Tου Κωστα Καλλιτση / kkallitsis@kathimerini.gr

Ο κ. Γ. Παπανδρέου δεν ρώτησε τυχαία τον κ. Κ. Καραμανλή αν είναι σωστά τα επίσημα νούμερα για τα δημόσια οικονομικά. Γνωρίζει ότι δεν είναι.

Το δημόσιο χρέος είναι 5-6 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ υψηλότερο από αυτό που εμφανίζεται.

Στο τέλος του 2003 ήταν λίγο μικρότερο από 160 δισ. ευρώ, ίσο με το 102% του ΑΕΠ και φέτος θα ανέλθει στο 110% του ΑΕΠ, περί τα 260 δισ. ευρώ –αύξηση 100 δισ. ευρώ. Αυτά, επισήμως. Ομως, στα δεύτερα βιβλία του κράτους υπάρχει και ένα κρυφό χρέος. Πρόκειται για άδηλα χρέη των νοσοκομείων, για ΦΠΑ που δεν έχει επιστραφεί σε εξαγωγικές επιχειρήσεις, για χρέη του κράτους σε προμηθευτές του (ακόμη και δαπάνες για έργα της Ολυμπιάδας 2004 παραμένουν ανεξόφλητες, πέντε χρόνια μετά...) Το κρυφό χρέος είναι 12-15 δισ. ευρώ. Το συνολικό χρέος, λοιπόν, είναι 272 έως 275 δισ. ευρώ. Αυτή είναι η αλήθεια.

Το δημόσιο έλλειμμα, επίσης, είναι διπλάσιο από αυτό που επισήμως εμφανίζεται.

Ο προϋπολογισμός 2009 προέβλεπε ότι θα είναι ίσο με 2% του ΑΕΠ. Τον Ιανουάριο (μετά την αποπομπή Γ. Αλογοσκούφη) αναθεωρήθηκε στο 3,7% του ΑΕΠ. Προσφάτως, αναθεωρήθηκε στο 6% του ΑΕΠ. Αυτά, επισήμως. Ομως, στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους γνωρίζουν ότι το δημόσιο έλλειμμα τρέχει προς το 11% του ΑΕΠ. Στα δεύτερα βιβλία του κράτους υπάρχει και το κρυφό έλλειμμα. Αν προσθέταμε το κρυφό έλλειμμα στο φετινό, τότε το δημόσιο έλλειμμα συνολικά θα έφθανε στο 16-17% του ΑΕΠ. Αν, όπως είναι ορθό, το κρυφό έλλειμμα επιμεριστεί στα τελευταία τέσσερα χρόνια (όταν, δηλαδή, δημιουργήθηκε) τότε το έλλειμμα το 2009 θα φθάσει στο 12,5% του ΑΕΠ. Αυτή είναι η αλήθεια.

Ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός οφείλεται εν πολλοίς στην ιδιάζουσα «επανίδρυση» του κράτους.

Από το 2004 έως σήμερα (με σωρευτικό πληθωρισμό 19% περίπου) οι ετήσιες πρωτογενείς δαπάνες του κράτους (δηλαδή, οι δαπάνες πλην τόκων για το χρέος) αυξήθηκαν 72% και από 31,3 δισ. έφθασαν σε 54 δισ. ευρώ, ενώ ειδικά οι δαπάνες των υπουργείων για μισθούς αυξήθηκαν 64% και από 13,2 δισ. έφθασαν σε 21,6 δισ. ευρώ, λόγω των 100.000 προσλήψεων και των εκατοντάδων επιτροπών «ημετέρων», που διόγκωσαν το κράτος και διέβρωσαν περαιτέρω τη διοίκηση. Απόδειξη; Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, συγκριτικά με τις άλλες 26 χώρες-μέλη της Ενωσης και την συνδεδεμένη Τουρκία, η Ελλάδα είναι 23η με κριτήριο τη συμμετοχή των πολιτών και τη λογοδοσία της δημόσιας διοίκησης, 23η με κριτήριο την αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης, 23η στην ποιότητα των θεσμικών ρυθμίσεων, 20ή στην εφαρμογή των νόμων και 22η στον έλεγχο της διαφθοράς. Η διάλυση είναι πλήρης –αυτή είναι η αλήθεια.

Στην Ευρώπη συζητείται ευρέως ότι η Ελλάδα κινδυνεύει με χρεοκοπία. Η κατάληξη των πολύμηνων συζητήσεων μεταξύ Βρυξελλών και Φρανκφούρτης είναι ότι, σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η χώρα μας θα υποχρεωθεί να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η Αθήνα είναι ενήμερη για την κατάληξη αυτών των συζητήσεων. Οι ημέρες της νωχελικής απόλαυσης της εξουσίας ήταν, πλέον, παρελθόν. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός είδε ένα «τσουνάμι» να πλησιάζει. Κι έσπευσε να παραδώσει το τιμόνι του σκάφους...