Του Γιαννη Kοτοφωλου

Τι περιμένει να ακούσει ο κόσμος της οικονομίας από την ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, στο τέλος της εβδομάδας; Απάντηση: Περιμένει μεγάλες πολιτικές, που θα του αναπτερώσουν τις ελπίδες, δημιουργώντας προϋποθέσεις για νέες δουλειές (που σήμερα κλείνουν), νέες επενδύσεις, νέα έργα, θέσεις απασχόλησης, εισοδήματα. Οικονομία στην πράξη σημαίνει δουλειές. Και για τους επιχειρηματίες και για τους εργαζομένους. Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι η ανάπτυξη και αυτό περιμένει να ακούσει ο κόσμος. Πολιτικές, δηλαδή, σε ένα κομμάτι, όπου η κυβέρνηση δεν έχει να επιδείξει τίποτε το αξιόλογο μέχρι στιγμής. Τίποτε, κατά γενική ομολογία!

Παρά τις μεγάλες και δύσκολες αποφάσεις που πήρε η κυβέρνηση για τη δημοσιονομική εξυγίανση, καθυστερεί αδικαιολόγητα να πάρει τις συνοδευτικές αποφάσεις που αφορούν την ανάπτυξη και οι οποίες είναι αφενός πολύ πιο καθοριστικές για το μέλλον της οικονομίας και αφετέρου πολύ πιο αποδεκτές. Ακόμη και μετά τα μέτρα για την αντιμετώπιση του δημοσιονομικού προβλήματος και την αναχαίτιση του διογκούμενου χρέους, τίποτε ουσιαστικό δεν πρόκειται να συμβεί, εάν δεν ολοκληρώσει την πολιτική της με αποφάσεις γενναίες, που θα ξαναβάζουν την οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης. Η οικονομία θα βυθιστεί σε μακροχρόνια ύφεση, με οδυνηρές συνέπειες για τα φτωχότερα, κυρίως, κοινωνικά στρώματα. Απόδειξη ότι, παρά τα σκληρά μέτρα, οι επιδόσεις των τελευταίων μηνών στα έσοδα και τις δαπάνες είναι κατώτερες των προσδοκιών. Οι θυσίες, με άλλα λόγια, κινδυνεύουν να πάνε χαμένες. Το μείζον ζήτημα είναι η ανάπτυξη και έπεται η συναίνεση.

Την προηγούμενη Κυριακή γράφαμε τι πέτυχαν και πού οφείλεται το ξεπέταγμα της Γερμανίας, κυρίως, αλλά και της Σουηδίας, οι οποίες σημειώνουν σημαντικούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης, αφήνοντας τους άλλους Ευρωπαίους πίσω: Σε ένα σοβαρό σχέδιο για την ανάπτυξη της οικονομίας τους, στη βάση των νέων δεδομένων μετά την κρίση και των νέων προκλήσεων της παγκοσμιοποίησης, θωρακισμένο από την απαραίτητη μίνιμουμ κοινωνική και πολιτική συναίνεση. Η οικονομία από μόνη της, ειδικά κάτω από πολύ πιεστικές συνθήκες, είναι αδύνατο να σταθεί και να προχωρήσει εάν δεν περιβάλλεται από την απαιτούμενη κοινωνική αποδοχή και τη στοιχειώδη πολιτική συναίνεση. Είναι ένα θέμα που δεν αφορά μόνο το κυβερνών κόμμα, αλλά και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τα συνδικάτα των εργαζομένων, τις ενώσεις των εργοδοτών, τη δημόσια διοίκηση σε μεγάλο βαθμό.

Η πολιτική συμφωνία αποτελεί πάντα ένα θεμελιώδες πλαίσιο για την οικονομική στρατηγική ενός τόπου, την προοπτική του στο μέλλον. Διαφορετικά δεν γίνεται. Χρειάζεται, λοιπόν, ένα καινούργιο κοινωνικό συμβόλαιο ας πούμε και μία διακομματική συνεννόηση για να επιλυθούν τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα. Αυτό είναι το δεύτερο κρίσιμο κεφάλαιο, το οποίο περιμένει πώς και πώς ο κόσμος της οικονομίας, μαζί με τις μεγάλες αποφάσεις για την ανάπτυξη. Στην οικονομία δεν υπάρχουν δογματισμοί. Το αποτέλεσμα μετράει για τον κόσμο, για όλο τον κόσμο. Τώρα συνεπώς είναι η ώρα να ξεκόψει η χώρα από το μίζερο και νοσηρό παρελθόν της και σε αυτό μπορούν να παίξουν έναν πολύ εποικοδομητικό ρόλο και τα μέσα ενημέρωσης. Να αποκολλήσει από τον μικροκομματισμό και τον λαϊκισμό το πολιτικό σύστημα...