Στιγμιότυπο πρώτο: «Γεια σας από το γραφείο του υφυπουργού κυρίου... τηλεφωνώ. Παρακαλώ πού θα μπορούσαμε να σας στείλουμε ένα δελτίο Τύπου;» «Σημειώνετε; reporter, παπάκι, kathimerini, τελεία, gr». «Μάλιστα. Το «Καθημερινή» με ελληνικούς χαρακτήρες το γράφετε;» «Εε...»

Στιγμιότυπο δεύτερο: Η Ηλέκτρα Σ. 28 ετών, μόλις έγινε δεκτή στο αμερικανικό πανεπιστήμιο της επιλογής της για μεταπτυχιακό. Της ζητούν όμως το ελληνικό ΑΕΙ να στείλει με email το πτυχίο της. «Να κάνουμε τι; Με email; Α, κορίτσι μου, δεν μπορούμε να κάνουμε αυτά τα πράγματα, αν θες έλα εσύ από εδώ να τα κανονίσεις», είναι η απάντηση από τη γραμματεία του τμήματος. Οπερ και εγένετο. Η Ηλέκτρα πήγε στη γραμματεία και μόνη της άνοιξε το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του τμήματος. Αυτόματα, πάτησε το κουμπί «get mail». «Περίμενα μισή ώρα να «κατέβουν» τα εισερχόμενα. Δεν είχαν τσεκάρει το email για μήνες. Υπήρχαν προσκλήσεις από ξένα πανεπιστήμια για συνεργασία στις οποίες κανείς δεν είχε απαντήσει!», λέει η ίδια στην «Κ».

Γι' αυτό μάλλον οι ειδικοί που μίλησαν στην «Κ» για το ρεπορτάζ σχεδόν γελούσαν στο άκουσμα ερωτήσεων περί e-goverment, ψηφιακής Ελλάδας κ.λπ. Ολοι όσοι χρησιμοποιούν καθημερινά το Ιντερνετ γνωρίζουν ότι οι ιστοσελίδες των υπηρεσιών (υπουργείων, φορέων κ.λπ.) είναι στη συντριπτική πλειονότητα φτωχές σε περιεχόμενο, μονοδιάστατες (δηλαδή όχι διαδραστικές) και ανανεώνονται σπανίως. Ακόμα και η ιστοσελίδα της Εθνικής Επιτροπής Ηλεκτρονικού Εμπορίου είναι ανενεργή! Είναι γνωστό ότι οι μόνες αξιόπιστες κρατικές ηλεκτρονικές υπηρεσίες είναι οι εξής δύο: το TAXISnet, όπου μπορείς να συμπληρώσεις και να καταθέσεις τη φορολογική σου δήλωση και το ΙΚΑnet, όπου επίσης μπορείς να διεκπεραιώσεις εκκρεμότητες με το Ιδρυμα. «Ακόμα και αυτά ωστόσο είναι περιορισμένα», λέει στην «Κ» ο Μιχάλης Βαφόπουλος, οικονομολόγος, διδάσκων στο Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. «Στο TAXIS για παράδειγμα δεν μπορείς να κάνεις έναρξη ή λήξη επιχείρησης. Την ίδια ώρα, στο Βέλγιο, έγινε ολόκληρο πρόγραμμα ώστε από τα δεκάδες βήματα που χρειάζονταν να περιοριστούν σε δύο κλικ. Οι υπηρεσίες e-goverment στην Ελλάδα είναι μυωπικές, πολύ συγκεκριμένες και πολύ περιορισμένες. Αυτό συμβαίνει γιατί οι προσπάθειες που γίνονται είναι σπασμωδικές, όχι συνολικές. Είναι σαν να προσπαθείς να βάλεις έναν γέρο να τρέξει. Οι υπάλληλοι έχουν μάθει να δουλεύουν στο χαρτί. Θα πρέπει να σχεδιαστεί το σύστημα από μηδενική βάση».

Σύμφωνα με έρευνα του Παρατηρητηρίου για την Κοινωνία της Πληροφορίας (ολοκληρώθηκε τον περασμένο Απρίλιο), μόλις το 53% των δημόσιων φορέων κεντρικής διοίκησης διαθέτουν λογισμικό email, ενώ μόνο το 17% διαθέτουν κάποια εφαρμογή ροής εργασίας και διαχείρισης περιεχομένου, εφαρμογές απαραίτητες για την υποστήριξη της αποτελεσματικής επεξεργασίας αιτημάτων πολιτών.

Επιπλέον, μόνο 1 στους 3 δημόσιους υπαλλήλους κατέχουν πιστοποιητικό γνώσης χειρισμού ηλεκτρονικού υπολογιστή και διαθέτουν λογαριασμό email που να παρέχεται από την υπηρεσία τους. Από το σύνολο των 20 βασικών δημόσιων υπηρεσιών διατίθενται ηλεκτρονικά οι οκτώ (40%). Σε ό,τι αφορά την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ηλεκτρονικές υπηρεσίες παρέχουν μόνο το 18% των δήμων, οι 14 από τις 51 Νομαρχίες και... καμία Περιφέρεια. Ετσι, μόνο το 8% των πολιτών συναλλάσσονται ηλεκτρονικά με το Δημόσιο.