Tης Eλενης Mπιστικα

Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει μια ιδέα, μια πεποίθηση όταν έρθει η ώρα της. Το 'χουμε γράψει και υποστηρίξει από τη στήλη αυτή, πολλές φορές. Η Συναυλία της 23ης Σεπτεμβρίου είναι η τρανή απόδειξη. Τίποτε δεν μπόρεσε να σταματήσει την πραγματοποίησή της, ούτε η καταρρακτώδης βροχή στις 22/9, που έφερε την αναβολή για την επομένη, 23 Σεπτεμβρίου. Αυτές οι δύο ημερομηνίες θα πρέπει να μείνουν στη μνήμη μας γιατί σημαίνουν μια πολύ αισιόδοξη στροφή του κόσμου. Από τις πεντέμισι το απόγευμα, πριν ανοίξουν οι πόρτες του Παναθηναϊκού Σταδίου, ο κόσμος είχε αρχίσει να μαζεύεται. Στις εξίμισι, όταν άνοιξαν, κατά κύματα έμπαιναν άνθρωποι κάθε ηλικίας και τάξεως, οικογένειες με μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι, ντυμένοι με χειμωνιάτικα και ομπρέλα, με θωρακισμένη τη θέληση να μη λείψουν από «τη Γιορτή για το Δάσος»! Και ιδίως νέα παιδιά, η χρυσή νεολαία με τα γελαστά πρόσωπα και τα αστραφτερά μάτια, που είχαν έρθει να ακούσουν τους 15 αγαπημένους καλλιτέχνες να τραγουδούν, χωρίς αμοιβή, παρά μόνο ηθική ευχαρίστηση, για να σωθούν τα δάση της Ελλάδας, τα δέντρα που είναι οι πρώτοι, υπομονετικοί μας σύντροφοι στα παιδικά παιχνίδια! Μόνο η αγάπη δεν βλέπει εμπόδια. Οσοι είχαν έρθει στις 22 Σεπτεμβρίου, πριν αποφασιστεί η αναβολή της συναυλίας, ξαναήρθαν την επομένη. «Δεν θα του περάσει του καιρού. Ο σκοπός είναι δυνατότερος, είναι το δικό μας αλεξικέραυνο!».

Και πράγματι, η ηλιόλουστη ημέρα, όπου μόνο στα βόρεια προάστια είχε βρέξει το πρωί, έδωσε τη θέση της σε μια ανέφελη νύχτα. Φωτισμένο το πέταλο του Σταδίου, με τις πλαϊνές κερκίδες κατάμεστες με κόσμο, έμοιαζε με κοχύλι, όπου μαργαριτάρι φάνταζε η εξέδρα, με την ορχήστρα και τους τραγουδιστές που διαδέχονταν ο ένας τον άλλο, δίνοντας στην ερμηνεία των τριών τραγουδιών που έλεγαν την ψυχή τους! Και το Καλλιμάρμαρο τούς αντάμειψε, τραγουδώντας μαζί τους. 70.000 άνθρωποι μία φωνή!

Επίσημοι δεν υπήρχαν, προσκλήσεις δεν εστάλησαν, όλοι μαζί χάρηκαν τη συναυλία και τον σκοπό που τους είχε φέρει εκεί. Στις κερκίδες για το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, που «μεταφύτευσε» από τη φίλη Γαλλία την ιδέα-εκστρατεία «Ενα Δέντρο για την Ελλάδα», ήταν η πρόεδρος κ. Νίκη Γουλανδρή, η γενική γραμματέας κ. Φαλή Βογιατζάκη, μαζί τους ο πρόξενος της Γαλλίας κ. Didier, ο γιατρός από το Παρίσι κ. Philippe Bodet και ο ένας από τους πέντε ποδηλάτες που έκαναν τη διαδρομή Lille - Ολυμπία, ο πρόεδρος της παμφοιτητικής οργάνωσης «Πολίτες της Ευρώπης» κ. Harsh Doshi, που σπουδάζει Κυβερνητική στο Πανεπιστήμιο της Lille και που, ίσως, σε λίγα χρόνια, τον δούμε σε περιβαλλοντική θέση στην πατρίδα του Ινδία. Επίσης, η αγροτική ακόλουθος της γαλλικής πρεσβείας κ. Heim.

Ο Γάλλος πρέσβης ήταν στο επίσημο δείπνο της Προεδρίας της Δημοκρατίας για τον Ιταλό πρόεδρο κ. Giorgio Napolitano και την κ. Clio Napolitano, που είναι σε επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα ώς σήμερα 25/9 το απόγευμα. Σε άλλες θέσεις ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Κιλτίδης, στον οποίο υπάγεται το Ταμείο Δασών, όπου θα καταλήξουν, στο σύνολό τους, όλα τα έσοδα από τη Συναυλία, από τον Ραδιομαραθώνιο του ΣΚΑΪ και τη δημοπρασία της «Ελιάς». Από την οικογένεια της «Καθημερινής», η κ. Λένα Αρ. Αλαφούζου, με τις κ. Λένα Γ. Ράλλη, Γκρος και Μάρθα Δερτιλή. Επίσης, ο Αχιλλέας και η Νίκη Καραμανλή, από τον ΣΚΑΪ, ο γενικός διευθυντής κ. Γιάννης Σπανολιός.

Συγκινητικοί στην ερμηνεία τους, και στον σεβασμό για το κοινό που ήρθε να τους ακούσει, ανταποκρινόμενο στο σύνθημα «Τραγουδάμε για το πράσινο, τραγουδάμε για τη ζωή», οι 15 τραγουδιστές που τα ονόματά τους μετρούν ακόμη πιο πολύ, για την υπεύθυνη στάση που έδειξαν βοηθώντας το μέγα περιβαλλοντικό θέμα, τη σωτηρία των Δασών.

Στη διπλανή σελίδα τα ονόματα και δηλώσεις για το πώς αισθάνθηκαν οι ίδιοι κυκλωμένοι από ένα τέτοιο ζεστό ακροατήριο, μέσα στο Καλλιμάρμαρο, που κρατά στις κερκίδες του την ιαχή του 1896, όταν ο μαραθωνοδρόμος Σπύρος Λούης μπήκε, νικητής, στο Στάδιο.

Από τις 23 Σεπτεμβρίου 2008 θα κρατήσει την αγάπη μεταφρασμένη σε τραγούδια και το καταλυτικό χειροκρότημα που ακουγόταν ως πέρα μακριά από το φωτισμένο κοχύλι της Εξέδρας. Οσο για την άρνηση να δοθεί άδεια για απευθείας μετάδοση - μια υπογραφή χρειαζόταν και δεν μπήκε. Ετσι πολλοί άρρωστοι, κατάκοιτοι, νυχτοφύλακες και μάνες με μωρά στην κούνια δεν μπόρεσαν να ακούσουν τα Τραγούδια του Δάσους. Αν και ο ΣΚΑΪ βρήκε τη λύση και έκανε μετάδοση με ασύρματες κάμερες πάνω από το Στάδιο.

Μας μένει να θυμόμαστε τον κόσμο που γέμισε ασφυκτικά το Καλλιμάρμαρο, που τραγούδησε μαζί με τους καλλιτέχνες και που φεύγοντας, μουρμούριζε αγαπημένους σκοπούς, βάζοντας το απόκομμα του πράσινου εισιτηρίου στην τσέπη προσεκτικά - ενθύμιο ότι «ήμουν κι εγώ εκεί τη βραδιά του Δάσους, στις 23 Σεπτεμβρίου 2008».