Χρ. Δαμουλιανου

Οι εταιρείες που επιθυμούν ή είναι αναγκασμένες να εφαρμόσουν μέτρα για ευέλικτες μορφές απασχόλησης έχουν πλέον στη διάθεσή τους έναν χρήσιμο και πρακτικό Οδηγό, που συντάχθηκε με την εμπειρία που απέδωσαν δοκιμασμένες πολιτικές «εσωτερικής ευελιξίας» σε σημαντικές εταιρείες στην Ευρώπη. Αφού τις μελέτησε ενδελεχώς το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας (www. eurofound. europa. eu) τις δημοσίευσε πρόσφατα και τις προσφέρει ως πολύτιμη συμβολή στον δημόσιο διάλογο που βρίσκεται σε εξέλιξη, για το πώς οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί και οι εργαζόμενοί τους θα μπορέσουν να προσαρμοσθούν στην ευελιξία που επιζητείται για την αντιμετώπιση της σημερινής οικονομικής κρίσης, αλλά και τι υπαγορεύουν οι ανάγκες των εταιρειών.

Η σύνταξη του Οδηγού στοχεύει επίσης στην ενημέρωση των κοινωνικών εταίρων, αλλά και των μάνατζερ, επειδή αναπτύσσει τα ήδη τεκμηριωμένα πλεονεκτήματα που προκύπτουν από τις δοκιμασμένες πρωτοβουλίες και τις διευθετήσεις που συνομολογούνται μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών. Η ευελιξία σε επίπεδο εταιρείας εξετάσθηκε στις δύο βασικές μορφές της: στην «οργανωσιακή ευελιξία» που εφαρμόζεται με διαδικασίες, στην οργάνωση της εργασίας και συνδέεται συνήθως με στόχους ανάπτυξης και καλύτερης απόδοσης της επιχείρησης και στην «ευελιξία στον εργάσιμο χρόνο», που προσφέρει επιλογές στους εργαζομένους για τηλεργασία, μερική απασχόληση, «λογαριασμούς» εργάσιμου χρόνου και ευέλικτα ωράρια, που υπηρετούν ευρύτερους κοινωνικούς στόχους.

Σύμφωνα με τον Οδηγό, οι εταιρείες που μελετήθηκαν έχουν πετύχει πολύ θετικά αποτελέσματα από τον τρόπο με τον οποίο εφάρμοσαν την ευελιξία στο προσωπικό τους και, συγκεκριμένα, σε έξι συγκεκριμένους δείκτες: στην παραγωγικότητα, στην καινοτομία, στην εξισορρόπηση εργασίας / ζωής, στην υγεία, στην απασχολησιμότητα και στην ευελιξία. Εννοείται, πάλι, ότι η κάθε μία από αυτές αντιλαμβάνεται με διαφορετικό τρόπο την έννοια της ευελιξίας και έχει διαφορετικούς λόγους για να την εφαρμόσει. Με κοινό παρονομαστή, όμως, την κοινή διαπίστωση ότι «τα οφέλη που εισέπραξαν οι εταιρείες, συνδέονται στενά με τους λόγους για τους οποίους εφάρμοσαν τα μέτρα αυτά».