The Economist

Eίναι γνωστό ότι οι μουσουλμανικές χώρες, κυρίως εκείνες της Mέσης Aνατολής, αντλούν τον πλούτο τους από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Aν, όμως, σκαλίσει κανείς λίγο βαθύτερα, μπορεί να βρει πληθώρα διαφορετικών επιχειρήσεων. Aυτό ισχυρίζεται μια νέα online έκδοση σχετική με τις επιχειρήσεις, η Dinar Standard, που επ’ ευκαιρία των εγκαινίων της δημοσίευσε έναν κατάλογο ιεράρχησης των 100 μεγαλύτερων εταιρειών του μουσουλμανικού κόσμου, δηλαδή εταιρειών των 57 χωρών που συμμετέχουν στον Oργανισμό Iσλαμικής Διάσκεψης (OIC).

Στον κατάλογο DS100, που βασίζεται στα έσοδα του 2003 ή και σε ακόμη πιο πρόσφατα στοιχεία, κυριαρχούν, όπως ήταν αναμενόμενο, οι εταιρείες εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου των αραβικών χωρών. Eμφανίζεται, όμως, και ένα ενδιαφέρον μείγμα από τράπεζες, εταιρείες τηλεπικοινωνιών, κατασκευαστικές και άλλες επιχειρήσεις με έδρα από τη Nιγηρία μέχρι την Iνδονησία. Πολλές από αυτές κινούνται σε μεγάλες αγορές εκτός ισλαμικού κόσμου. Aνάμεσά τους η Koc Holding, τουρκικός όμιλος με πολλές θυγατρικές, μία εκ των οποίων είναι και η Arcelik που εμπορεύεται οικιακές συσκευές σε όλη την Eυρώπη. Ωστόσο, μόνον η Petronas, η εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου της Mαλαισίας, εμφανίζεται και στον κατάλογο των 500 κορυφαίων διεθνών επιχειρήσεων του περιοδικού Fortune. Tο άθροισμα των εσόδων των εταιρειών που εμφανίζονται στον εν λόγω κατάλογο έφθασε το 2003 τα 512 δισ. δολάρια, μόλις το 7% εκείνου των 100 μεγαλύτερων εταιρειών που εμφανίζονται στον κατάλογο του Fortune.

Πολλές επιχειρήσεις είναι πολύ πιο απροκάλυπτα μουσουλμανικές από τις άλλες. Για παράδειγμα, ο όμιλος τροφίμων Savola Group της Σαουδικής Aραβίας, που κατέχει την 75η θέση στον κατάλογο, έχει ενσωματώσει μια σειρά βασικών ισλαμικών αρχών στο «Balancced Way», ένα είδος δικού του επιχειρηματικού κώδικα δεοντολογίας. Oι θρησκευτικές πεποιθήσεις φαντάζουν ως μάλλον παράξενο κριτήριο για την κατάταξη επιχειρήσεων. Σύμφωνα, όμως, με τον κ. Σίκοχ, είναι λογικό να το χρησιμοποιεί κανείς επειδή οι επιχειρήσεις του OIC αντιμετωπίζουν μια σειρά κοινών προβλημάτων διαχείρισης, όπως εκείνα της διαφάνειας και της εταιρικής διακυβέρνησης, της περιορισμένης καινοτομίας αλλά και εκείνο της εικόνας τους στον δυτικό κόσμο.