Tου Παντελη Mπουκαλα

Οτι το Ισραήλ χρησιμοποιεί «βρώμικα μέσα» στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του εναντίον του Λιβάνου δεν το καταγγέλλουν μόνο αξιωματούχοι του ΟΗΕ (η ύπατη αρμοστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά και ο ίδιος ο Κόφι Ανάν που χαρακτήρισε σκόπιμη ενέργεια τον βομβαρδισμό παρατηρητηρίου), μη κυβερνητικές οργανώσεις, πολιτικοί ποικίλων χωρών (ακόμα και υφυπουργός της κυβέρνησης του εξακολουθητικά φιλοπόλεμου Τόνι Μπλερ), πρόεδροι δημοκρατιών και διανοούμενοι απ’ όλο τον κόσμο, ανάμεσά τους και πολλοί εβραϊκής καταγωγής. Το καταγγέλλουν και Ισραηλινοί πολίτες που, ενόσω ο πόλεμος θολώνει αισθήματα και ιδέες, κατορθώνουν να διατηρούν τη διαύγειά τους, υπερπολύτιμη για όλους, εμπλεκομένους και μη. Ανάμεσά τους 38 κινηματογραφιστές («αντιστεκόμαστε στην ωμότητα της ισραηλινής πολιτικής»), ο Γκίντεον Λεβί, που καυτηριάζει στη «Χααρέτζ» τα «βρώμικα μέσα» και χαρακτηρίζει «άσκοπο» τον πόλεμο, «για το τίποτα», και ο πανεπιστημιακός Ζεέβ Μαόζ, που υπογραμμίζει την «πικρή αλήθεια» ότι «στο ηθικό πεδίο δεν έχουμε κανένα πλεονέκτημα».

Είναι δύσκολο να ειπωθεί ότι μια χώρα σφυροκοπείται επί τρεις εβδομάδες «για το τίποτα». Η «νέα Μέση Ανατολή» που ονειρεύεται η Κοντολίζα Ράις και οι ανώτεροί της δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί επί χάρτου, σε γραφεία διασκέψεων. Τα «μεγάλα έργα» απαιτούν τελετουργικές θυσίες, ακόμα κι αν πρόκειται για τη θυσία ενός λαού, όπως τώρα ο λιβανέζικος. Και βέβαια απαιτούν βρώμικα μέσα, που παραμένουν βρώμικα όσο κι αν η προπαγάνδα επιχειρεί (όταν δεν τα αποσιωπά) να τα παρουσιάσει σαν υποχρεωτικά ή και σαν νόμιμα.

Ποια τα βρώμικα μέσα; Οι βόμβες φωσφόρου, τα βομβιδοφόρα βλήματα, που, όπως καταγγέλλει το Παρατηρητήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, εξαπολύονται σε κατοικημένες περιοχές, οι επιθέσεις εναντίον ασθενοφόρων, προσφυγικών καραβανιών και παρατηρητηρίων του ΟΗΕ. Κι αν την πρώτη φορά οι κυανόκρανοι απλώς τραυματίστηκαν, τη δεύτερη σκοτώθηκαν τέσσερις παρατηρητές. Κι όμως. Το παρατηρητήριο βρισκόταν στη θέση του επί χρόνια. Οι συντεταγμένες του ήταν «αποθηκευμένες» στη μνήμη των μαχητικών, μετά δε τις πρώτες οβίδες, οι του ΟΗΕ ειδοποίησαν πανικόβλητοι τους Ισραηλινούς ότι τους είχαν θέσει στο στόχαστρό τους. Κι όμως. Οι πολυβολητές συνέχισαν το «κατά λάθος» έργο τους. Κι όμως. Οι πολιτικοστρατιωτικοί τους προϊστάμενοι δεν παραδέχονται την καταφανή και αποδεδειγμένη ενοχή τους και, με μια αλαζονεία που δεν παύει να εκπλήσσει, ανακοινώνουν «έρευνες». Κάτι τέτοιο πράττουν και οι Αμερικανοί όποτε σαρώνουν «κατά λάθος» οικογένειες αμάχων. Αλλά θα πρόκειται για σύμπτωση.