Του Βασίλη Kουλούρη

Χαμένη στον κόσμο της είναι η οδός Σοφοκλέους, η οποία αδυνατεί να συνέλθει από το ισχυρό σοκ που προκάλεσε το τρομοκρατικό χτύπημα στις ΗΠΑ. Παρότι οι περισσότερες διεθνείς αγορές δείχνουν τις τελευταίες ημέρες σημάδια αντίδρασης!

Η Wall Street που βρέθηκε την περίοδο αυτή, κυριολεκτικά, στο μάτι του κυκλώνα, στέλνει στις αγορές μήνυμα αισιοδοξίας ότι η ζωή συνεχίζεται. Την ίδια ώρα, το Ελληνικό Χρηματιστήριο υπερβάλλει εαυτόν συμψηφίζοντας με προκλητικές πρακτικές τον οικονομικό αφανισμό και των ελάχιστων απομεινάντων μικροεπενδυτών με τα αποκαΐδια που άφησε η διεθνής τρομοκρατία στη μητρόπολη του καπιταλισμού!

Η κερδοσκοπία όσο κι αν θεωρείται θεμιτή στην προελαύνουσα και παγκοσμιοποιημένη αφαίμαξη αξιών, έχει φραγμούς και όρια. Πολύ περισσότερο στην ελληνική πραγματικότητα που δείχνει εκάστοτε να αμύνεται σθεναρά σε κάθε παραδοξότητα, εξαιρουμένης βεβαίως της οδού Σοφοκλέους.

Το πρόβλημα του ελληνικού Χρηματιστηρίου είναι ότι έχει απολέσει από καιρού τον προσανατολισμό του. Εχει καταστεί άντρο μυστηριακών λαβυρινθικών τελετών και άβατο για τους αμύητους, οι οποίοι, όπως αποδεικνύεται, πληρώνουν απλώς τα σπασμένα!

Δεν έχει αρχή και τέλος η ελληνική χρηματιστηριακή παράνοια, η οποία έχοντας επιβάλει δικούς της νόμους, «καθοδηγεί» μιαν ιδιότυπη συμπεριφορά μέσα σε ατραπούς που εξαϋλώνουν ως διά μαγείας κάθε έννοια λογικής.

Το πρόσφατο σοκ αποτιμάται στον ελληνικό ναό του χρήματος σε υπερβολικές απώλειες που αναγκάζουν και τον κοινό νου να αναρωτηθεί αν οι δίδυμοι πύργοι υπήρξαν στην πραγματικότητα, περίβλεπτον αξιοθέατον του κλεινού μας άστεως!

Οι απώλειες των δεικτών στο ΧΑΑ υπερβαίνουν αρκετά αυτές των μεγάλων Χρηματιστηρίων, μηδέ της Νέας Υόρκης εξαιρουμένης, γεγονός που τουλάχιστον εξηγεί την ευπάθεια της ελληνικής αγοράς και τη ροπή της σε κάθε είδους υπερβολής.

Την τελευταία εβδομάδα διαμορφώθηκε μία σαφής τάση αντίστασης στα διεθνή Χρηματιστήρια, τα περισσότερα από τα οποία κάλυψαν ήδη σημαντικό τμήμα από το χαμένο έδαφος και δείχνουν να συνέρχονται σιγά-σιγά από το σοκ του τρομοκρατικού χτυπήματος στις ΗΠΑ.

Η Σοφοκλέους, αντίθετα, παραμένει για μια ακόμη φορά εγκλωβισμένη στα υπαρξιακά της αδιέξοδα, καταδεικνύοντας επί της ουσίας ότι παρά τα περί αντιθέτου λεγόμενα, ουδεμία σχέση έχει με τις διεθνείς αγορές. Οτι δηλαδή η Σοφοκλέους έχει παρακμάσει σε αγορά προσχημάτων, τα οποία ανθούν όλως περιέργως κάθε φορά που οι συνθήκες ευνοούν τη δημιουργία κλίματος πανικού από τους κάθε λογής υποτιμητές.

Σε κάθε περίπτωση διαπιστώνεται μια ακμάζουσα αποξένωση της ελληνικής αγοράς από υγιή επενδυτικά στοιχεία, με αποτέλεσμα ο κίνδυνος να περιθωριοποιηθεί, να θέτει επιτακτικά την ανάγκη μιας άμεσης και αποτελεσματικής παρέμβασης.

Σημαίνον στέλεχος μεγάλης χρηματιστηριακής εταιρείας, γνωστός για την ευστοχία με την οποία προσεγγίζει τις χρηματιστηριακές εξελίξεις, χαρακτηρίζει το ΧΑΑ, υπό τις παρούσες συνθήκες, «θλιβερό μικρόκοσμο» σημειώνοντας ότι αν δεν συνεγείρουν οι περιστάσεις τους ιθύνοντες, τα πράγματα θα χειροτερέψουν.

Βασικό στοιχείο του εκπεσμού της ελληνικής αγοράς είναι δίχως άλλο, η απώλεια των φυσικών της ηγετών, καθώς κύριοι μέτοχοι των εισηγμένων επιχειρήσεων, ξένοι και εγχώριοι θεσμικοί επενδυτές, απέχουν είτε από την ίδια την αγορά είτε από ρόλους που θα ενέπνεαν μιαν ευρύτερη συστράτευση επενδυτικών δυνάμεων για να σταματήσει ο συνεχιζόμενος επί δύο συναπτά έτη ολισθηρός ατέρμων και αδικαιολόγητος χρηματιστηριακός κατήφορος.

