Tου Γιωργου Μαντελα

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ο Σουν Τζου για να αντιληφθεί την αξία του αιφνιδιασμού. Ούτε να έχει εντρυφήσει στον Κλαούσεβιτς. Υπάρχουν και πιο απλοί τρόποι για να κινηθεί αποτελεσματικά στο «πεδίο της μάχης». Ας ξεκινήσει από τα απλά. Για παράδειγμα, να μη βγάλει το σχέδιο δράσης σε... δημόσια διαβούλευση. Εκτός και αν στόχος του είναι να το σχολιάσουν οι εχθροί. Ετσι, μπορεί να προάγει τη δημοκρατία, αλλά θα χάσει σίγουρα τον «πόλεμο».

Ειναι άγνωστο αν στον υπουργό Οικονομικών αρέσει το διάβασμα. Από ένστικτο και μόνο όμως μπορεί να καταλάβει, χωρίς να διαβάσει την «Τεχνική», ότι ήταν λάθος τακτικής το γεγονός ότι έσπευσε να ανοίξει όλα τα χαρτιά του, από τώρα, για τη φορολογική πολιτική που πρόκειται να εισαγάγει από τον Μάρτιο.

Αφού δεν κινήθηκε κεραυνοβόλα, όπως όλη η αγορά περίμενε, τώρα έδωσε στον «εχθρό» όλο τον χρόνο για να προετοιμάσει την άμυνά του. Το παράδειγμα των βασικών μετόχων εισηγμένων εταιρειών που ενεργοποιούν παλιές εταιρικές μερίδες, για να αποφύγουν τον φόρο που έρχεται, είναι ενδεικτικό. Σημειώστε και μια ακόμα αντίδραση που επίκειται: Δεν είναι λίγοι εκείνοι που τις τελευταίες μέρες κοιτάζουν τις τραπεζικές καταθέσεις τους, σκεφτόμενοι τι να τις κάνουν. Αφού ο κ. Παπακωνσταντίνου ανακοίνωσε ότι κάποια στιγμή το 2010 θα τις αξιοποιήσει για το πόθεν έσχες, τη φορολόγηση και ποιος ξέρει για τι άλλο ακόμα, λογαριάζουν ότι ήρθε η ώρα να τις μεταφέρουν κάπου αλλού. Αλλωστε, στην Ελλάδα τις είχαν φέρει γιατί αρχές του 2009 έδιναν εξαιρετικές αποδόσεις, λόγω έλλειψης ρευστότητας. Τώρα, η αποστολή τους τελείωσε. Οπότε…

Οπότε, το πιθανότερο είναι πως ο υπουργός Οικονομικών, όταν αποφασίσει να κάνει χρήση του μέτρου, θα βρει εκτεθειμένη μόνο τη «μαρίδα». Η οποία, ούτως ή άλλως, πληρώνει φόρους. Οσοι πραγματικά θα πρέπει να ελεγχθούν, θα έχουν φύγει. Αρα, άνθρακες ο θησαυρός.