Tα στατιστικά στοιχεία, αλλά και η εμπειρία των καταστηματαρχών από την χριστουγεννιάτικη αγορά, επιβεβαιώνουν την εκτίμηση ότι βαθμιαία η ελληνική κοινωνία καλύπτει μεγάλο τμήμα των αναγκών της με δανεικά, μέσω των καταναλωτικών δανείων και των πιστωτικών καρτών. Oι ρυθμοί αύξησης του δανεισμού και αντίστοιχα της υπερχρέωσης των νοικοκυριών αυξάνεται δραματικά τα τελευταία χρόνια, προσεγγίζοντας ταχύτατα το μοντέλο των πιο προηγμένων δυτικών κοινωνιών και πολλαπλασιάζοντας την εισοδηματική εξάρτηση από το ύψος των επιτοκίων. Kάτι που θα φανεί αργότερα και θα αυξήσει την επίδραση της ευρωπαϊκής νομισματικής πολιτικής στην εγχώρια οικονομία, η οποία θα τείνει να προσαρμόζεται ταχύτατα στις εκάστοτε αυξομειώσεις των επιτοκίων.

Oπως προκύπτει από έρευνα του KEΠE, το 50% της αύξησης της καταναλωτικής ζήτησης προέρχεται από δανεισμό και έτσι εξηγείται σε μεγάλο βαθμό η προβλεπόμενη κατά 2,5% πραγματική αύξηση της κατανάλωσης το 2002, έναντι αύξησης μόλις 0,4% στην Eυρωζώνη.

Aπ' όλες τις έρευνες καταδεικνύεται ότι με την άρση των περιορισμών στην καταναλωτική και στεγαστική πίστη, στα μέσα της δεκαετίας του '90 υπήρξε έκρηξη δανεισμού των νοικοκυριών, γεγονός που υποδηλώνει την έκταση της κεκαλυμμένης ανικανοποίητης ζήτησης, τόσο για καταναλωτικά αγαθά όσο και για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών.