Χωρίς φάρμακα

Κύριε διευθυντά

Από πέρυσι το καλοκαίρι, οπόταν επετεύχθη η ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων των ανεξαρτήτως Απασχολουμένων Επαγγελματιών, ΕΤΑΑ μέσα στα οποία περιλαμβάνεται και το Ταμείο Ασφαλίσεως Συμβολαιογράφων (ΤΑΣ), έλαβαν χώρα και τα παρακάτω παράδοξα: Αναφέρομαι κυρίως στον κλάδο Υγείας του ΤΑΣ, ο οποίος από καιρού υπολειτουργεί, τελευταία όμως έχει πλήρως αποδιοργανωθεί, με την αιτιολόγηση ότι δεν επαρκεί το υπαλληλικό προσωπικό του.

Ενδεικτικά: μέχρι της αρχές Αυγούστου 2010 οι καρκινοπαθείς ασφαλισμένοι του ΤΑΣ προμηθεύονταν, από τα κατά τόπους φαρμακεία, δωρεάν (με ολική επιχορήγηση από το ταμείο) τα φάρμακα π.χ. για το σαγχαρώδη διαβήτη, υπέρταση, χοληστερίνη κ.λ.π. αφού είναι πασιφανώς γνωστόν, ότι οι παραπάνω παθήσεις (σωρευτικά ή μη) ενεργούν επιβαρυντικά στους πάσης φύσεως καρκίνους. Εκτοτε οι ασφαλισμένοι (καρκινοπαθείς) ειδοποιήθηκαν ότι για την προμήθεια των φαρμάκων τους θα έπρεπε στο εξής να καταβάλουν στα φαρμακεία την προβλεπομένη για όλους τους ασφαλισμένους χρηματική κράτηση (10-25%). Αμέσως κατόπιν (στα μισά του Αυγούστου 2010), ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης (και μόνον αυτός κατ’ εξαίρεση από όλους τους άλλους φαρμακευτικούς συλλόγους της Ελλάδος) απεφάσισε και επέβαλε όπως, τα φάρμακα των ασφαλισμένων στο ταμείο, πληρώνονται στα φαρμακεία εις το ακέραιον της τιμής τους με τη δικαιολογία ότι έτσι συμφωνήθηκε με το ΤΑΣ, το οποίο εν καιρώ θα επέστρεφε (εις χρόνον αόριστον) στους ασφαλισμένους τα καταβληθέντα (μείον τις κρατήσεις).

Πρέπει εδώ να τονισθεί ότι η εις ολόκληρον καταβαλλόμενη αξία των φαρμάκων (για τον ασφαλισμένο και την οικογένειά του) από τους ασθενείς συνταξιούχους του ΤΑΣ, απορροφά το (1/4) περίπου της μηνιαίας χορηγουμένης συντάξεως) και από τα δύο Ταμεία (Ταμείο Νομικών και ΤΑΣ). Ο κλάδος Υγείας εις τον οποίον προσωπικά απευθύνθηκα, τηλεφωνικώς και εγγράφως, κατ’ επανάληψη, αποστέλλοντας αποδείξεις πληρωμής των φαρμάκων, δεν ευαρεστήθηκε να απαντήσει καν, δίνοντας λύση στο υπάρχον πρόβλημα. Κατόπιν τούτων επισκέφθηκα προσωπικώς τη Διεύθυνση του Κλάδου Υγείας του ΤΑΣ στην Αθήνα, η απάντηση δε που έλαβα ήταν ότι τα χρήματα μεν υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχουν υπάλληλοι για την εξυπηρέτηση των συνταξιούχων με την αόριστη δικαιολογία ότι δεν επιτρέπεται ο διορισμός τους από το υπουργείο Υγείας. Η προτροπή από μέρους του Ταμείου ήταν στερεότυπη. Φωνάξτε, διαμαρτυρηθείτε!! Επομένως –ευλόγως νομίζω– ότι εκφράζω αυτήν τη διαμαρτυρία μου προς πάσα κατεύθυνση, εφόσον ουσιαστικά η προτροπή σε μας να φωνάξουμε, στην ουσία μάς παραπέμπει σε δίλημμα, δηλαδή υποδεικνύει τον τρόπο πώς πρέπει να πεθάνουμε: είτε δηλαδή από αφραγκία είτε από αφαρμακία. Το Ταμείο Ασφαλίσεως Συμβολαιογράφων και τα φαρμακεία υποδεικνύουν πώς πρέπει να πεθάνουμε, προτείνοντάς μας τους δύο παραπάνω τρόπους.

Δικαιολογημένα λοιπόν προκύπτει ότι η αποστολή και το καθήκον των ασφαλιστικών ταμείων και των φαρμακευτικών συλλόγων είναι να βοηθούν τους ανθρώπους (και επομένως τους ασφαλισμένους) να επιβιώνουν και όχι να προτάσσουν αορίστως άλλου είδους σκοπιμότητες που εκφεύγουν των νομίμων υποχρεώσεών των.

