Tου Στεφανου Κασιματη

Oσο και αν είναι οδυνηρό να ξεκινώ από μια επανόρθωση, οφείλω να το πράξω λόγω του μεγέθους του λάθους μου... Πολύ κακώς στο χθεσινό σημείωμα υποτίμησα τη σημασία της συνόδου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στον Αγιο Δομίνικο, όπου παρεπιδημούσε επί τετραήμερον ο Γιώργος Παπανδρέου. Τυφλωμένος από εγωισμό, παρασύρθηκα στη ολέθρια πλάνη ότι η τύχη της παραπαίουσας ελληνικής οικονομίας βαραίνει περισσότερο από την εξέλιξη του κλίματος στον πλανήτη και έψεξα την ενασχόληση του πρωθυπουργού μας με το ζήτημα, ενώ την ίδια ώρα στην Αθήνα η δημοσιονομική πολιτική γινόταν μπαλάκι του πινγκ πονγκ μεταξύ Παπακωνσταντίνου και Παπουτσή με διαιτητή τον Πάγκαλο.

Οταν είδα όμως τον κατάλογο των είκοσι δύο ομιλητών της συνόδου στον Αγιο Δομίνικο, ομολογουμένως ντράπηκα για την επαρχιώτικη νοοτροπία μου. Τα μεγαλύτερα ονόματα της διεθνούς οικολογίας ήταν εκεί! Ηταν εκεί η πασίγνωστη Πόρσια Σίμπσον από την Τζαμάικα και η ξακουστή Νούζα Χεκρούνι από το Μαρόκο. Ηταν ο Κουαουτέμοκ Κάρντενας από το Μεξικό (Αζτέκος, αν κρίνω από το όνομα) και ο Βικτόρ Μπενουά από το «Fusion» της Αϊτής (προφανώς ή, μάλλον, ελπίζω ότι το «Fusion» είναι κόμμα και όχι μουσικό συγκρότημα...). Και βέβαια, από μια τέτοια «all stars» σύνοδο δεν μπορούσαν να λείπουν ο περίφημος Ναμπίλ Σαάθ από την παλαιστινιακή Φατάχ, ο Αλεξάντερ Τόμοφ από τη Βουλγαρία, αλλά και οι δικοί μας Πετρούλα Ντελεδήμου και Σπύρος Κουβέλης! Πώς θα μπορούσε λοιπόν να απουσιάζει ο Γιώργος Παπανδρέου;

Οπότε, δεν χάθηκε ο κόσμος, αν για μερικές ημέρες ο πρωθυπουργός άφησε την οικονομία στα χάλια της κι έτρεχε στον Αγιο Δομίνικο. Ούτως ή άλλως, αν δεν αντιληφθεί η κυβέρνηση ότι έχει -το πολύ- ένα μήνα για να δείξει ότι αντιμετωπίζει με σοβαρότητα την κρίση, η ελληνική οικονομία είναι χαμένη. Τρεις ή τέσσερις ημέρες δεν κάνουν διαφορά...

Ναι, είναι αλήθεια. Η έναρξη της κοινοβουλευτικής δραστηριότητας του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών δρος Δημ. Δρούτσα σημαδεύτηκε από μια πανωλεθρία. Πολιτική πανωλεθρία, αλλά και -φρικτόν ειπείν- ενδυματολογική... Να ξεκινήσω από τα σοβαρά, όπως ορίζει το χρέος μου ως δημοσιογράφου. Λοιπόν, διέπραξε το ανοσιούργημα να εμφανισθεί με μονόπετο τρίκουμπο σακάκι, το οποίο είχε συνδυάσει με γιλέκο άλλου χρώματος, ενώ οι πάντες γνωρίζουν ότι ποτέ δεν φοράμε τρίκουμπο με γιλέκο!

