Ιωαννα Φωτιαδη

Οι χωματερές στα πέριξ αρχαιολογικών χώρων, το «δυνατό χαρτί» του ελληνικού τουρισμού, καλά κρατούν. Στην Πάτρα, ο σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Αρκτικού Διαμερίσματος Πάτρας αγωνίζεται πάνω από δέκα χρόνια για να μεταφέρει τον ΧΥΤΑ του Δήμου Πατρέων και Ρίου, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 500 μ. από αρχαιολογικό χώρο. «Το 1987 η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως ιδιαίτερα σημαντικό μυκηναϊκό νεκροταφείο με 700 τάφους» εξηγεί στην «Κ» η κ. Ηρα Κουρή, πρόεδρος του συλλόγου. Ωστόσο, στο ίδιο μέρος είχε ήδη χωροθετηθεί να γίνει ο ΧΥΤΑ της πόλης που ξεκίνησε να λειτουργεί κανονικά το 1992. «Μελέτη του ΤΕΕ Δ. Ελλάδας απέδειξε ότι ο ΧΥΤΑ βρίσκεται σε Β΄ ζώνη αρχαιολογικού χώρου, όπου επιτρέπεται μόνο η ανέγερση παραδοσιακών κατοικιών κατόπιν σύμφωνης γνώμης της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας» επισημαίνει η κ. Κουρή. Αντίστοιχα και ο Συνήγορος του Πολίτη αναδεικνύει ως παράνομη την άδεια λειτουργίας του. «Χαλασμένο τηλέφωνο» φαίνεται ότι παίζουν οι ιθύνοντες. «Ο δήμος δεν ενημέρωσε το ΥΠΕΧΩΔΕ για τον αρχαιολογικό χώρο, το οποίο με τη σειρά του δεν ζήτησε τη γνώμη του ΥΠΠΟ» εξηγεί η κ. Κουρή. «Διαπιστώνουμε επιπλέον ότι δεν τηρούνται οι περιβαλλοντικοί όροι: τα σκουπίδια δεν θάβονται καθημερινά, δεν χρησιμοποιείται το σύστημα καύσης βιοαερίου και τα στραγγισμένα νερά από τα απορρίμματα καταλήγουν στον Μειλίχιο ποταμό. Την τελευταία δε πενταετία, προκειμένου να μεγαλώσουν τη λεκάνη εναπόθεσης των σκουπιδιών “τρώνε” τα πρανή». Τα εγκαίνια του αρχαιολογικού χώρου, οι υποδομές του οποίου είναι έτοιμες, αναβάλλονται συνεχώς από το 2006.