Νικολαος Δεληβοριας - Συνταξιούχος συμβολαιογράφος / Θεσσαλονίκη

Τα ΕΛΤΑ

Κύριε διευθυντά,

Απίστευτο. Και, όμως, αληθινό. Ταχυδρομικό αντικείμενο, που ταχυδρομήθηκε στα ΕΛΤΑ των Αμπελοκήπων την 1η Νοεμβρίου 2010, έφθασε στον Γέρακα στις 18 Ιανουαρίου 2011. Χρόνος: 2 μήνες και 18 μέρες.

Και 1.000 φορές τον γύρο του κόσμου να είχε κάνει, θα είχε φθάσει στον προορισμό του πιο γρήγορα. Και το πρώτο, εντελώς ξαφνικά κι απροσδόκητα, ήρθε μετά παρέλευση δύο μηνών και 18 ημερών. Ο παροιμιώδης λόγος: «Κάλλιο αργά παρά ποτέ» εδώ δεν ισχύει καθ’ ολοκληρίαν. Είναι άλλα τα μάτια της πέρδικας καιι άλλα της κουκουβάγιας.

Δεν ξέρω, αν αυτό, που συμβαίνει με τον γράφοντα, συμβαίνει και με άλλους πολίτες. Πολλά ταχυδρομικά αντικείμενα έρχονται με πολλή καθυστέρηση και κάποια άλλα με απίστευτη καθυστέρηση. Αλλα, δε, χάνονται και δεν φθάνουν ποτέ στον προορισμό τους. Του γράφοντος έχουν χαθεί έως τώρα περί τα 25. Τα ΕΛΤΑ έχουν γι’ αυτό διπλή ευθύνη, ευθύνη ηθική και ευθύνη νομική. Ηθική μεν, διότι δεν είναι ορθό και πρέπον ούτε να καθυστερούν και «ενίοτε» απίστευτα ούτε και να χάνονται χωρίς λόγο και αιτία και να μη φθάνουν ποτέ στον παραλήπτη τους. Νομική, δε, διότι έχουν εκ του νόμου την απαράβατη υποχρέωση να τα διακινούν με ταχύτητα και με ασφάλεια. ΕΛΤΑ = Ελληνικά Ταχυδρομεία. Και όχι: ΕΛΤΑ = Ελληνική Ταλαιπωρία.

Δημητρης Γ. Μπρανης

Το «ευέλικτο» σχήμα της Ν.Δ.

Κύριε διευθυντά

Οκτώ δεκάδες «ιδεολόγοι» του κόμματος τοποθετήθηκαν από τον αρχηγό «σε θέσεις μάχης» για τη... σωτηρία της πατρίδας!

Κακόμοιρη και δύσμοιρη Ελλάδα, τι τραβάς από τους... πατριώτες που σε κουμαντάρουν αυτά τα σαράντα χρόνια της ντροπής και της χολέρας.

Πρόκειται για ένα «ευέλικτο» κράμα ικανοποίησης ατομικών φιλοδοξιών και κομματικών αναρριχήσεων, το οποίο αποδεικνύει την ιδεολογική γύμνια της... φιλελεύθερης παράταξης. Πρόκειται για το «ευέλικτο» σχήμα, το οποίο επιβεβαιώνει απόλυτα την κοινωνιολογική διαπίστωση του Μαρξ, που έγραφε: «Το τι είναι οι άνθρωποι δεν καθορίζεται από τη συνείδησή τους, αλλά, αντίθετα, το κοινωνικό τους είναι καθορίζει τη συνείδησή τους» (Πρόλογος στην Πολιτική Οικονομία του 1859. Ανάλυση και παρουσίαση αυτού του «νόμου» βλ. στο πρόσφατο έργο μου: «Η Κομμουνιστική Ουτοπία», εκδ. «Κάδμος», 2010, σελ. 45 επ.). Αυτό σημαίνει ότι πολλοί τομεάρχες της Ν.Δ. δεν θα ήταν αυτό που λένε τώρα ό,τι είναι αν δεν έπιαναν την καρέκλα. Θα είχαν άλλη συνείδηση, που θα συμβάδιζε με το άλλο «είναι». Πρόκειται για επαναλαμβανόμενη διαπίστωση ότι το ατομικό συμφέρον, το «εγώ» αποτελεί τον θεμελιώδη νόμο κίνησης της Ιστορίας και της κοινωνίας και αυτό αποτελεί την ανθρώπινη φυσιολογική λειτουργία. Ολα τ’ άλλα είναι φληναφήματα!

Χωρίς το «εγώ», χωρίς το ατομικό συμφέρον, τίποτα δεν κινείται. Πίσω από αυτήν την αδυσώπητη αλήθεια κρύβονται οι άνθρωποι φορώντας τις κάθε λογής μάσκες.

