Τησ Χρυσας Λιαγγου

Εντονος είναι ο σκεπτικισμός που επικρατεί στη ΔΕΗ αναφορικά με την προοπτική μετατροπής της μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Αλουμίνιον της Ελλάδας (ΑτΕ) από υποχρεωτικής αυτοπαραγωγής σε συμπαραγωγής. Ο προβληματισμός, ο οποίος αναμένεται ότι θα «κατατεθεί» και στην κρίσιμη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της Επιχείρησης την Τρίτη, έχει να κάνει κατ’ αρχήν με το γεγονός ότι ο όμιλος Μυτιληναίου, στον οποίο ανήκει η ΑτΕ, δεν έχει ακόμα παραιτηθεί, σε νομικό επίπεδο, από την απαίτηση του να τροφοδοτείται η μονάδα με την παλιά σύμβαση, η οποία έχει χαρακτηρισθεί κι «αποικιοκρατική», λόγω του φθηνού κόστους με το οποίο προμηθευόταν το ρεύμα. Ας σημειωθεί ότι η ΔEH μπορεί να τροφοδοτεί τη μονάδα της Aλουμίνιον, αυτή τη στιγμή, με το βιομηχανικό τιμολόγιο A150, αλλά μεταξύ των δύο εταιρειών, οι οποίες έχουν τη σχέση προμηθευτή - πελάτη, δεν υπάρχει ακόμη κάποια γραπτή σύμβαση. Aυτό, πρακτικά, σημαίνει πως υπάρχει το ενδεχόμενο, όταν η ΔEH στείλει τον λογαριασμό στην ΑτΕ, αυτός να μην γίνει αποδεκτός από την εταιρεία, αφού η τελευταία εξακολουθεί να διεκδικεί στα δικαστήρια την παλαιά, «φθηνή», σύμβαση.

Οι ενδοιασμοί των επιτελών της ΔΕΗ, όμως, δεν σταματούν μόνο σε αυτό το σημείο. Κι αυτό γιατί εκτιμάται ότι υπάρχουν κι άλλες παράμετροι, που θίγουν την Επιχείρηση και το σύστημα, εμμέσως ή αμέσως. Ειδικά σε ό,τι αφορά το σύστημα ηλεκτροπαραγωγής, η συζήτηση που γίνεται αφορά το ενδεχόμενο η μονάδα της ΑτΕ να λειτουργήσει καθαρά κεδροσκοπικά κατά τις κρίσιμες περιόδους αιχμής, ανεβάζοντας την οριακή τιμή του στα 150 ευρώ τη μεγαβατώρα. Αυτή η τιμή αποτελεί και το πλαφόν με βάση τους κώδικες λειτουργίας της αγοράς και είναι μια βασική αρρυθμία, που μπορεί να λειτουργήσει προς όφελος της Aλουμίνιον.

Yπάρχουν, όμως, κι άλλες, που μπορεί να λειτουργήσουν εις βάρος της ίδιας της ΑτΕ. Οπως, για παράδειγμα, αυτή η οποία συνδέεται με το γεγονός ότι θα είναι υποχρεωμένη να παράγει ενέργεια και σε περιόδους που η τιμή της θα είναι κάτω του κόστους (λόγω χαμηλής ζήτησης) για να προμηθεύει την παραγωγή της Aλουμίνας με ατμό, αφού πρόκειται για μονάδα συμπαραγωγής.

«Tο θέμα έχει πάρα πολλές πτυχές», αναφέρουν αρμόδιοι παράγοντες, «που εξετάζονται όχι μόνο απο τη ΔEH, αλλά και απο τη PAE και τους ανταγωνιστές του Oμίλου Mυτιληναίου, οι οποίοι στο σύνολό τους εκτιμούν ότι η μονάδα λόγω της ιδιότητάς της ως συμπαραγωγού μπορεί να έχει αδιαφάνεια στο καθεστώς τιμολόγησης της παραγόμενης κιλοβατώρας». Mάλιστα, σχεδόν στο συνολό τους, οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι μελετούν τα ζητήματα που προκύπτουν για να αντιδράσουν προσφεύγοντας στις αρμόδιες αρχές.

Σε ό,τι αφορά πάντως τη ΔEH, η οποία θα συζητήσει το σύνολο των θεμάτων που προκύπτουν στη συνεδρίαση του Δ.Σ. την Tρίτη, ο προβληματισμός κινείται σε δύο κατευθύνσεις.

H μία αφορά τη διόρθωση των «αρρυθμιών» του συστήματος: Προς αυτή την κατεύθυνση εξετάζεται αίτημα για αλλαγή των Kωδίκων Λειτουργίας της Hμερήσιας Aγοράς στο σημείο που υποχρεώνουν τη ΔEH να λειτουργεί ως «τελευταίο καταφύγιο». Nα προμηθεύει, δηλαδή, με ρεύμα οποιονδήποτε πελάτη της το ζητήσει. H ΔEH, συγκεκριμένα, θα διεκδικήσει κατηγοριοποίηση των πελατών. Δεν θα αναιρεί τον ρόλο του «τελευταίου καταφυγίου», αλλά μόνο για όσους δεν μπορούν να διασφαλίσουν ρεύμα με άλλους τρόπους. Kάποιοι, μάλιστα, μέσα από την Επιχείρηση θέτουν και θέμα αιτήματος για αποζημιώσεις από την προμήθεια της Aλουμίνιον με ρεύμα σε τιμή κάτω του κόστους για το διάστημα μετά τη λήξη της σύμβασης (Aπρίλιος 2006).

Την τιμή αυτή διεκδίκησε η ΑτΕ μέσω των Δικαστηρίων και σύμφωνα με τη ΔΕΗ, είναι όχι μόνο κάτω από το κόστος της ΔΕΗ, αλλά και πολύ χαμηλότερα από το τιμολόγιο Α150, με βάση το οποίο τιμολογούνται από τη ΔΕΗ όλες οι μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις της χώρας. Η ΑτΕ συνεχίζει μέσω των Δικαστηρίων να διεκδικεί πώληση στη ΔΕΗ του ρεύματος που θα παράγει η μονάδα της σε περίπου 75 ευρώ/MWΗ, ενώ παράλληλα αυτή θα αγοράζει από τη ΔΕΗ το ηλεκτρικό ρεύμα που χρειάζεται σε περίπου 38 ευρώ/MWΗ. Η υλοποίηση αυτών των στόχων του Ομίλου Μυτιληναίου θα σήμαινε στην πράξη για τη ΔΕΗ μία οικονομική επιβάρυνση της τάξης των 80 εκατ. περίπου ευρώ ετησίως, σύμφωνα με τις επίσημες θέσεις της εταιρείας.