Πεννυ Μπουλουτζα

Σε ένα πολύτιμο φάρμακο για την καρδιά, αναδεικνύεται η ελιά. Εκτός από το γνωστό για τις ευεργετικές του ιδιότητες ελαιόλαδο, φαίνεται ότι και στοιχεία της ελιάς που «πετάγονται» κατά τη διαδικασία παραγωγής του λαδιού, όπως ο πυρήνας του καρπού και τα φύλλα της, περιέχουν ουσίες που έχουν ισχυρή καρδιοπροστατευτική δράση.

Οπως τόνισαν χθες σε συνέντευξη Τύπου ο καθηγητής Καρδιολογίας και διευθυντής της Β’ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής στο «Αττικόν» κ. Δημήτρης Κρεμαστινός και ο αναπληρωτής καθηγητής Καρδιολογίας κ. Ευστάθιος Ηλιοδρομίτης, έρευνα του πειραματικού εργαστηρίου της Κλινικής σε συνεργασία με την Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών κατέδειξαν ότι ο πυρήνας του καρπού της ελιάς, το περίβλημά της και τα φύλλα της περιέχουν την φαινόλη ελευρωπαίνη, η οποία έχει αντιισχαιμική και αντιοξειδωτική δράση και αποτελεί ασπίδα για την καρδιά, τόσο στη στεφανιαία νόσο όσο και στην καρδιοτοξική δράση που προκαλούν κάποια αντικαρκινικά φάρμακα. Η γνώση αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον στη δημιουργία φαρμάκων αλλά και συμπληρωμάτων διατροφής τα οποία μάλιστα θα μπορούν να λαμβάνονται προληπτικά ακόμα και από υγιή άτομα. Ο κ. Ηλιοδρομίτης, εξήγησε ότι οι ουσίες αυτές δεν βρίσκονται στα μέρη της ελιάς που καταναλώνουμε και σημείωσε ότι όσο περισσότερη επεξεργασία γίνεται στην ελιά προκειμένου να εξαχθεί το λάδι, τόσο καταστρέφονται οι συγκεκριμένες αντιοξειδοτικές φαινόλες.

Στον ρόλο του γενετικού υποστρώματος στην καρδιακή ανεπάρκεια, αναφέρθηκαν ο κ. Κρεμαστινός και η καθηγήτρια Καρδιολογίας και διευθύντρια του Τμήματος Καρδιαγγειακής Βιολογίας της Σχολής Φαρμακολογίας και Κυτταρικής Βιοφυσικής του Πανεπιστημίου Σινσινάτι, στις ΗΠΑ, κα Ευαγγελία Κρανιά. Οπως είπαν, από μελέτες σε Ελληνες ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια που πραγματοποιήθηκαν με τη συνεργασία της Β΄ Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής της Β΄ Καρδιολογικής κλινικής του Ωνασείου, με το Πανεπιστήμιο Σινσινάτι και το Ιδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών, εντοπίστηκαν δύο μεταλλάξεις στο γονίδιο της φωσφολαμβάνης (μίας πρωτεΐνης που ρυθμίζει τη λειτουργία του μυοκαρδιακού κυττάρου) που ήταν υπεύθυνες για την εμφάνιση διατατικής μυοκαρδιοπάθειας και την εκδήλωση καρδιακής ανεπάρκειας σε ορισμένους ασθενείς. Μάλιστα φάνηκε ότι αναλόγως με το ποια ήταν η «ένοχη» μετάλλαξη, η νόσος άλλοτε εξελίσσεται σταδιακά σε καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου και άλλοτε συνοδεύεται από κοιλιακή αρρυθμία και προκαλεί αιφνίδιο θάνατο από τα πρώιμα στάδια. Ο κ. Κρεμαστινός τόνισε ότι η ανακάλυψη αυτών των μεταλλάξεων ανοίγει νέους δρόμους για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας στο μέλλον. Ο εντοπισμός των μεταλλάξεων γίνεται με εξέταση αίματος από άκρως εξειδικευμένα εργαστήρια, και σύμφωνα με τους ειδικούς, ενδείκνυται σε περιπτώσεις ασθενών με αρρυθμίες η αιτία των οποίων δεν μπορεί να εντοπιστεί με τις γνωστές μεθόδους.