Σύμφωνα με τον κ. Ν. Λούτσιγκα η αναζήτηση του λευκού ιππότη, που θα έσωζε την επιχείρηση από βέβαιη χρεωκοπία και θα εξασφάλιζε τη λειτουργία της κράτησε ένα εξάμηνο, διάστημα κατά το οποίο ο ίδιος και συνεργάτες του ταξίδεψαν πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα ανά την υφήλιο συναντώντας επίδοξους επενδυτές και κάνοντας δεκάδες παρουσιάσεις για το πεδίο παραγωγής του Πρίνου και τις προοπτικές εκμετάλλευσης της ευρύτερης περιοχής. Τελικά, ευρέθη ο Ρουμανο-Αυστραλός επιχειρηματίας κ. Frank Timis, ο οποίος μέσω της πρόσφατα εισαχθείσης εταιρείας του στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου, Regal Oil, δέχθηκε να επενδύσει στον Πρίνο εξαγοράζοντας την πλειοψηφία των μετοχών της Ευρωτεχνικής Α.Ε., όχι όμως αυτές των εργαζομένων (φθινόπωρο 2002). Πολλά έχουν γραφεί για πλευρές των δραστηριοτήτων του κ. Frank Timis και την υποτιθέμενη ανάμειξή του στη διακίνηση ναρκωτικών και χρυσού. Εμείς όμως δεν θα σταθούμε σε αυτές τις αναπόδεικτες κατηγορίες. Ο κ. Frank Timis θα μας απασχολήσει μόνο σε ό,τι αφορά τις σχέσεις του με τις επενδύσεις του στην Kavala Oil.

Μία ενδιαφέρουσα πτυχή της όλης υπόθεσης είναι η στάση που κράτησε η διοίκηση των ΕΛΠΕ (καλοκαίρι 2002), την οποία σύμφωνα με πληροφορίες είχε πλησιάσει η Kavala Oil και της είχε προτείνει να επενδύσει εξαγοράζοντας τον έλεγχο της επιχείρησης. Εάν αληθεύουν αυτές οι πληροφορίες, τα ΕΛΠΕ τότε απώλεσαν μια πραγματική ευκαιρία, γιατί μαζί με το παραγωγικό πεδίο του Πρίνου (του οποίου τα κοιτάσματα ήταν όντως περιορισμένα) απώλεσαν και τα δικαιώματα εκμετάλλευσης στις ερευνητικές περιοχές ανατολικά και δυτικά της Θάσου, τα οποία η καναδική DenissoMines (κύριος μέτοχος της NAPC) φημολογείται ότι παρανόμως μετεβίβασε, αργότερα, απευθείας στη Regal Oil.

Oπως έχουμε ήδη αναφέρει στο άρθρο μας στην «Κ» της 24/10/04, η περιοχή της Καλλιράχης και κυρίως αυτή ανατολικά της Θάσου περιέχει σημαντικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων, αρκετά σε μέγεθος για να επηρεάσουν την ενεργειακή εξάρτηση της χώρας. Κανονικά τα δικαιώματα των περιοχών αυτών έπρεπε να επιστρέψουν στο ελληνικό Δημόσιο (αφού δεν τα εξάσκησε η Dinisson) και βάσει του ν. 2289/95, εάν επιθυμούσε το Δημόσιο να τα διαθέσει εκ νέου σε ενδιαφερόμενες εταιρείες, έπρεπε να προκηρύξει διεθνή διαγωνισμό. Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να γίνει πώληση ή μεταβίβαση δικαιωμάτων ερευνητικών περιοχών χωρίς την έγκριση του κράτους.

Είναι πάντως ενδιαφέρον ότι ουδείς στα ΕΛΠΕ, τα οποία υποτίθεται ότι μέχρι πρότινος επέβλεπαν την εκμετάλλευση της Θάσου, αλλά και στο υπουργείο Ανάπτυξης γνωρίζει τους ακριβείς όρους κάτω από τους οποίους εικάζεται ότι ο κ. Frank Timis και η Regal Oil έχουν βρεθεί να ελέγχουν σήμερα τα στρατηγικής σημασίας κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου πέριξ της νήσου Θάσου.

Η τελευταία πράξη στην όλη πλεκτάνη ελέγχου των πετρελαίων του Βορείου Αιγαίου παίχτηκε το καλοκαίρι του 2004, όταν ο κ. Frank Timis απέκτησε τον πλήρη έλεγχο της Ευρωτεχνικής προχωρώντας σε μία γενναία αύξηση κεφαλαίου της Kavala Oil-γύρω στα 10 εκατ. δολάρια- την οποία ελέγχει πλέον κατά 95%. Το υπόλοιπο ποσοστό το κατέχουν ακόμα οι εργαζόμενοι, οι οποίοι μετά μακρές διαπραγματεύσεις συμφώνησαν να περιορίσουν το ιδιοκτησιακό τους μερίδιο διατηρώντας όμως το δικαίωμα ψήφου του 33%. Στην απόφαση του κ. Frank Timis να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο της Kavala Oil σημαντικό ρόλο έπαιξαν τα πολύ θετικά αποτελέσματα της ερευνητικής γεώτρησης Καλλιράχη-I που πραγματοποιήθηκε την περίοδο Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου 2003, βάσει των οποίων η περιοχή παρουσιάζει ιδιαίτερο πετρελαϊκό ενδιαφέρον. Η ερμηνεία των ερευνητικών δεδομένων έγινε από το Δανικό Ινστιτούτο Γεωφυσικών Ερευνών, Geus, η αξιοπιστία του οποίου είναι διεθνώς αναγνωρισμένη.

