ΘΕΣΣΑΛΟΝΙKΗ. Ο «πόλεμος της αρκούδας» κράτησε έξι ολόκληρα χρόνια, στοίχισε στο ελληνικό Δημόσιο περισσότερα από εβδομήντα δισεκατομμύρια δραχμές και έφερε μια τετραετία πίσω την κατασκευή ενός από τα μεγαλύτερα και νευραλγικότερα για την ανάπτυξη της χώρας δημόσια έργα. Οι μάχες ήταν σκληρές και διεξήχθησαν μεταξύ ορεινού όγκου Γρεβενών, Αθηνών... και Στρασβούργου, όμως η συνθήκη ειρήνης που οι δύο πλευρές «υπέγραψαν», δεν έχει νικητές και νικημένους ή μάλλον αναδεικνύει κερδισμένο το φυσικό περιβάλλον, χωρίς να εμποδίζεται η ανάπτυξη.

Η «ΕΓΝΑΤΙΑ Α.Ε.» και η οικολογική οργάνωση «Αρκτούρος», κατέληξαν σε συμφωνία στο επίμαχο θέμα της προστασίας του βιοτόπου της αρκούδας στα Γρεβενά, από όπου έχει σχεδιασθεί να διέλθει η Εγνατία Οδός και έτσι παύει να υπάρχει ένα από τα σοβαρότερα, όπως εξελίχθηκε, εμπόδια στη διάνοιξη και κατασκευή του μεγάλου διεθνούς αυτοκινητόδρομου.

Η συμφωνία προβλέπει υπέργεια και υπόγεια περάσματα για τις αρκούδες και τα άλλα άγρια ζώα στο τμήμα από την Παναγία Τρικάλων έως τα ορεινά των Γρεβενών, συνολικού μήκους δώδεκα χιλιομέτρων, καθώς επίσης και την κατάρτιση προγράμματος διαρκούς παρακολούθησης των ενδεχομένων περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την κατασκευή του έργου της Εγνατίας. Η διαμάχη ξεκίνησε το 1995 όταν ο «Αρκτούρος» προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας εναντίον του ΥΠΕΧΩΔΕ -δεν είχε συγκροτηθεί ακόμη η ΕΓΝΑΤΙΑ Α.Ε.- υποστηρίζοντας ότι στον σχεδιασμό της Εγνατίας Οδού δεν προβλέπονταν επαρκή έργα για την προστασία των άγριων ζώων, όπως η αρκούδα, το ζαρκάδι, ο λύκος, κ.ά. που υπάρχουν σε ολιγάριθμους πληθυσμούς στον εκεί βιότοπο της Βάλια Kάλντα.

Εκτοτε υπήρξε μια μακροχρόνια δικαστική διελκυστίνδα μεταξύ της οικολογικής αυτής οργάνωσης και της «Εγνατίας Α.Ε.», η οποία διήρκησε έξι χρόνια και οδήγησε τις δύο πλευρές έως την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο της Ευρώπης προκαλώντας δημόσιες αντιπαραθέσεις, οι οποίες δεν άφησαν αδιάφορη την κοινή γνώμη.

Αξιζε τον κόπο άραγε «για πέντε αρκούδες» να πάει πίσω ένα έργο ζωτικής σημασίας για την αναβάθμιση της μισής Ελλάδας;

Γύρω από το ρητορικό αυτό ερώτημα αναπτύχθηκε και εξακολουθεί να αναπτύσσεται ένας ολόκληρος προβληματισμός, που ξεπερνάει τα όρια της «αρκούδας» των Γρεβενών.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που επισημαίνουν κινδύνους μακροπρόθεσμων περιβαλλοντικών επιπτώσεων από το μεγάλο αυτό έργο, όμως η «Εγνατία Α.Ε.» καταθέτει μελέτες για την προστασία της φύσης.

Οι μελέτες διάνοιξης της Εγνατίας προέβλεπαν έργα για την προστασία της καφετιάς αρκούδας και των άλλων άγριων ζώων στη Βάλια Kάλντα, όμως ο «Αρκτούρος» δεν τα θεωρούσε επαρκή και εμπόδιζε τη διάνοιξη του δρόμου μέσω προσφυγών.

Προσφάτως και ενώ εκκρεμούσε η εκδίκαση της τελευταίας προσφυγής, οι δύο πλευρές συμφώνησαν στους περιβαλλοντικούς όρους και έτσι το εμπόδιο, εκτός απροόπτου, εξαλείφεται.