Π. Λ. Παπαγαρυφαλλου

Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος

Κύριε διευθυντά

Το ρητορικό ερώτημα «πού είναι το Ναυτικό Μουσείο», που δημοσιεύτηκε στις 6/2/11 στην «Καθημερινή», ξένισε λιγάκι και δικαιολογημένα βέβαια, τους θαλασσινούς και όχι μόνο, αναγνώστες της. Το Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος (ΝΜΕ) γι’ αυτούς που πιθανόν δεν το γνωρίζουν, είναι το μεγαλύτερο και αρτιότερο ναυτικό μουσείο στη χώρα και χάρη στο φιλότιμο, το ζήλο και την εργατικότητα αυτών που το στελεχώνουν υπερνικάει την πάγια κρατική αδιαφορία και αγωνίζεται με επιτυχία για την προστασία της ναυτικής μας κληρονομιάς. Πέραν όμως του «μουσειακού» έργου που προσφέρει, εκπροσωπεί επάξια την Ελλάδα στο εξωτερικό, διοργανώνει εκθέσεις, διαλέξεις και ομαδικές, μαθητών κυρίως, ξεναγήσεις. Επίσης, εκτός από το πολύ αξιόλογο περιοδικό του «Περίπλους Ναυτικής Ιστορίας» παρουσιάζει και πολύ πλούσιο, βραβευμένο μάλιστα από την Ακαδημία Αθηνών, εκδοτικό έργο από μέλη του διακεκριμένους συγγραφείς που εργάζονται ανιδιοτελώς φυσικά. Ετσι, ένα λεπτομερές και σωστό ρεπορτάζ από τα ΜΜΕ κι ιδιαίτερα από την έγκριτη «Καθημερινή» θα ωφελούσε αφάνταστα τους σκοπούς του Μουσείου.

Φριξος Δημου – Μέλος ΝΜΕ

Πολιτικό χρήμα

Κύριε διευθυντά

Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εσωτερικών κωλυσιεργούν στην αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για το «πολιτικό χρήμα». Λέγεται πως η αιτία είναι η άρνηση του ΚΚΕ να ονομαστικοποιηθούν, να ελέγχονται και να δημοσιεύονται οι εισφορές μελών / φίλων του κόμματος. Και πράγματι υπάρχουν δύο αρχές, οι οποίες συγκρούονται: από τη μία η διαφάνεια και από την άλλη, τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα των πολιτών. Μια λειτουργική λύση θα ήταν οι εισφορές φυσικών προσώπων για ένα μικρό ποσό (π.χ. 100 ευρώ) ετησίως, να ονομαστικοποιούνται και να ελέγχονται από την αρμόδια Αρχή μεν, αλλά να μη δημοσιεύονται παρά μόνον σε ένα γενικό κωδικό ως «εισφορές φυσικών προσώπων», χωρίς ατομικές εγγραφές. Περαιτέρω, το κράτος δικαίου και τα όργανά του (ανεξάρτητες αρχές, δικαστήρια κ.λπ.) κατά τεκμήριο μπορούν να εγγυηθούν τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα των πολιτών, που θα βρίσκονται στο αρχείο της αρμόδιας Αρχής. Φυσικά, ο νόμος (όπως πρότεινε πρόσφατα και η Διεθνής Διαφάνεια - Ελλάς) θα πρέπει να επισύρει επιπλέον ποινές για τους παραβάτες, όπως η δραστική μείωση της κρατικής επιχορήγησης. Αλλιώς, θα είναι κενό γράμμα. Το ΚΚΕ, βέβαια, που παγίως ποδοπατάει τη λαϊκή κυριαρχία και το κράτος δικαίου (καταλήψεις λιμανιών, δρόμων, σχολών, «Δεν πληρώνω» κ.ά.), θα εξακολουθήσει να αντιδρά. Είναι, όμως, βέβαιο πως οι πολίτες θα αποδοκιμάσουν τη διαιώνιση της αδιαφάνειας στον δημόσιο βίο. Και, σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσει επιτέλους ποιο δρόμο θα ακολουθήσει: της Δημοκρατίας ή τη ζούγκλας;

Νικοσ Σωτηροπουλοσ – Δικηγόρος

Aπεργία και ασυδοσία

Kύριε διευθυντά

Oλος ο αστικός κόσμος της πρωτεύουσας παρακολουθεί κάθε μέρα τις συνεχιζόμενες απεργίες των συνδικάτων των εργαζομένων στις συγκοινωνίες. Oι απεργίες αυτές, που στόχο έχουν να συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση στις συγκοινωνίες, πράγμα αδύνατον με τις ζημίες που επιβαρύνουν τους φορολογουμένους, έχουν φθάσει στο απροχώρητο. Oι χιλιάδες πολίτες που θέλουν να πάνε στη δουλειά τους έχουν αγανακτήσει με την αντικοινωνική πολιτική μιας μικρής ομάδας συνδικαλιστών οι οποίοι δεν σέβονται τον ανίσχυρο οικονομικά πολίτη. Δεν επιτρέπεται μια μερίδα πολιτών να συνεχίζει την εγωιστική πολιτική εκβιασμού της πολιτείας.

Mήπως έφθασε η ώρα που πρέπει το κράτος να επέμβει;

Oλοι πρέπει να καταλάβουμε ότι στη Δημοκρατία το δικαίωμα στην απεργία έχει κάποιο τέλος. Δημοκρατία δεν είναι ασυδοσία. H υπομονή της πλειοψηφίας του λαού εξαντλήθηκε. H κοινωνία μας πρέπει να επιζήσει.

Θεμ. Xρ. Σαρακος – Eκάλη