Είναι περισσότερο από σίγουρο ότι θέτοντας το θέμα άρσης μονιμότητας στον ΟΤΕ, ο πρόεδρος του Οργανισμού κ. Π. Βουρλούμης γνωρίζει εκ των προτέρων ότι δεν θα το επιτύχει. Πώς άλλωστε θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο, αφού, όπως είχε παραδεχθεί, βρίσκεται υπό προθεσμία στον Οργανισμό, μη έχοντας κυβερνητική στήριξη. Ωστόσο, θέτοντας το θέμα, ξεκίνησε τη συζήτηση που είχε υποσχεθεί να ξεκινήσει η προηγούμενη κυβέρνηση μιλώντας για διαρθρωτικές αλλαγές στις ΔΕΚΟ, αλλά που ποτέ δεν το έπραξε.

Η ίδια, άλλωστε, κυβέρνηση δίστασε να εφαρμόσει το μοντέλο ΟΤΕ για τους νεοπροσληφθέντες σε άλλες ΔΕΚΟ. Το ίδιο έπραξε και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Η τελευταία, αν και θα μπορούσε να επικαλεστεί τον νόμο 3429/2005 για τις ΔΕΚΟ στη ΔΕΗ, στις νέες προσλήψεις, τελικά επικρότησε τη θέση των συνδικαλιστών για προσλήψεις βάσει του Εσωτερικού Κανονισμού Προσωπικού της ΔΕΗ.

Υπό αυτό το πρίσμα, είναι σίγουρο ότι οι συνδικαλιστές της ΟΜΕ-ΟΤΕ θα απαντήσουν μ’ ένα ξερό «όχι» στην πρόταση Βουρλούμη. Κανένας συνδικαλιστής δεν θα βάλει την υπογραφή του σε ένα τέτοιο μέτρο, ακόμη κι αν ήταν ιδεολογικά ταυτισμένος με τον πρόεδρο του ΟΤΕ. Ειδικά σήμερα, που η ΟΜΕ-ΟΤΕ ελέγχεται από την ΠΑΣΚΕ. Η τελευταία, μάλιστα, επιτέθηκε στη διοίκηση του κ. Βουρλούμη, κάνοντας λόγο για αυξήσεις στο ανώτατο μάνατζμεντ του ΟΤΕ της τάξης του 5% –πάνω από 5.000 ευρώ τον μήνα ανά στέλεχος– την επομένη των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου 2009. Τέλος, η ΠΑΣΚΕ-ΟΤΕ έχει εισηγηθεί την έναρξη δυναμικών κινήσεων και απεργιακών κινητοποιήσεων.

Ωστόσο, ο «σπόρος» για την άρση της μονιμότητας στον ευρύτερο δημόσιο τομέα έχει τεθεί και πλέον το θέμα θα απασχολήσει την κοινωνία και την πολιτεία. Για τον ΟΤΕ το θέμα της μονιμότητας των εργαζομένων είναι ζωτικής σημασίας. Ο ίδιος, εκτός από τους βαρείς κανόνες λειτουργίας του ως ΔΕΚΟ, υφίσταται και τη ρύθμιση ως πρώην μονοπώλιο. Μέχρι σήμερα, ο τηλεπικοινωνιακός οργανισμός έχει χάσει το 10% των γραμμών του στη σταθερή τηλεφωνία και αυτή η διαρροή πελατών συνεχίζεται με ισχυρή ένταση. Ετσι, το αίτημα άρσης της μονιμότητας του κ. Βουρλούμη είναι «εκ των ων ουκ άνευ», με δεδομένο ότι δεν είναι δυνατόν να αποτραπεί η ρύθμιση που επιβάλλεται και από την κοινοτική νομοθεσία. Στην πράξη, η διοίκηση του ΟΤΕ θεωρεί πιο εύκολο να επιτευχθεί η αλλαγή εργασιακών σχέσεων στον ΟΤΕ, παρά ο τερματισμός της ρύθμισής του ως πρώην μονοπωλίου.

Πολλοί χαρακτηρίζουν ιδιαίτερα μαξιμαλιστικά τα αιτήματα της διοίκησης του ΟΤΕ, ειδικά σε μια περίοδο που δεν έχει κυβερνητική στήριξη. Εκτιμούν δε ότι ο πραγματικός στόχος είναι το «ψαλίδισμα» των επίσης μαξιμαλιστικών αιτημάτων των συνδικαλιστών για αυξήσεις, επιδόματα κ. λπ. εν όψει της Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας του 2010. Σημειώνεται ότι το προεδρείο της ΟΜΕ-ΟΤΕ προσήλθε στον διάλογο με περισσότερα από εξήντα (60) αιτήματα, έκτασης έξι σελίδων, σε μια εποχή που όλοι αναμένεται να «σφίξουν» περαιτέρω το ζωνάρι τους.

Ωστόσο, φαίνεται ότι για τον κ. Βουρλούμη, που κινείται με τις «ευλογίες» της Deutsche Telekom, προέχει η δημιουργία ενός θέματος που δεν θα λύσει ο ίδιος, αλλά θα μείνει παρακαταθήκη στον διάδοχό του.