Οι βασικοί μέτοχοι των εταιρειών, στην πλειοψηφία τους θύματα απληστίας ή ανεπαρκούς επιχειρηματικής αγωγής, είτε έχουν πνιγεί» σε χρέη μετοχοδανείων και ποικιλώνυμων υποχρεώσεων είτε έχουν εγκαταλείψει τον αγώνα πιεζόμενοι από τη γενικότερη συγκυρία, με αποτέλεσμα να βρίσκονται εκ των πραγμάτων εκτός παιχνιδιού.

Οι ξένοι θεσμικοί επενδυτές, με τη σειρά τους, εξαιτίας των τελευταίων γεγονότων και της μεγάλης αστάθειας και αβεβαιότητας που επικρατεί διεθνώς, έχουν έναν πρόσθετο λόγο αποστασιοποίησης από το ΧΑΑ, το οποίο έτσι κι αλλιώς έχει παρουσιάσει, προ καιρού, έκδηλα συμπτώματα αμετροέπειας.

Οσο για τους εγχώριους θεσμικούς επενδυτές έχουν μετατραπεί σε traders και πολλάκις σε φυσικούς αυτουργούς της υποτιμητικής κερδοσκοπίας, στην προσπάθεια να εξαργυρώσουν ένα μέρος από το υπέρογκο κόστος που κατέβαλαν στο βωμό της υποτίμησης κάθε επενδυτικής προοπτικής.

Kατά γενική ομολογία, το ελληνικό Χρηματιστήριο μαραζώνει, χωρίς η παρακμή του να ευαισθητοποιεί κανέναν από τους υπεύθυνους κρατικούς παράγοντες, μηδέ εξαιρουμένων όλων εκείνων που αφειδώς εντρυφούσαν κατά το πρόσφατο παρελθόν στα χρηματιστηριακά πράγματα, είτε συνεγείροντας τα επενδυτικά στίφη είτε ποδηγετώντάς τα αυτοβούλως και... ευπειθώς!

Η ενεργός ανάμιξη των ασφαλιστικών Ταμείων στις χρηματιστηριακές εξελίξεις φαντάζει, υπό τις παρούσες συνθήκες, ως μόνη διέξοδος ικανή να καλύψει το υπάρχον κενό και να προσδώσει επενδυτικό προσανατολισμό στην αγορά.

Η αναγέννηση του κεφαλαιοποιητικού συστήματος μέσα από την ανάληψη του θεσμικού ρόλου των ασφαλιστικών ταμείων, είναι μια προοπτική και μια δυνατότητα που οφείλουν άμεσα οι κυβερνώντες να εξετάσουν.

Οχι μόνο γιατί η προοπτική αυτή μπορεί να σηματοδοτήσει την απαρχή μιας αναγεννητικής διαδικασίας στη Σοφοκλέους, αλλά και γιατί θα επιλύσει και μια σειρά άλλων προβλημάτων που αναφέρονται απευθείας στην εμπλοκή του ασφαλιστικού συστήματος και στα σημερινά αδιέξοδα της ελληνικής οικονομίας.

Σε κάθε περίπτωση, η αποστροφή της πολιτείας από τα τεκταινόμενα στο ΧΑΑ, υποδηλώνει πρωτίστως υποκρισία. Γιατί είναι ηλίου φαεινότερον ότι η ελληνική αγορά για να αναγεννηθεί από τις στάχτες της, χρειάζεται έναν καινούργιο άνεμο και την ενεργοποίηση δυνατοτήτων και δυνάμεων που θα τη βοηθήσουν να επανακτήσει τα αντανακλαστικά της.

Ο στρουθοκαμηλισμός, μέσω της παρατηρούμενης προσπάθειας υποβάθμισης της σοβαρότητας της σημερινής κατάστασης, ισοδυναμεί με παράδοση άνευ όρων. Με κίνδυνο, οι συνέπειες της παρατεταμένης χρηματιστηριακής κρίσης, να ανατρέψουν τα επιτεύγματα των τελευταίων ετών στην ελληνική οικονομία.

Η πρωτοφανής διαρκής κρίση που ταλανίζει για δύο ακριβώς χρόνια, από το φθινόπωρο του 1999 το Χρηματιστήριο, έχει υποθηκεύσει πρωτίστως το πρόσωπο της αισιοδοξίας, με οδυνηρές επιπτώσεις που επιδρούν αλυσιδωτά στην εθνική οικονομία, ανακυκλώνοντας τη μιζέρια, την απογοήτευση και την αβεβαιότητα.

Η πτώση της ιδιωτικής και δημόσιας κατανάλωσης, η στασιμότητα στις επενδύσεις, η συρρίκνωση των δημοσίων οικονομικών και η αποδυνάμωση των ασφαλιστικών ταμείων είναι μερικά μόνο από τα κακοήθη συμπτώματα που εξασθενούν και υπονομεύουν την προοπτική της χώρας.

Η αλαζονική αποστασιοποίηση, σήμερα, από τα της Σοφοκλέους, μόνον σε ανοησία μπορεί να αποδοθεί. Ανοησία όλων εκείνων οι οποίοι αρνούνται να παραδεχτούν πού οδηγεί το παρόν χρηματιστηριακό τέλμα. Kαι να συναισθανθούν ότι είναι συνυπεύθυνοι της αποξένωσης που έχει υποστεί το ΧΑΑ, από τη συστατική ουσία του!