Της Χριστινας Κοψινη

«Ο μεγάλος κίνδυνος για το Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής (όπως είναι ο επίσημος τίτλος του Ταμείου για την αντιμετώπιση της φτώχειας) προέρχεται από τις πιέσεις που θα δεχτεί από κομματικούς παράγοντες είτε για τις περιοχές που θα ενισχυθούν, είτε για τις ομάδες πληθυσμού που θα ευνοηθούν από τις δράσεις του» διευκρινίζει ο άνθρωπος που τοποθετήθηκε πρόσφατα στη θέση του προέδρου. Γι’ αυτό το λόγο, ο κ. Αναλυτής ζητεί από το πολιτικό σύστημα «να μην υπονομεύσει τον θεσμό, εντάσσοντάς το στις μικροπολιτικές των παροχών που εξασφαλίζουν τη βουλευτική πελατεία». Σε μια εποχή «επαγρύπνησης», όπως χαρακτηρίζει τη συγκυρία «είναι απαραίτητο να διατυπώσουν τα κόμματα προτάσεις και σχέδια για τις δράσεις του Ταμείου».

Δεν κρύβει τον φόβο του να στελεχωθεί το Ταμείο με ανθρώπους που δεν θα έχουν «κοινωνική και οικονομική εμπειρία», ενώ μεγάλη σημασία δίδει και στη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου, το οποίο όπως αναφέρει «πρέπει να απαρτίζεται από παράγοντες με κύρος, γνώσεις και εμπειρίες από την οικονομία και την κοινωνία». Αλλά και στο προσωπικό, πρέπει να ενταχθούν «νέοι άνθρωποι με διάθεση, έστω κι αν δεν έχουν εμπειρία», επιμένει ο κ. Αναλυτής.

Προβλέπει ότι τα μεγάλα προβλήματα από τη διεθνή κρίση θα φανούν στην Ελλάδα με σχετική υστέρηση προς τα τέλη του 2009. Για όλους όσοι γνωρίζουν τον κ. Νίκο Αναλυτή, ξέρουν ότι δεν αρέσκεται σε ακραίες εκφράσεις, ακόμη κι όταν η συζήτηση αφορά ακραίες καταστάσεις και προβλήματα.

Ωστόσο, μιλώντας για τις επιπτώσεις της απόλυτης φτώχειας, στη συνάντηση με την «Κ», χρησιμοποίησε τις πιο ακραίες εκφράσεις. Μίλησε για το «κοινωνικό μίσος» στο οποίο όπως λέει «οδηγεί το συναίσθημα της αδικίας και η επικράτηση της αντιθετικότητας από τις ακρότητες στις οποίες παρασύρει η παγκοσμιοποίηση τόσο τον πλούτο όσο και τη φτώχεια».

Το Ταμείο για τη φτώχεια είναι εξαιρετικά φτωχό. Γι’ αυτό και το πρώτο αίτημα που θα θέσει στις συναντήσεις που ξεκινά με τους υπουργούς Οικονομίας και Απασχόλησης (ήδη τη Δευτέρα θα συναντηθεί με την κ. Πετραλιά) αφορά τους πόρους.

Τα μόνα σίγουρα αποκτήματα του Ταμείου είναι η επιχορήγησή του με τα 100 εκατομμύρια από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, ένα εξαιρετικά υψηλό ποσοστό φτώχειας που υπερβαίνει το 20% στην Ελλάδα και εκατοντάδες προτάσεις βουλευτών και υπουργείων για το πώς πρέπει να διατεθούν τα πρώτα κονδύλια. Υπάρχει δέσμευση για συμπληρωματική ενίσχυση με το ποσό των 250 εκατομμυρίων ευρώ, αλλά «ακόμη είμαστε στην αρχή» καταλήγει ο πρόεδρος του Ταμείου φτώχειας.