Είναι μεταξύ 25 και 35 ετών, με πτυχίο πανεπιστημίου, με οικονομική άνεση στην κατανάλωση και τη διασκέδαση, με τη διαφορά ότι δεν... δουλεύουν. Μένουν με τους γονείς ή μόνοι (αλλά το ενοίκιο το πληρώνουν οι γονείς), περιμένοντας «Τη Δουλειά»! Είναι οι «χλιδάνεργοι» (νεολογισμός για το νέος, άνεργος, με γερό χαρτζιλίκι), μια μεγάλη κατηγορία σημερινών νέων Ελλήνων, οι περισσότεροι παιδιά της ευρείας μεσαίας τάξης, που μεγάλωσαν με όλα τα καλά κάτω από τη γονεϊκή ομπρέλα και τώρα, εγκλωβισμένοι στο φόβο και τις ψεύτικες ανάγκες, δυσκολεύονται πολύ να προσαρμοστούν στη σκληρή πραγματικότητα της γενιάς των 700 ευρώ. Το 68% των νέων μέχρι 30 χρόνων (περίπου ένα εκατομμύριο άτομα), σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών, μένουν με τους γονείς τους. Είτε γιατί δεν εργάζονται, είτε γιατί είναι κακοπληρωμένοι. Με διάθεση, γνώσεις, «περγαμηνές», αμείβονται με μισθούς πείνας, συχνά ανασφάλιστοι και σχεδόν πάντα ανασφαλείς. Και όπως δείχνουν τα στοιχεία, είναι πάρα πολλοί. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι το 24% των Ελλήνων μισθωτών, στη συντριπτική τους πλειονότητα νέοι, έχουν μισθούς από 500 έως 700 ευρώ.