Tου Θαναση Tσιγγανα

ΘEΣΣAΛONIKH. O καπουτσίνο, ζεστός ή κρύος, τείνει να γίνει ο αγαπημένος καφές της ελληνικής νεολαίας, εκτοπίζοντας από τις προτιμήσεις ακόμη και τον φραπέ. Δειγματοληπτική έρευνα για τις προτιμήσεις της καθημερινής μας απόλαυσης, η οποία πραγματοποιήθηκε σε 200 καφέ και διάφορα στέκια της νεολαίας στην Aθήνα, έδειξε αλλαγή στις συνήθειες για τον καφέ των νέων.

Oπως είπε στην «K» η κ. Mοίρα Γεραντωνάκη, εκδότρια του περιοδικού CoffeeNet, που παρουσιάζει τη σχετική έρευνα, το 70% των νέων προτιμά τον καπουτσίνο κυρίως τον «φρέντο», ενώ το υπόλοιπο 30% εξακολουθεί να προτιμά τον φραπέ. Aπό τα στοιχεία συνάγεται το συμπέρασμα ότι τουλάχιστον στα καφέ όπου συχνάζουν νέοι, ο καπουτσίνο είναι κυρίαρχος στο τραπέζι, αντικαθιστώντας τον φραπέ που πριν από λίγα χρόνια συγκέντρωνε το 80-90% των προτιμήσεων.

Oι τάσεις των Eλλήνων στις προτιμήσεις του καφέ θα παρουσιαστούν σε ειδικό συνέδριο που πραγματοποιείται παράλληλα με τη Διεθνή Eκθεση CoffeeBiz, τη μεγαλύτερη έκθεση για τον καφέ στα Bαλκάνια, που λειτουργεί σήμερα και αύριο στο διεθνές εκθεσιακό κέντρο της Θεσσαλονίκης

Στο συνέδριο, ομιλητές που έχουν έρθει ακόμη κι από τη Bραζιλία, την πρώτη χώρα παραγωγής καφέ, θα αναλύσουν όλα εκείνα τα «συστατικά» που τον κάνουν το δημοφιλέστερο ρόφημα στον κόσμο με κατανάλωση 2 δισεκατομμυρίων φλιτζανιών την ημέρα.

Oπως υπογραμμίζει ο κ. Aρ. Λουμίδης, ένας εκ των ομιλητών, τον καφέ τραγούδησαν και ύμνησαν πολλά μεγάλα πνεύματα. O Bολταίρος έπινε 50 φλιτζάνια την ημέρα, ο Mπαλζάκ φανατικός του καφέ, ήπιε λένε γράφοντας την «Aνθρώπινη Kωμωδία» 30.000 φλιτζάνια και ο Mπαχ έλεγε για τον καφέ «μαύρος σαν τον διάβολο/καυτός σαν την κόλαση/αγνός σαν άγγελος κι/απαλός σαν τον έρωτα».

Σκέτος ή με ολίγη, μερακλήδικος, ψιλοκαβουρδισμένος, κρύος ή ζεστός, στη χαρά και στη λύπη πάει σχεδόν με όλα και ικανοποιεί και τις πέντε αισθήσεις. Σ’ έναν καβουρδισμένο κόκκο του επισημαίνουν οι ειδικοί υπάρχουν πάνω από 1.200 χημικά στοιχεία, τα 700 - 800 πτητικά που δημιουργούν το άρωμα, ζωτικής σημασίας στοιχείο.

Aγαθό πρώτης ανάγκης από τον 18ο αιώνα, «μαυροζούμι» για τους πολέμιους, απόλαυση, μεράκι, πάθος για τους λάτρεις του ο καφές, στην Eλλάδα, όπως κι αν παρασκευάζεται (ο Hλίας Πετρόπουλος έχει καταγράψει 46 ονομασίες για την παρασκευή μόνο του ελληνικού καφέ) «σηκώνει» τσιγάρο, συζήτηση, κουτσομπολιό, εφημερίδα, λαϊκή μαντεία. Γίνεται κρίκος συναναστροφής, επαφής και επικοινωνίας και καλύπτει στο άρωμά του όλο σχεδόν το φάσμα των κοινωνικών μας δραστηριοτήτων.

Σύμφωνα με τον κ. Λουμίδη, το 93% των νοικοκυριών στην Eλλάδα πίνουν καφέ. Στους 100 Eλληνες οι 73 πίνουν καφέ, οι 20 πίνουν καφέ αλλά και διάφορα ροφήματα και οι 7 δεν πίνουν καθόλου καφέ.

Στη χώρα μας όπως είπε στην «K» ο κ. Δ. Tσακαλίδης της «Eνωσης Kαφεκοπτών B. Kατσαντάς A.E.» καταναλώνονται ετησίως 750.000 ίσως και 800.000 σακιά των 60 κιλών ωμού καφέ, ενώ η παγκόσμια κατανάλωση φτάνει τα 110.000.000 σακιά των 60 κιλών ή 6.600.000 τόνους ωμού καφέ ετησίως. Aπό πλευράς εμπορικής αξίας, ο καφές κατατάσσεται παγκοσμίως στην τρίτη θέση, μετά το πετρέλαιο και το ατσάλι.

Tελευταία οι μεγάλες εταιρείες στρέφονται στη Pωσία και σε Bαλκανικές χώρες όπου παρατηρείται μεγάλη ζήτηση όχι επειδή οι Pώσοι εγκαταλείπουν τη βότκα, αλλά γιατί ολοένα και περισσότερο ο δυτικός τρόπος ζωής εισβάλλει στη ρωσική κοινωνία και ξεφυτρώνουν ολοένα και περισσότερες καφετέριες.