Ενας από τους πλέον κρατικοδίαιτους τομείς της ελληνικής επιχειρηματικότητας είναι αυτός των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ). Με λεφτά που μοιράζονται αφειδώς από το ελληνικό Δημόσιο, στην πραγματικότητα χωρίς κανέναν έλεγχο, αφού τον μόνο σκοπό που εξυπηρετούν είναι της οικονομικής υποστήριξης εντύπων, προσκείμενων ή όχι στην εκάστοτε κυβερνητική παράταξη, αυτό δεν έχει και τόση σημασία. Ετσι συντηρείται η πολιτική της πολυδιάσπασης στα ΜΜΕ, που εξυπηρετεί κάθε εκτελεστική εξουσία, η οποία, για ευνόητους λόγους, προτιμά έναν Τύπο ζημιογόνο κι άρα εξαρτώμενο οικονομικά από την ίδια, παρά έναν Τύπο οικονομικά υγιή κι άρα έτοιμο, ανά πάσα στιγμή, για πραγματική κι όχι a la carte κριτική. Στην πραγματικότητα, η συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ στην Ελλάδα σήμερα, όπως προκύπτει κι από τα οικονομικά στοιχεία που παρατίθενται παρακάτω, αποτελούν πολλές, μικρές «Ολυμπιακές Αεροπορίες». Με τις κρατικές ενισχύσεις τους, έμμεσες (χορηγίες, σπόνσορινγκ) κι άμεσες (καταχωρίσεις, «πληρωμένα»), τους αρνητικούς τους ισολογισμούς (όσα από αυτά δηλαδή εκδίδουν ισολογισμούς, στους οποίους εξαιρετικό ενδιαφέρον συγκεντρώνουν τα «ψιλά γράμματα» των ορκωτών λογιστών, με τη μορφή «παρατηρήσεων»), τους απλήρωτους λογαριασμούς (τηλεφώνων, ηλεκτρικού ρεύματος), τις φορολογικές παραβάσεις (αφού οι ελεγκτικοί μηχανισμοί μπαίνουν στα λογιστήρια ακόμη κι ως κομιστές «μηνυμάτων») κ.λπ., κ.λπ.