Της Μαριλης Mαργωμενου

Βλοσυρές φυσιογνωμίες με κοιτούν απ’ τη σελίδα του «Εθνικού Κήρυκα»: ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος με τη ράβδο του. Ο Αντριου Αθενς, σε προεδρικό πορτρέτο. Ο Μπαράκ Ομπάμα, συνοφρυωμένος. Πώς έγινε κι όλοι αυτοί οι σοβαροί κύριοι μπερδεύτηκαν στην ίδια αλλόκοτη ιστορία; Ξεκίνησε σαν αμερικανική κωμωδία, αλλά κοντεύει να καταλήξει σαν πολεμική ταινία. Ομως καλύτερα να πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή...

Είθισται κάθε χρόνο την 25η Μαρτίου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ να δέχεται την ομογένεια στον Λευκό Οίκο για να γιορτάσουν την «Independence Day» α λα ελληνικά. Οσοι έχουν ζήσει την εμπειρία, δεν την περιγράφουν ακριβώς ως «ανεπανάληπτη».

Πιο παλιά, κάθε που ξημέρωνε η 25η Μαρτίου, ο πρόεδρος Κλίντον μάζευε τους εορτάζοντες Ελληνες σ’ ένα... παράρτημα του Λευκού Οίκου, το Old Executive Building. Τους έβαζε σ’ ένα αμφιθέατρο, τους έβγαζε έναν επετειακό δεκάρικο, κι εκεί κάπου η σεμνή τελετή λάμβανε τέλος. Ολ’ αυτά, μέχρι πέρυσι, που ο πρόεδρος Μπους αποφάσισε να τινάξει την ελληνική μπάνκα στον αέρα, καλώντας στο λευκό του σπίτι 300 άτομα. Κι εκεί ξεκίνησε το κακό: κατά την παλαιά ελληνική παροιμία με τη γριά και τα σύκα, η ομογένεια καλόμαθε. Στην περσινή τελετή οι ομογενείς καταδιασκέδασαν παίζοντας την ελληνική παραλλαγή του παιδικού παιχνιδιού «μουσικές καρέκλες». Τι κι αν ήταν προορισμένο για άλλον καλεσμένο το κάθισμα; Αφού ήταν κοντά στον πρόεδρο Μπους, όποιος πρόλαβε την καρέκλα κατέλαβε!

Ισως γι’ αυτό, στη φετινή τελετή όλοι ήταν όρθιοι: καρέκλες δεν υπήρχαν! Αλλά κυρίως δεν υπήρχαν προσκλήσεις! Οι φήμες είχαν ξεκινήσει από νωρίς. Προτού μπει ο Μάρτιος, άλλος έλεγε πως στη γιορτή θα κληθεί μόνο ο Αρχιεπίσκοπος, άλλος πως 20 εκλεκτοί όλοι κι όλοι θα λάβουν πρόσκληση... Και σα να μην έφθανε αυτό, οι ομογενείς αναγκάστηκαν να φροντίσουν εκείνοι για το εορταστικό φαγητό διότι ο Λευκός Οίκος τους διεμήνυσε πως στενεύεται οικονομικά! Το να στηθεί μπουφές με κεφτεδάκια δεν αποτελούσε πρόβλημα. Το θέμα ήταν, τελικώς τα κεφτεδάκια ποιος θα τα έτρωγε;

Στην AHEPA, τη μεγαλύτερη ομογενειακή οργάνωση, κάθε χρόνο λάμβαναν τουλάχιστον 5 προσκλήσεις με στάμπα «Λευκός Οίκος». Εφέτος η 25η Μαρτίου πλησίαζε, αλλά πρόσκληση δεν ερχόταν. Μέχρι το βράδυ της 24ης: τότε οι υπεύθυνοι εδέησαν να ενημερώσουν τον πρόεδρο της AHEPA, Αϊκ Γούλα, πως μόνον αυτός προσεκλήθη, ενώ άλλοι 3 απ’ την οργάνωση είναι σε... λίστα αναμονής! Και εκεί ακριβώς ο κ. Γούλας ξεσηκώθηκε σαν τους Ελληνες της 25ης Μαρτίου: αποφάσισε να μην πάει στη γιορτή!

Την επομένη, ο πρόεδρος Ομπάμα γιόρτασε την επανάσταση στον Λευκό Οίκο ρωτώντας τους ομογενείς μας πώς και δεν φοράνε... φουστανέλες, και εισπράττοντας απ’ τον Αρχιεπίσκοπο ατάκες του τύπου «να ενεργήσετε σαν το Μεγαλέξανδρο»! Αλλά την ίδια ώρα που οι ομογενείς ξεναγούσαν στο ένδοξό μας παρελθόν τον Ομπάμα, ο κ. Γούλας του έγραφε πικρή επιστολή: «αισθανθήκαμε την έλλειψη σεβασμού», «άνθρωποι έξω απ’ τον Λευκό Οίκο έφτιαξαν τη λίστα με τις προσκλήσεις», «ίσως αυτοί να ήταν κι απ’ το λόμπι», και άλλα φαρμακερά. Και μπορεί ο πρόεδρος Ομπάμα να μην έριξε δεύτερη ματιά στην επιστολή (εάν υποθέσουμε πως έριξε πρώτη...), πλην όταν την ανέγνωσαν στους τηλεθεατές το Fox και το CΝΝ, οι άλλοι λομπίστες άρπαξαν το μπαλάκι που ο κ. Γούλας πέταξε, και το ομογενειακό τένις ξεκίνησε.

Τη ρακέτα πρώτος έπιασε ο Αντριου Αθενς που μαζί με τον Αντι Μανάτος, τον παλιό υφυπουργό των ΗΠΑ, είθισται να επιμελούνται τη γιορτή. «Το να λάβεις πρόσκληση είναι προνόμιο, όχι δικαίωμα!», είπε ο κ. Αθενς, κι αυτό λειτούργησε περίπου σαν το «Μολών Λαβέ» του Λεωνίδα. Οργισμένα κείμενα πλημμύρισαν το Ιντερνετ, ενώ ακόμα και ο «συντονιστής του συμβουλίου απόδημου Ελληνισμού περιφέρειας ΗΠΑ» (ναι, υπάρχει τέτοιος τίτλος...) έστειλε γράμμα με τα παράπονά του στον πρόεδρο. Οσο για τον ίδιο τον πρόεδρο Ομπάμα, στην ποδιά του οποίου σφάζονται απ’ την 25η Μαρτίου και τούδε οι επαναστατημένοι ομογενείς... Αρκεί να σημειώσουμε πως στην επίμαχη εκδήλωση κάθισε γύρω στα 25 λεπτά. Γιατί πριν απ’ αυτή είχε ραντεβού μ’ ένα γερουσιαστή, μετά είχε μια παρουσίαση, μετά μια φιλανθρωπική εκδήλωση, κ.ο.κ...