλεια θέσεων εργασίας, η οικονομική αβεβαιότητα, η αδυναμία εκπλήρωσης οικονομικών υποχρεώσεων έχουν ως συνέπεια αύξηση της ψυχολογικής πίεσης και ψυχοσωματικών διαταραχών, όπως κρίσεις άγχους και πανικού. «Οι προσελεύσεις στα ψυχιατρεία τους τελευταίους μήνες είναι αθρόες και το 50% αφορά εισαγγελικές παραγγελίες» σημείωσε ο καθηγητής κ. Γιάννης Σακέλλης που συνέλαβε μια δεκαετία νωρίτερα την ιδέα του «Κοινωνικού Πορτρέτου», περιοδική έρευνα του ΕΚΚΕ για την κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα. Την ίδια στιγμή, απουσιάζει από τη χώρα το «μαξιλάρι» εκείνο που θα μπορούσε να απορροφήσει κοινωνικούς κραδασμούς.

Η κοινωνική πολιτική είναι ανύπαρκτη στη χώρα. Περίτρανη απόδειξη η έρευνα του ΕΚΚΕ, που αποτιμά τα Εθνικά Σχέδια Δράσης από το 2001 και δείχνει ότι είναι πανομοιότυπα, έχουν μάλλον τη μορφή εκθέσεων προς την Ε. Ε. παρά επιχειρησιακών σχεδίων με κατευθύνσεις πολιτικής. Οι υποτιθέμενες δράσεις για τη μείωση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, που στοχεύουν στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, επέφεραν αύξηση των εργαζομένων φτωχών από 12% το 2004 σε 14% το 2008 και αύξηση των ανέργων φτωχών από 31% το 2004 σε 33% το 2008. Την ίδια στιγμή, το θεσμικό πλαίσιο για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση ουδέποτε εφαρμόστηκε. Η αύξηση των υπηρεσιών φροντίδας με τη συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης άρχισε να εμφανίζει πολλά προβλήματα και πήρε την κατιούσα μετά το 2007. Ολα αυτά τα χρόνια, πρώτη πολιτική επιλογή αποτελούσε η σύσταση επιτροπών, συμβουλίων και οργανισμών. Ομως απουσίαζαν οι μηχανισμοί ελέγχου και αξιολόγησης των νομοθετικών πρωτοβουλιών για την επίλυση των προβλημάτων. Αποτέλεσμα είναι σήμερα να υπάρχει πληθώρα ανενεργών ή υποβαθμισμένων επιτροπών και συμβουλίων που παραμένουν στα χαρτιά ή λειτουργούν χωρίς να αξιοποιούνται. Η αύξηση των κοινωνικών δαπανών, ως ποσοστό του ΑΕΠ, όλα αυτά τα χρόνια δεν μείωσε τη φτώχεια εξαιτίας αστοχιών και αδιαφορίας. Η αναδιάρθρωση του κράτους πρόνοιας υπήρξε από τις χαμένες προκλήσεις της δεκαετίας, σημειώνεται στην έρευνα.