Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini.gr

Πολλά μπορούν να ειπωθούν για την «απόφαση 511/18-1-08» του δικαστή κ. Δημητρίου Γαβαλά με την οποία διέταξε «προσωρινά την απόσυρση από τις σχολικές βιβλιοθήκες του βιβλίου της κ. Ερσης Σωτηροπούλου υπό τον τίτλο “Ζιγκ-Ζαγκ στις Νερατζιές”, μέχρις ότου εκδικασθεί η αγωγή του αιτούντος (σ.σ.: ο αιτών είναι ο γνωστός από το ρατσιστικό του πόνημα “Οι Εβραίοι” κ. Κωνσταντίνος Πλεύρης), περί οριστικής αποσύρσεως του προαναφερομένου βιβλίου». Και βεβαίως έχουν δίκιο όσοι ανατρίχιασαν με την απόσυρση ενός λογοτεχνικού βιβλίου, κάτι που θυμίζει παλιότερες εποχές - μέρα που ήταν χθες...

Το θέμα όμως δεν είναι καν αυτό. Δεν είναι καν το αυθαίρετο συμπέρασμα του δικαστή ότι «τα κείμενα του βιβλίου αυτού δεν έχουν σχέση με τη λογοτεχνία αλλά με την πορνογραφία». Ετσι κι αλλιώς, κάθε λογοκρισία απαξίωνε την λογοτεχνία ως πορνογραφία. Και άντε, να πιστέψει κάποιος ότι «η λογοτεχνία αναφέρεται σε ενήλικες, ενώ η παιδική λογοτεχνία αναφέρεται στις αγνές παιδικές ψυχές, που ο Θεάνθρωπος Χριστός τις ανέδειξε σε πρότυπο για τους ενήλικες με τη θεϊκή ρήση του “εάν δεν γίνετε σαν τα παιδιά, βασιλεία Θεού δεν θα κληρονομήσετε”». Παρά το γεγονός ότι αυτός ο ισχυρισμός είναι λάθος, βρίσκεται κατά κάποιο τρόπο εντός των πλαισίων της λογικής.

Το πρόβλημα της δικαστικής απόφασης όμως δεν είναι οι παρωχημένες αντιλήψεις. Είναι οι παράλογες. Δηλαδή πώς μπορεί να τεκμηριώσει κάποιος την απόσυρση ενός βιβλίου με τον ισχυρισμό ότι «πριν από σαράντα χρόνια, με το “εφάπαξ” αγόραζες σπίτι, σήμερα δεν αγοράζεις ούτε την πόρτα του σπιτιού, και σε λίγο δεν θα υπάρχει ούτε το εφάπαξ. Αυτό είναι πρόοδος;»(!) Ή τι δουλειά έχει ένα βιβλίο με το γεγονός ότι «κάποτε τα παιδιά έτρωγαν σπιτικό φαγητό, τώρα τρώνε επιβλαβή έτοιμα και πλαστικά φαγητά... Κάποτε η ατμόσφαιρα, η θάλασσα και η φύση ήταν πεντακάθαρες, σήμερα είναι μολυσμένες»(!) Ή πάλι τι σχέση έχει το λογοτέχνημα της κ. Σωτηροπούλου που αφορά την εφηβεία με τους (ανιστόρητους) ισχυρισμούς του δικαστή κ. Γαβαλά ότι «παίζονται κινηματογραφικές ταινίες για τα εγκλήματα των Γερμανών κατά των Εβραίων, αλλά αποκρύπτονται και αποσιωπούνται τα εγκλήματα των Εβραίων κατά των Παλαιστινίων, και τα εγκλήματα των ”συμμάχων” κατά των Γερμανών, όπως π.χ. στη Δρέσδη, όπου οι σύμμαχοι βομβάρδισαν και έκαψαν χιλιάδες γυναικόπαιδα»(!)

Ολα τα παραπάνω και πολλά περισσότερα μπορεί να τα βρει κάποιος στο Διαδίκτυο (http://greek-orthodoxy.blogspot.com), αλλά το πιο επικίνδυνο πλέον δεν είναι η επιστροφή σε ένα παρωχημένο παρελθόν. Είναι η έλλειψη λογικής που διέπει μια δικαστική απόφαση. Και αν οι αποφάσεις βγαίνουν με τέτοια τεκμηρίωση, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στη Δικαιοσύνη.