Βάσει ενός ολοκληρωμένου επενδυτικού και ερευνητικού προγράμματος ύψους 120 εκατ. ευρώ, που κατατέθηκε πριν από λίγες εβδομάδες στο ΥΠΑΝ, η ανανεωμένη Kavala Oil προχωρεί τώρα στην εκμετάλλευση των πετρελαίων στα ερευνητικά πεδία δυτικά της Θάσου. Hδη εδώ και δύο εβδομάδες πραγματοποιείται σε βάθος 3.500 μέτρων ερευνητική γεώτρηση στο πεδίο Καλλιράχη-II. Τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, επιβεβαιώνοντας το θετικό προφίλ της περιοχής. Σύμφωνα με την ομάδα γεωλόγων και γεωφυσικών της Regal Oil που έχουν έλθει από το εξωτερικό και έχουν εγκατασταθεί στην Καβάλα, κατευθύνοντας τις έρευνες, οι προοπτικές είναι άριστες και ήδη ομιλούν για έναν δεύτερο Πρίνο. Εάν αυτό αληθεύει, τότε η νέα παραγωγή πετρελαίου αναμένεται να κυμανθεί μεταξύ 30.000-40.000 βαρελιών την ημέρα σε πρώτη φάση.

Η ιστορία των πετρελαίων του Πρίνου ασφαλώς δεν σταματάει εδώ, αφού γεωφυσικές έρευνες είναι ήδη υπό εξέλιξιν και οι πιθανότητες για εξεύρεση νέων μεγάλων παραγωγικών κοιτασμάτων είναι σοβαρές. Oμως, από τη μέχρι σήμερα εξιστόρηση των πραγμάτων προκύπτει μία σειρά ερωτημάτων τα οποία καλείται η κυβέρνηση να λάβει υπ’ όψιν της και τα οποία στην ουσία αφορούν το μέλλον της έρευνας και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων στη χώρα μας.

Το πρώτο και επείγον ερώτημα που προκύπτει είναι εάν η εκμετάλλευση των πετρελαίων του Πρίνου, αλλά και των περιοχών δυτικά της Θάσου (βλέπε Πεδίο Ε, Καλλιράχη, Αθως κ.λπ.) θα συνεχίσει υπό το καθεστώς του διάτρητου από κάθε άποψη ισχύοντος νόμου 2279/99. Εάν ναι, τότε πώς προτίθεται η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει το τεράστιο περιβαλλοντικό θέμα της απομάκρυνσης των εξεδρών όταν θα σταματήσει κάποτε η άντληση πετρελαίου και φυσικού αερίου;

Το δεύτερο θέμα αφορά τις ερευνητικές περιοχές ανατολικά και δυτικά της Θάσου και το μέλλον τους. Η κυριότητα των περιοχών αυτών, μετά την αποχώρηση της Denissoκαι μετά τη φαινομενική αδυναμία εκμετάλλευσής της από την ίδια, πρέπει κανονικά να επιστρέψει στο ελληνικό Δημόσιο. Oμως υπάρχει έντονη φημολογία ότι οι περιοχές αυτές μεταβιβάστηκαν στον κ. Frank Timis. Ιδιαίτερα η περιοχή ανατολικά της Θάσου έχει ξεχωριστή στρατηγική σημασία, αφού λόγω των εκεί προγραμματισμένων ερευνητικών γεωτρήσεων από τη NAPC (οι οποίες τελικά δεν πραγματοποιήθηκαν χάρη στην παρέμβαση της τότε κυβέρνησης) η χώρα λίγο έλειψε να οδηγηθεί σε πόλεμο με την Τουρκία (Μάρτιος 1987). Η κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να έχει τη δυνατότητα άμεσου ελέγχου των ερευνών στην περιοχή;

Το τρίτο και ουσιώδες για τη μελλοντική πορεία των πραγμάτων ερώτημα είναι εάν η σημερινή κυβέρνηση έχει κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο υπ’ όψιν της για την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων στην ελληνική επικράτεια. Τόσο το ΥΠΑΝ όσο και τα ΕΛΠΕ, εδώ και χρόνια, έχουν αδρανοποιηθεί πλήρως. Κάποια σχέδια για την ίδρυση και δραστηριοποίηση ενός ανεξάρτητου κρατικού φορέα που θα αναλάμβανε την οργάνωση, συντονισμό και επίβλεψη των νέων γύρων παραχωρήσεων, σύμφωνα με πληροφορίες, παραμένουν στα ερμητικά κλειστά συρτάρια του υπουργείου Ανάπτυξης.

Τέλος, ποιος είναι ο ρόλος των ΕΛΠΕ στην όλη υπόθεση, τη στιγμή που το κράτος εξακολουθεί να είναι ο βασικός τους μέτοχος; Δεν θα έπρεπε κανονικά να τους ζητήσει να υποστηρίξουν την κυβέρνηση σε μία δύσκολη συγκυρία όπως η σημερινή και να προσφέρουν και αυτά την ελάχιστη τεχνογνωσία που τους έχει απομείνει στον τομέα της έρευνας;