Της Ελενας Καρανατση

Τι είναι αυτό που δουλεύει εγγυημένα σε οποιαδήποτε θερμοκρασία ανάμεσα στους -5 και τους 45 βαθμούς Κελσίου;

«Τα θερμόμετρα και τα... κούριερ», απαντούν οι Caballeros, μια ομάδα κινητοποίησης των «ντελιβεράδων» που οργανώνει στις 21 Δεκεμβρίου τη νέα μοτο - συγκέντρωση διαμαρτυρίας, στην οποία συμμετέχουν εργαζόμενοι - οδηγοί δικύκλων («ντελιβεράδες», κούριερ και εξωτερικοί υπάλληλοι). «Είμαστε τα παιδιά με τα παπιά, οι αόρατοι εργάτες ενός εργοστασίου που απλώνεται κάθε στιγμή σε κάθε σημείο της πόλης, μ' ένα απλό τηλεφώνημα, για να εξαφανιστεί πίσω από την εξάτμιση ενός παπιού», γράφουν σε διακήρυξή τους.

Πρόσφατα, πριν από περίπου ένα χρόνο, συστήθηκε η Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλων, η οποία προς το παρόν αριθμεί μερικές εκατοντάδες μέλη. Ωστόσο, ο αριθμός των εξωτερικών υπαλλήλων ανέρχεται σε περίπου 20.000 μόνο στην Αττική.

Τα προβλήματα και συνεπώς τα αιτήματα του κλάδου είναι πολλά. Σύμφωνα με μελέτη του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, ένας στους τέσσερις δικυκλιστές, διανομείς φαγητού έχουν υποστεί τουλάχιστον ένα ατύχημα εν ώρα εργασίας, ενώ ένας στους πέντε αντιμετωπίζει κάποια πάθηση του μυοσκελετικού συστήματος, καθώς και σοβαρά κρυολογήματα. Μόνο μία στις τέσσερις επιχειρήσεις παρέχει κράνος, ενώ είναι σπάνια η περίπτωση να μεριμνήσει για την εκπαίδευσή τους ή για έναν πλήρη εξοπλισμό ασφαλείας (όπως προβλέπει ο νόμος).

Σε αρκετές περιπτώσεις, παραβιάζονται βασικά εργασιακά δικαιώματα, καθώς η εργασία της πλειονότητας των ταχυδιανομέων είναι ανασφάλιστη. «Μαύρη μαυρίλα δηλαδή. Κανείς δεν παίρνει βαρέα ανθυγιεινά, ενώ ασφαλισμένοι είναι μόνο όσοι εργάζονται στις μεγάλες εταιρείες», λέει στην «Κ» το μέλος του σωματείου εργαζομένων της ACS Courier κ. Στέλιος Ερωτοκρίτου, ο οποίος απασχολείται στον τομέα αυτό τα τελευταία 5 χρόνια.

Ο βασικός μισθός είναι 670 ευρώ και για τον λόγο αυτό, δεν είναι λίγοι εκείνοι που αναγκάζονται να έχουν και δεύτερη εργασία.

«Τα πρωινά δουλεύω σε σιδεράδικο και τα βράδια σε φαγάδικο. Δεν βγαίνει αλλιώς», αναφέρει στην «Κ» ο Κ. Χ.

Οι συνθήκες εργασίας, τα ωράρια, οι σφήνες στα μποτιλιαρίσματα, τα παράνομα μπασίματα σε μονοδρόμους, το καβάλημα των πεζοδρομίων είναι τα τυπικά χαρακτηριστικά της καθημερινότητας των εργαζόμενων δικυκλιστών. «Πολλά παιδιά σταματούν με τα πρωτοβρόχια», λέει ο Αγγελος Χατζηαντωνίου, ο οποίος εργάστηκε ως ντελίβερι για μια πενταετία, ενώ σπούδαζε τουριστικές επιχειρήσεις στην Κρήτη. «Το αφεντικό ξέρει πόση ώρα χρειάζεται, για να φτάσει η παραγγελία αλλά όταν υπάρχει πολλή δουλειά, τα περισσότερα παιδιά τρέχουν πολύ στο δρόμο και αρκετές φορές παρανομούν».

Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι συχνά η εταιρεία πληρώνει και τις κλήσεις για παράνομη στάθμευση. «Φυσικά, δεν θα με υποχρεώσει να περάσω με κόκκινο αλλά η πίεση για ταχύτητα από τους εργοδότες είναι συχνά απελπιστική», συμπληρώνει ο κ. Ερωτοκρίτου.

Υπάρχει, βέβαια, και μια θετική διάσταση στο κατά τ' άλλα δύσκολο επάγγελμα. Τα φιλοδωρήματα. «Οι περισσότεροι αφήνουν από 50 λεπτά μέχρι 2 ευρώ. Αυτό είναι το κλασικό πουρμπουάρ. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, έχει τύχει να πάρουμε και 5 και 10 ευρώ. Ομως, τον τελευταίο καιρό, πληθαίνουν εκείνοι που πληρώνουν μόνο την παραγγελία και δεν δίνουν απολύτως κανένα φιλοδώρημα», λέει ο Κ. Χ. Οικονομική δυσπραγία, γαρ.

Πολλοί από τους ντελίβερι και κούριερ είναι φοιτητές και αλλοδαποί, ενώ οι περισσότεροι αποχωρούν από τη δουλειά σε νεαρή ηλικία, συνήθως 30 - 35 ετών. «Είναι πολύ σπάνιο να δεις οικογενειάρχη 40άρη να κάνει αυτή τη δουλειά», λένε οι εργαζόμενοι.