Tης Γιωτας Συκκα

Είναι φυσικό να χαίρονται στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Μέσα σε τέσσερις μήνες δέχτηκε ένα εκατομμύριο επισκέπτες. Τη στιγμή που με τους καλύτερους υπολογισμούς περίμεναν ενάμισι εκατομμύριο τον χρόνο.

Ολα αυτά είναι μια καλή ευκαιρία για να δούμε τι μπορεί να κάνει ένα μουσείο όταν πριμοδοτείται από το υπουργείο Πολιτισμού, όταν θέλει πράγματι να έχει κοινό και να μη βολεύεται με 2.000 περαστικούς τον χρόνο.

Βέβαια, το Μουσείο της Ακρόπολης τα είχε όλα. Τεράστια δημοσιότητα, χρήματα και τους πολιτικούς να ασχολούνται διαρκώς μαζί του. Το θέμα είναι τι γίνεται με τα υπόλοιπα.

Σε όλη τη χώρα, τους μήνες που μας πέρασαν, άνοιξαν καινούργια μουσεία ή άλλα ανακαινίστηκαν και είναι πραγματικά χάρμα οφθαλμών. Ομως ώς εκεί. Ποιος έχει φτάσει στο διαμαντάκι της Βραυρώνας που ετοίμασε η Β΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων ή σε εκείνο της Μεσσηνίας, στο ιστορικό κέντρο της Καλαμάτας;

Στην εποχή της εικόνας και της πληροφορίας, έχει σημασία πώς κοινοποιείς ένα προϊόν στον κόσμο. Στην εποχή του Ιντερνετ, που μπορεί κάποιος να κλείσει εισιτήριο από την άκρη του κόσμου, δεν νοείται μεγάλα μουσεία να μην έχουν σελίδα στο Διαδίκτυο. Σελίδα που θα αποτελεί ζωντανή και διαρκή διαφήμιση του μουσείου και δεν θα εξυπηρετεί απλώς πρακτικά ζητήματα.

Να τι σημαίνει συνέργεια του πολιτισμού με τον τουρισμό, η νέα «καραμέλα» του υπουργείου Πολιτισμού. Από δω πρέπει να ανασκουμπωθούν οι διευθυντές.

Ο τουρίστας που φτάνει σε μια πόλη πρέπει να γνωρίζει εξ αρχής τι έχει να του προσφέρει το μουσείο της περιοχής, με ευσύνοπτα μικρά φυλλάδια, τα οποία θα διατίθενται από τα τουριστικά γραφεία.

Το ΥΠΠΟ ώς τώρα είχε χαϊδεμένο του, μόνο το Μουσείο της Ακρόπολης. Στην αρχή ήταν τα εγκαίνια και όλα τα μουσεία έκαναν στην άκρη. Υστερα είχαμε εκλογές και τώρα ενημέρωση των καινούργιων. Ομως η περιφέρεια σιωπά και κανείς πια δεν αντέχει άλλη πριμοδότηση στο Μουσείο της Ακρόπολης. Υπάρχουν κι άλλα μουσεία που θέλουν επισκέπτες.