Του Αθανασιου Αραβαντινου*

Μεταξύ των κενών του Νομοσχεδίου αναφέρω μόνο δύο:

1) Ανυπαρξία πλαισίου αρχών για τις Πόλεις

Ενώ αναφέρονται κάποια συμπτώματα στις πόλεις (κυκλοφοριακό, ρύπανση), δεν αναδεικνύονται τα αίτια της προβληματικότητάς τους σε όλα τα επίπεδα, από το οικόπεδο και το οικοδομικό τετράγωνο μέχρι τις τσιμεντοποιημένες θλιβερές συνοικίες με τον υπέρμετρο οικοδομικό όγκο, τον άθλιο δημόσιο χώρο και τις ανεπαρκείς κοινωνικές εξυπηρετήσεις. Η παράλειψη θα πρέπει τουλάχιστον να περιορισθεί με κάποιες τολμηρές προσθήκες στο νομοσχέδιο. Παράλληλα, όμως –και το προτείνω στο ΥΠΕΧΩΔΕ– πρέπει να προστεθεί και ένα ακόμα Ειδικό Χωροταξικό «για το οικιστικό δίκτυο και τις πόλεις».

2) Ανυπαρξία πολιτικής για τη δόμηση εκτός Σχεδίου

Πιστεύω ότι, εάν δεν προκριθεί η κατάργησή της, θα πρέπει να επιβληθούν αναστολές οικοδομικών εργασιών, τουλάχιστον στις πιο ευάλωτες περιοχές (περιαστικές, ακτές, κ.λπ.), ώσπου να σχεδιαστούν τα μέτρα, που πρέπει να είναι αυστηρά και να αναφέρονται και σε υφιστάμενα κτίρια. Για παράδειγμα, είναι αναγκαία η αύξηση σε μόνιμη βάση της φορολογίας και των δημοτικών και λοιπών τελών. Ακόμα και η επιβολή περιβαλλοντικού φόρου μπορεί να θεσπιστεί –σε νόμιμα και φυσικά και αυθαίρετα εκτός σχεδίου– με βάση την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει». Είναι τεράστιες οι αρνητικές επιπτώσεις που έχει η ανέγερση διάσπαρτων οικοδομών πάνω στην αγροτική γη (όχι μόνο στα δάση, τα βουνά, τον αιγιαλό), αλλά ακόμα και στα χέρσα. Εξάλλου, και οι λειτουργικές και οικονομικές επιπτώσεις για την Πολιτεία είναι δυσβάσταχτες με την εκ των υστέρων αναγκαστική και ανορθολογική διασπορά των δικτύων υποδομής και των κοινωνικών λειτουργιών στις τυχαίες αυτές θέσεις.

Αντίθετα, η ενίσχυση της αγροτικής γης ιδιαίτερα σε περιοχές γύρω από τα αστικά κέντρα συμβάλλει αποφασιστικά στην αειφορία πόλης και υπαίθρου.

* Ο κ. Αθ. Αραβαντινός είναι ομότιμος καθηγητής του ΕΜΠ