Η ανανέωση της θητείας του Μπεν Μπερνάνκι για άλλα τέσσερα χρόνια αποτελεί μια μορφή επιβράβευσης για τον κεντρικό τραπεζίτη που βρέθηκε στην «ηλεκτρική καρέκλα» του προέδρου της Fed κάτω από τις πιο δύσκολες οικονομικές συνθήκες, συμφωνούν οι αναλυτές. Ως ακαδημαϊκός με ειδίκευση στα φαινόμενα της Μεγάλης Υφεσης και γενικότερα των καταστροφικών συνεπειών των τραπεζικών αποτυχιών έχει σίγουρα τις ικανότητες για τη συγκεκριμένη θέση τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Οπως ωστόσο επισημαίνει ο Στίβεν Ρόουτς, επικεφαλής της Morgan Stanley στην Ασία, ο κ. Μπερνάνκι ήταν της άποψης ότι τα καθήκοντα των νομισματικών αρχών δεν είναι η αποτροπή μιας «φούσκας», αλλά το συμμάζεμα των καταστροφών από το σκάσιμο της φούσκας. Για τον λόγο αυτό, σε άρθρο του στους Financial Times, ο κ. Ρόουτς τον χαρακτηρίζει συνένοχο στη δημιουργία των χαλαρών νομισματικών συνθηκών που τροφοδότησαν την οικονομική φρενίτιδα που οδήγησε στην κρίση. Ως διοικητής, γράφει ο κ. Ρόουτς, ήταν πεπεισμένος, περισσότερο ακόμα και από τον Γκρίνσπαν, ότι δεν είναι στις αρμοδιότητες των κεντρικών τραπεζών η αύξηση των επιτοκίων για την αποτροπή κάποιας φούσκας. Σε μία πρωτότυπη παρομοίωση, θεωρεί ότι «η ανανέωση της θητείας του είναι σαν να ξαναπληρώνεις τον υδραυλικό να σου επισκευάσει τις σωλήνες που ο ίδιος είχε τοποθετήσει νωρίτερα στο σπίτι σου και είχαν πλημμυρίσει». Η έλλειψη προνοητικότητας και πρόβλεψης της κρίσης είχε ως αποτέλεσμα να χαθούν εκατομμύρια θέσεις εργασίας, επισημαίνει. Επιπλέον, τον κατηγορεί ότι δεν έκανε τίποτα για να εμποδίσει την κατάρρευση της Lehman Brothers, γεγονός που επιδείνωσε την κρίση, αλλά και για την επιλογή του να «απαλλάξει» τις ΗΠΑ από τις ευθύνες για τη δημιουργία της «φούσκας», κατηγορώντας αντ’ αυτών τις ασιατικές χώρες για το εμπορικό τους πλεόνασμα.

O προφανής λόγος της ανανέωσης της θητείας, εκτιμούν αρκετοί Αμερικανοί δημοσιογράφοι, είχε να κάνει λιγότερο με τα προσόντα του κ. Μπερνάνκι και περισσότερο με τους κινδύνους από μία πιθανή απομάκρυνσή του, καθώς οι ενδεχόμενες εναλλακτικές λύσεις προφανώς και δεν υπερτερούσαν του Μπερνάνκι. Παράλληλα, εκτιμούν ότι σε περίπτωση επιδείνωσης της οικονομίας, μία πιθανή αλλαγή του προέδρου της Fed θα αποτελούσε θέμα αυστηρής κριτικής για τον πρόεδρο Ομπάμα.