Της Δωρας Aντωνιου

«Ο πολίτης δεν μας θέλει απλούς θεατές, καταγραφείς των προβλημάτων του. Απαιτεί από εμάς δράση», αυτό ήταν το μήνυμα που απηύθυνε προς το Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας ο Βασίλης Τσιατούρας όταν ανέλαβε αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ., στις αρχές Μαρτίου του 2008. Η παραίτησή του ζητήθηκε χθες από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, με αφορμή ένα περιστατικό αστυνομικών εν δράσει.

Δυστυχώς, όμως, η θητεία του κ. Τσιατούρα στην αρχηγία της Αστυνομίας σημαδεύθηκε από έντονες επικρίσεις για απουσία αστυνόμευσης, κριτική για εξαφάνιση της Αστυνομίας από τους δρόμους, που επέφερε έκρηξη της εγκληματικότητας και οδήγησε σε γκετοποίηση μεγάλων περιοχών στο κέντρο, κυρίως, της Αθήνας. Η μελανότερη στιγμή της θητείας του είναι, αναμφίβολα, τα ακραία επεισόδια που ακολούθησαν τον φόνο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου πέρυσι τον Δεκέμβριο και οι σκηνές μιας Αθήνας παραδομένης στις φλόγες, στο χάος, στην αναρχία.

Οι δημόσιες τοποθετήσεις, τότε, της πολιτικής ηγεσίας και συγκεκριμένα του υπουργού κ. Προκόπη Παυλόπουλου περί «αμυνόμενης Αστυνομίας» και η υποταγή της φυσικής ηγεσίας στις πολιτικές επιλογές, έφεραν τα γνωστά αποτελέσματα και τραυμάτισαν βαθιά το κύρος της Αστυνομίας, ενώ ταυτόχρονα, άφησαν άναυδους και σε κατάσταση σοκ τους πολίτες.

Η αντικατάσταση του Βασίλη Τσιατούρα ήλθε, έκτοτε, πολλές φορές στο προσκήνιο. Σε κάθε μικρότερη ή μεγαλύτερη ατυχή για την Αστυνομία στιγμή, η φημολογία για επικείμενη αλλαγή του Αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ., φούντωνε. Φαίνεται, μάλιστα, ότι η σκέψη είχε περάσει από το μυαλό του προηγούμενου πολιτικού του προϊσταμένου ουκ ολίγες φορές, αλλά τελικά, δεν μεταφράστηκε σε πράξη. Ενδεχομένως, γιατί ήξερε ότι, εάν ζητούσε από τον αρχηγό να πάει στο σπίτι του, στην επόμενη αναποδιά θα έπρεπε να τον ακολουθήσει ο ίδιος.

Η αλλαγή κυβέρνησης και η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης για την Αστυνομία από έναν παλιό γνώριμο, τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, συνοδεύθηκε από επίμονες πληροφορίες ότι επίκειται αλλαγή ηγεσίας στα Σώματα Ασφαλείας, για να σηματοδοτηθεί η αλλαγή σελίδας, αλλά και για να δοθεί νέα πνοή σε μια Αστυνομία με, κατά κοινή ομολογία, καταρρακωμένο ηθικό.

Παράλληλα, ο νέος υπουργός έσπευσε από την πρώτη ημέρα να διατυπώσει την όχι κολακευτική γνώμη του για την κατάσταση των Σωμάτων Ασφαλείας και να εκφράσει την πρόθεσή του να αλλάξει αυτή η κατάσταση τάχιστα. Το προχθεσινό περιστατικό στα Εξάρχεια λειτούργησε σαν αφορμή για μια εξέλιξη που έδειχνε προδιαγεγραμμένη.

Επειτα από 38 συναπτά έτη έπεσαν οι τίτλοι τέλους για τον εξ Ιωαννίνων καταγόμενο αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ., που άρχισε τη θητεία του, κατατασσόμενος το 1971 στη Χωροφυλακή. Και μπορεί ως αρχηγός ο Βασίλης Τσιατούρας να μην ευτύχησε, η πορεία του στην Αστυνομία, όμως, συνοδεύθηκε από μεγάλες επιτυχίες. Η ικανότητά του στην αξιοποίηση πληροφοριών και στην εξιχνίαση εγκλημάτων, αναδείχθηκε περίτρανα κατά την 15ετή θητεία του στην Ασφάλεια, στο Τμήμα Ανθρωποκτονιών, όπου για αρκετά χρόνια διετέλεσε προϊστάμενος. Μεταξύ των υποθέσεων που χειρίστηκε ήταν το συνδικάτο του εγκλήματος, οι υποθέσεις Δαγκλή και Βακρινού, η απαγωγή Δαλάκα.

Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, που χθες ζήτησε την παραίτησή του, το 1999 του ανέθεσε, σε αναγνώριση της επιτυχημένης θητείας του στην Ασφάλεια, να «στήσει» την υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ., στην οποία τοποθετήθηκε διευθυντής, μέχρι τον Μάρτιο του 2002. Ακολούθως, τοποθετήθηκε διευθυντής Ασφάλειας Αττικής, μετά Αττικάρχης, γενικός επιθεωρητής Νοτίου Ελλάδος και προϊστάμενος Επιτελείου, πριν γίνει αρχηγός. Στην ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. διαδέχθηκε τον Αναστάσιο Δημοσχάκη.

Ως επιθεωρητής Νοτίου Ελλάδος, τον Νοέμβριο του 2006, ξαναγύρισε, για λίγο, στον ρόλο του «λαγωνικού», όταν έσπευσε στο Αγρίνιο για την πολύκροτη υπόθεση δολοφονίας πέντε κυνηγών, την οποία και εξιχνίασε. Στη θητεία του ως προϊστάμενος Επιτελείου θα πρέπει να βαρυγκόμησε περισσότερο από ποτέ, καθώς ήταν υποχρεωμένος ολημερίς να βρίσκεται πίσω από ένα γραφείο και να υπογράφει χαρτιά.

Χθες, γράφτηκε ο επίλογος στη θητεία του αντιστράτηγου Βασίλη Τσιατούρα στην Ελληνική Αστυνομία. Στη διάρκειά της μπορεί κανείς να διακρίνει λαμπρές στιγμές, που, όμως σκιάζονται από, κατά κοινή ομολογία, άδοξο τέλος. Πολλοί είναι εκείνοι, μέσα στην Αστυνομία, που αποδίδουν σε επιλογές της πολιτικής ηγεσίας τα λάθη που έγιναν και εξίσου πολλοί προσθέτουν ότι δεν θα έπρεπε να συμβιβαστεί με αυτές και να έχει φύγει από καιρό. Ο ίδιος δεν έχει μιλήσει ακόμα...