Δεν ήταν πάντως η ενδυματολογική παρασπονδία αυτό που εξαγρίωσε τους βουλευτές της Ν.Δ. στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Αμυνας και Εξωτερικών, αλλά ο ανοίκειος ισχυρισμός του ότι η προηγούμενη κυβέρνηση είχε διολισθήσει στον διάλογο με άλλη χώρα, όσον αφορά τα ζητήματα της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη. Προσωπικώς, διακινδυνεύω την ερμηνεία ότι, στο βάθος, ο ατυχής Δρούτσας έγινε το εξιλαστήριο θύμα της ψυχολογικής δοκιμασίας που υφίστανται οι νεοδημοκράτες στην πορεία προς την εκλογή νέου αρχηγού. Το γεγονός είναι ότι και οι έξι βουλευτές της Ν.Δ. τινάχτηκαν όρθιοι εν εξάλλω, κραύγαζαν εναντίον του βαρύτατες κατηγορίες (οι μεν ψυχοπονιάρηδες τον έλεγαν «πολιτικό συκοφάντη» οι δε ανοικτίρμονες «άσχετο»...) και, αφού τον άφησαν άναυδο από τον σαματά, απεχώρησαν και από την επιτροπή.

Εν πάση περιπτώσει, παρόμοια έχουν ξανασυμβεί πολλές φορές στην Ιστορία. Οι παθόντες τα ξεπέρασαν και προχώρησαν στην εκπλήρωση του πεπρωμένου τους. Παραδείγματος χάριν, είναι ελάχιστα γνωστό ότι ο Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσσίας (ο ανανεωτής της τέχνης του πολέμου τον 18ο αιώνα και μετέπειτα «Μεγάλος»), στην πρώτη μάχη του, προτού ακόμη αντιληφθεί τον πόλεμο ως διανοητική πρόκληση, την κοπάνησε από την τρομάρα του, καβάλα στο άλογο του και έχοντας στην αγκαλιά του το σκυλάκι του (ένα αξιαγάπητο King Charles spaniel). Τον πρόλαβε κάπου είκοσι χιλιόμετρα παρακάτω, σε ένα πανδοχείο, ο Πρίγκιπας του Ντεσάου (der alte Dessauer), για να του πει ότι είχαν νικήσει και να πεισθεί o νεαρός και χαριτόβρυτος βασιλεύς να επιστρέψει.

Συνεπώς, αφού ο Φρειδερίκος ξεπέρασε το στραβοπάτημα της δικής του αρχής, δεν θα τα καταφέρει ο δρ Δρούτσας; Αυτό δα έλειπε! Απλώς, την επόμενη φορά που θα προσέλθει σε κοινοβουλευτική μάχη να θυμάται ότι γιλέκο φοράμε μόνον με μονόπετο δίκουμπο κοστούμι ή με σταυρωτό, μεσάτο σε γραμμή Σάβιλ Ρόου, εφόσον βεβαίως το γιλέκο είναι τύπου Ασκοτ. Επίσης, θα μπορούσε να καθιερώσει και ένα μονόκλ! Ταιριάζει με τη ζεστή προσωπικότητα του...

«Οχι μόνο να ακούει τη βάση, αλλά να υπακούει τη βάση!» Ο υποψήφιος πρόεδρος της Ν.Δ. Παναγιώτης Ψωμιάδης ορίζει τον ρόλο του πολιτικού ηγέτη όπως τον αντιλαμβάνεται και, συγχρόνως, μας δίνει (ανεπιγνώστως) έναν πρώτης τάξεως ορισμό του λαϊκισμού...

Να τα μας!.. Θα συνέβαινε, αφού ο όγκος της δουλειάς (είκοσι τόσες χιλιάδες βιογραφικά) σε συνδυασμό με την πίεση του χρόνου ήταν επόμενο να αποβεί εις βάρος της ποιότητας. Ακούω ότι, εκ των υστέρων, εντοπίσθηκαν «ανακρίβειες» σε δύο από τα βιογραφικά των προκριθέντων. Στο ένα οι σπουδές είναι λίγο «φουσκωμένες». Στο άλλο η ιδιότητα του «στελέχους πολυεθνικής εταιρείας» διαπιστώθηκε ότι αντιστοιχούσε σε μια συνηθισμένη εταιρεία κάπου στη Γλυφάδα...

Την περασμένη Πέμπτη –κατά τις πληροφορίες μου– ο πάπυ πήρε το παιχνίδι στα χέρια του. Τους φώναξε, τους ανακοίνωσε ότι αναλαμβάνει προσωπικώς με τους ανθρώπους του και, όπως με πληροφορούν, έκτοτε η Αραβαντινού πλημμύρισε από ώριμους κυρίους, παλαιά κομματικά στελέχη, των οποίων η ύπαρξη είχε προ πολλού λησμονηθεί. Το αποτέλεσμα θα φανεί στην κάλπη, την Κυριακή...