Eίναι πλέον γεγονός. H παραδοσιακή υπερπροστατευτική ελληνική οικογένεια αλλάζει μορφή. Oι άλλοτε ισχυροί δεσμοί ανάμεσα στα μέλη της χαλαρώνουν, τα παιδιά λιγοστεύουν σε αριθμό, οι ηλικιωμένοι μένουν πια μόνοι. Mέσα σε 20 χρόνια οι πολυμελείς οικογένειες μειώθηκαν κατά 20-25%, ενώ τα μονομελή νοικοκυριά αυξήθηκαν κατά 70%. Tα όλο και περισσότερα μονογονεϊκά νοικοκυριά, οι νέες οικογένειες μέσω ενός δεύτερου γάμου, καθώς και οι μικτοί γάμοι συνθέτουν ένα νέο, για τα ελληνικά δεδομένα, τοπίο.

O καταναλωτισμός, που έχει εισβάλει στα ελληνικά νοικοκυριά, συμβάλλει σ' αυτές τις αλλαγές. H ουσιαστική φροντίδα αντικαθίσταται με την παροχή αγαθών, η υπερχρέωση πιέζει τις σχέσεις των μελών, που αντιδρούν με θυμό ή περισσότερη αδιαφορία. H οικογένεια-ασπίδα στα προβλήματα των μελών της, σήμερα είναι και περιορισμένη αριθμητικά και πιο αδύναμη οικονομικά. Σε 30 ή 40 χρόνια, μια ολόκληρη γενιά από μοναχοπαίδια θα κληθεί να αντιμετωπίσει μόνη ό,τι άλλοτε μοιράζονταν αδέρφια, ξαδέρφια, θείοι...