Πρόστιμο - μαμούθ για τις χωματερές

Από την Ευρωπαϊκή Ενωση, ενώ η κυβέρνηση σκέφτεται να παρακρατήσει τα χρήματα από τους δήμους που ευθύνονται για το πρόβλημα

Της Εφης Χατζηιωαννιδου

Το αστρονομικό ποσό των 16.728.000 ευρώ θα υποχρεωθεί να καταβάλλει ημερησίως η χώρα μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση από την 1η Ιανουαρίου 2009 ως πρόστιμο για τις 492 ανεξέλεγκτες χωματερές (ΧΑΔΑ), που υπολογίζει ότι θα παραμείνουν ανοιχτές μέχρι το τέλος του 2008 (αυτή τη στιγμή παραμένουν ανοιχτές 2.047 ΧΑΔΑ). Παρά τον αγώνα δρόμου στον οποίο έχει επιδοθεί η νεόκοπη Διυπουργική Επιτροπή για τη Διαχείριση των Στερεών Αποβλήτων προκειμένου να ανασταλεί η επιβολή του προστίμου, η ολιγωρία δεκαετιών και η αβελτηρία των τοπικών αρχόντων να διαχειριστούν το μείζον πρόβλημα της χωροθέτησης και κατασκευής Χώρων Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) έχει δημιουργήσει αδιέξοδα που δύσκολα μπορούν να συμβάλουν στην αποφυγή των κοινοτικών ποινών. Και επειδή τα χρήματα θα είναι πολλά, ακούστηκε η άποψη ότι η κυβέρνηση σκέφτεται να τα παρακρατήσει από τους δήμους που ευθύνονται για το πρόβλημα.

Οι αριθμοί που παρουσίασε χθες ο πρόεδρος της Διυπουργικής Επιτροπής, υφυπουργός Εσωτερικών κ. Θανάσης Νάκος, είναι αποκαλυπτικοί. Από τις 2.974 ανεξέλεγκτες χωματερές που λειτουργούσαν στη χώρα (καταγραφή 2004) έκλεισαν και αποκαταστάθηκαν οι 927. Μέχρι το τέλος του χρόνου θα πρέπει να έχουν κλείσει 1.555 ανεξέλεγκτες χωματερές (ΧΑΔΑ), συνολικής έκτασης 35.000 στρεμμάτων, ενώ θα παραμείνουν σε λειτουργία 492 χωματερές, που χαρακτηρίζονται δύσκολες, αφού οι μελέτες χωροθέτησης και τα έργα κατασκευής ΧΥΤΑ δεν προχωρούν καθόλου. Για τις χωματερές αυτές (εάν τελικώς αγγίξουμε τον στόχο και παραμείνουν ανοιχτές μόνον αυτές) η χώρα θα πρέπει να πληρώνει 34.000 ευρώ (για την κάθε μία) ημερησίως στην Ε.Ε. «Θέλω να πιστεύω ότι μας αξίζει μία θετική αντιμετώπιση» είπε ο κ. Νάκος δίνοντας μία νότα αισιοδοξίας στο απογοητευτικό τοπίο ενός προβλήματος για το οποίο -όπως είπε- «η πολιτεία άργησε να θεσπίσει κανόνες και όρους, ενώ η τοπική αυτοδιοίκηση φοβούμενη το πολιτικό κόστος έκρυψε τις ευθύνες της πίσω από θεσμικές παραλείψεις και ανεπάρκειες».