Tου Παντελη Μπουκαλα

O,τι διαφορετικό και αν μπορεί να λέει η επιστήμη των χρωμάτων και η τέχνη των εικαστικών, αν αναμειχθούν κίτρινο, ροζ και γκρίζο, μαύρο δίνουν και τίποτε άλλο. Στην υπόθεση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού, αθεσμίως και κατά πρωθυπουργική εκχώρηση παντοδύναμου επί τετραετία, το ροζ το πρόσφεραν αφειδώς αρχές και υπηρεσίες που θρυλείται πως είναι ταγμένες να λένε λίγα και να πράττουν πολλά, κυρίως δε να σέβονται τα ιδιωτικά μυστικά, την προστασία των οποίων άλλωστε την έχουν αναλάβει δι’ όρκων και διά νόμων. Τους λόγους τους γνωρίζουν μόνο οι ίδιες και οι αφανείς πλην προφανέστατοι εντολοδότες τους.

Επιλεγμένα «κομμάτια κι αποσπάσματα» του (απόρρητου) υλικού της αστυνομικής έρευνας και των (επίσης απόρρητων) καταθέσεων πλημμύρισαν την αγορά, εφοδιάζοντας με έτοιμες λύσεις το «αστυνομικό δαιμόνιο» όσων ρεπόρτερ έχουν εθιστεί στην αναπαραγωγή και τη διοχέτευση των σεναρίων της Ασφάλειας και της Εξουσίας εν γένει. Είδαμε, λοιπόν, κι ακούσαμε, από τις πρώτες κιόλας ώρες, να διοχετεύεται αρμοδίως και να επιβάλλεται διακαναλικώς το πολύ βολικό ροζ σενάριο, με ηρωίδα μια «γυναίκα - μάγισσα», μία από τις τόσες «γυναίκες-μάγισσες» που κατασκευάζει όχι τόσο η ερμηνευτική μας ανέχεια όσο η φυλετική μας προκατάληψη. Ετσι, σαν στοιχεία αυταπόδεικτης ενοχής της «μάγισσας» πλασαρίστηκαν η ηλικία της (μια τριανταπεντάχρονη, χμ...), το ίδιο της το φύλο της βέβαια («γυναίκες»...), ακόμη και η εργασιακή της συνθήκη («μια συμβασιούχος...») και η ποικιλότροπη εξάρτηση που απορρέει από αυτήν.

Στο διοχετευμένο ροζ δεν θα μπορούσε να μην προσθέσει το κίτρινό της η τηλεόραση, ένα κίτρινο που ούτως ή άλλως ενδημεί στην γκρίζα οθόνη της. Μισή πληροφορία εδώ, εν τρίτον από της αληθείας πιο κει, «εκμυστηρεύσεις έγκυρων κύκλων», που γνωρίζοντας ότι δεν θα τους λείψουν ποτέ τα προθυμότατα βαποράκια, συνηθίζουν να κρύβουν την εγκυρότητά τους πίσω από την ανωνυμία, ακριτομυθίες γιατρών, που τιμώντας κάπως ιδιότροπα τον Ιπποκράτη και τον όρκο του, αποδεικνύονται ομιλητικότεροι των δικηγόρων και των δικαστικών (αυτοί δεσμεύονται από άλλον όρκο), όλα τούτα φιλοξενούνται άκριτα και αναμεταδίδονται μεγαφωνικά, ώστε μια υπόθεση με κατάδηλο πολιτικό περιεχόμενο να συρρικνωθεί στην εικαζόμενη ερωτική της διάσταση. Το μαύρο σκοτάδι θα το φάει στο τέλος και αυτό το «θλιβερό επεισόδιο», ένα μαύρο σκοτάδι αχόρταγο, που έχει καταβροχθίσει ομόλογα, τηλεφωνικές υποκλοπές, βασανισμούς Πακιστανών και άλλα τινά. Και πάντοτε, με οδηγό το δόγμα «πνεύμα και ηθική» και το ομογάλακτό του «μηδενική ανοχή».